ΘΑ ΒΑΛΕΙ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΝ ΟΙΚ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ;
Γράφει ο Αθανάσιος Αθανασίου
Κατά πόσον το κυνήγι μαγισσών που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα θα συμπεριλάβει και το Πατριαρχείο, διερωτάται ο Αμερικανός πρώην διπλωμάτης Arthur Hughes σε άρθρο γνώμης που φιλοξενεί ο Euractiv υπό τον τίτλο «Και το Πατριαρχείο θα βάλει στο στόχαστρο η Άγκυρα;».
«Θα βάλει στο στόχαστρο και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο η Άγκυρα ή θα επιχειρήσει να τον πάρει με το μέρος του;» είναι το ερώτημα που θέτει.
Ο αρθρογράφος επιχειρεί καταρχήν μια σύντομη ιστορική αναδρομή, στην οποία γίνεται λόγος για διαχρονικούς «διωγμούς» που έχει υποστεί το ελληνορθόδοξο στοιχείο από τις τουρκικές κυβερνήσεις, οι οποίοι οδήγησαν το πατριαρχείο να συνάψει στενές σχέσεις με την αμερικανική πολιτική ηγεσία. Αποτέλεσμα, παρατηρεί ο αρθρογράφος, είναι οι κύριες πηγές εσόδων του Πατριαρχείου να είναι δωρεές εύπορων Ελληνοαμερικάνων ή φορέων.
Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί την κατάσταση των θρησκευτικών μειονοτήτων στην Τουρκία ως εργαλείο για την άσκηση διπλωματικών πιέσεων, ενώ και το κύρος του Οικουμενικού Πατριάρχη στον Ορθόδοξο κόσμο δεν αφήνει αδιάφορες τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες.
Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στον ρόλο του πατέρα Αλεξ Καρλούτσου, ο οποίος, λόγω των διασυνδέσεων που έχει, είναι σε θέση να ελέγχει τις ροές οικονομικών κεφαλαίων από τις ΗΠΑ προς το Φανάρι, γεγονός που, όπως επισημαίνεται, του δίνει την δυνατότητα να ασκεί πιέσεις στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Από την άλλη μεριά, συνεχίζει ο αρθρογράφος, ο πάτer Αλεξ Καρλούτσος έχει καλές σχέσεις τόσο με τον πρώην επικεφαλής της CIA George Tenet όσο και με τον ιεροκήρυκα F. Gullen που επίσης συνεργάζεται με τις αμερικανικές υπηρεσίες.
Όλα αυτά, συμπεραίνει ο αρθρογράφος, σημαίνουν ότι το ύψος της χρηματοδότησης συνδέεται άμεσα με το βαθμό στον οποίο οι επικεφαλής του Πατριαρχείου εκπληρώνουν τα καθήκοντα που τους αναθέτουν οι Αμερικάνοι επιτελείς. Πέραν τούτου, προσθέτει ο αρθρογράφος, ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος διατηρεί και ο ίδιος επαφές με τον ιεροκήρυκα Gulen τον οποίο είχε συναντήσει μερικές φορές πριν ο τελευταίος διαφύγει στις ΗΠΑ με την βοήθεια του διπλωμάτη Morton Abramovitz, των πρακτόρων της CIA Graham Fuller και George Fidas, αλλά και του Αλέξανδρου Καρλούτσου. Επισημαίνεται ειδικότερα πως ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος έχει επαινέσει τον Gulen σε συνεντεύξεις του και σε διάφορες εκδηλώσεις.
Είναι προφανές, εκτιμά ο αρθρογράφος, ότι θα ήταν πανεύκολο για τον Ερντογάν να κόψει τους κρουνούς της χρηματοδότησης για την ολιγομελή Ορθόδοξη κοινότητα της Τουρκίας προκειμένου να απαλλαγεί μια κα καλή από τον Ορθόδοξο Πατριάρχη. Από την άλλη όμως μεριά, η συνεργασία με τον Ορθόδοξο Πατριάρχη θα μπορούσε να δώσει νέες δυνατότητες στην Τουρκία προκειμένου να βελτιώσει την φήμη της και να επεκτείνει την επιρροή της στον ορθόδοξο κόσμο.
«Θα έπρεπε τελικά οι τουρκικές αρχές να αναγνωρίσουν τον Οικουμενικό χαρακτήρα του Πατριαρχείου της Κων/πολης;», διερωτάται ο αρθρογράφος. «Δυστυχώς», απαντά, «θα ήταν πάρα πολύ δύσκολο να ληφθεί μια τέτοια απόφαση αυτή τη στιγμή». Αντί να ενώσει τις ορθόδοξες Εκκλησίες, η Διάσκεψη που έλαβε χώρα τον Ιούνιο στην Κρήτη, τις αποξένωσε. Είδαμε ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν είναι σε θέση να ενώσει τον Ορθόδοξο κόσμο, παρατηρεί.
Επιπλέον, προσθέτει, αποδείχτηκε ότι η επιρροή του δεν φτάνει καν στο μισό των Ορθόδοξων χριστιανών. Οι λόγοι γι’ αυτό, όπως υποστηρίζει, είναι ο αυταρχισμός του, το πείσμα του και η εχθρότητα με την οποία αντιμετωπίζει τη ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το γεγονός αυτό όμως υποβαθμίζει την αξία του Πατριαρχείου για τους κρατούντες στην Τουρκία. Και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν φαίνεται να διαθέτει τόσο πολύ χρόνο για να καταφέρει να αλλάξει την κατάσταση, καταλήγει ο αρθρογράφος.
