Μητρ. Σερρών: Tα φαντάσματα της αντιθεΐας στοιχειώνουν την ανθρώπινη ζωή

ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ Ο ΜΗΤΡ. ΣΕΡΡΩΝ 

“Πολλοί άνθρωποι σήμερα βαδίζουν το ζοφερό μονοπάτι της απο­στασίας τους από τον Θεό, τραγικά μόνοι και απελπιστικά δυστυ­χείς” αναφέρει μεταξύ άλλων ο Μητρ. Σερρών σε μήνυμά του για τον Δεκαπενταύγουστο. Αναλυτικά:

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΔΙΔΑΧΗ

ΕΠΙ ΤΗ ΠΑΝΕΝΔΟΞΩ ΚΟΙΜΗΣΕΙ ΤΗΣ ΥΠΕΡΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

 

«Συ γαρ ει της όντως αληθινής Ζωής η μήτηρ. Συ ει της ανα­πλάσεως του Αδάμ η ζύμη. Συ ει των ονειδισμών της Εύας η ελευθερία. Εκείνη μήτηρ χοός, συ μήτηρ φωτός. Εκείνης τα τέκνα, λύπη· ο δε σος Υιός, παγγενής χαρά». (Άγιος Γερμανός Κωνσταντινουπόλεως, Εις την Κοί­μησιν, PG 98, σ. 349).

 

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Πλήθη πιστών κατακλύζουν σήμερα τους ιερούς Ναούς, τις πανσεβάσμιες Μονές και τα άγια Προσκυνήματα που η ευλάβεια του λαού μας αφιέρωσε στο πάνσεπτο πρόσωπο της Υπεραγίας Θεοτόκου, για να τιμήσουν με ύμνους και ωδές πνευματικές την σεπτή της Κοίμηση. Ο λαός του Θεού ο άγιος, άνδρες και γυναίκες, μικροί και μεγάλοι, κληρικοί και λαικοί, ικετευτικά προσβλέπουμε στην πανακήρατη και πανσεβάσμια μορφή Της, αναμένοντας για την ζωή μας τους γλυκασμούς της θείας ευλογίας Της.

Η πληγωμένη από την θεία αγάπη ψυχή, ανα­γνωρίζουσα την καίρια συνεισφορά της Κεχαριτωμένης Μαρίας στο σχέδιο της σωτηρίας του γένους των ανθρώπων, αλλά και την ενδύ­ναμη προς τον Δεσπότη Χριστό ακοίμητη μεσιτεία Της, την ονομάζει αληθή Θεοτόκον, Μητέρα Θεού και ανθρώπων, προστάτιν και φύλακα του κόσμου ολοκλήρου. Την τιμά «ως Θεού Μητέρα», γιατί προσέφερε ελευθέ­ρως την ύπαρξή Της, ώστε να σαρκωθή ο Υιός και Λόγος του Θεού. Την σέβεται υπερβαλλόντως ως«Αειπάρθενον», προ τόκου, εν τόκω και μετά τόκον κατά την διδασκαλίαν της Αγίας μας Εκκλησίας. «Γοργοϋπήκοο», την αποκαλεί, γιατί ακούει γοργά και υπακούει γλυκά τις παρακλήσεις μας και τις μεταφέρει στον θρόνο του Θεού. «Γλυκοφιλούσα» την προσφωνεί, γιατί τρυφερά τον Υιόν και Θεόν Της και Θεόν μας κατασπάζεται και όλους μας μητρικά εναγκαλίζεται και καταφιλεί. Ως «Πλατυτέρα των Ουρα­νων» την μεγαλύνει, γιατί Εκείνη έγινε η «Χώρα του αχωρήτου», ο έμψυχος θρόνος του παμβασιλέως Χρι­στού. «Ελεούσα» την νιώθει, γιατί μέσα στην φτώχεια μας και την πληθώρα των δυσκολιών, μας ελεεί φιλόστοργα. Ως «Πονολύτρια» την γνωρίζει, γιατί στον πόνο μας παρηγορεί και μας στηρίζει. Γι’ αυτούς τους λόγους ο νεοφανής άγιος της Εκκλησίας μας πατήρ Πορφύριος έλεγε ότι «ο χριστιανός δεν μπορεί να είναι χριστιανός αν δεν σέβεται και αγαπά την Παναγία».

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου αποτελεί για όλους τους Ορθοδόξους χριστιανούς ένα αληθινό θεομητορικό Πάσχα του καλοκαιριού. Η στολισμένη με θεία δόξα Κοί­μησή Της είναι ζωηφόρος, καθώς στο σεπτό Της πρόσωπο έχουν υπερβαθεί οι όροι της φύσεως και ο θάνατος νικιέται από την δύναμη της ζωής. Εορτά­ζοντες την αθάνατον Κοίμησιν και την εις τους ουρανούς αγίαν Μετά­στασίν Της ομολογούμε πανηγυρικώς την εν σώματι παρουσία της Παναγί­ας μας στον ουρανό, πλησίον του Υιού Της, από τον Οποίον παραμένει στους αιώνες αχώριστη, όπως μας λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός.

Στις άχραντες μητρικές παλάμες Της εναποθέτουμε όλη την ζωή μας. Στα πρεσβευτικά χέρια Της ακουμπούν με εμπιστοσύνη οι κουρασμένες ψυχές μας και οι αποσταμένες ελπίδες μας. Και όταν τα νέφη των λυπηρών μας καλύπτουν, Εκείνη πάλι μας ενθαρρύνει με τις προσευχές Της, μας ζεσταίνει με την συμπόνοια Της, μας
σκεπάζει με την αγάπη Της, μας εμπνέει και μας διδάσκει με την αγία ζωή Της. Απαρηγόρητες φαντάζουν σήμερα πολλές ανθρώ­πινες καρδιές από την κρίση, την φτώχεια, τον φόβο, την αδικία, την σύγχυση, τα αδιέξοδα, την τρομοκρατία, την ηθική και πνευματική ανεστιότητα. Πολλοί άνθρωποι σήμερα βαδίζουν το ζοφερό μονοπάτι της απο­στασίας τους από τον Θεό, τραγικά μόνοι και απελπιστικά δυστυ­χείς. Το μυστήριον της ανομίας ενεργείται πλέον εμφανώς και προ­κλητικώς σήμερα και προλειαίνονται οι δρόμοι της απωλείας. Παρά ταύτα όμως και μέσα στην άρνηση και τον ηθικό και πνευματικό τους κατήφορο οι κουρασμένοι στρατοκόποι της ζωής αναζη­τούν απεγνωσμένα πίστη, φως, ελπίδα, βεβαιότητα, στήριγμα, όραμα ζωής. Προς τίνα καταφύγω; – αναρωτιούνται-. Που πορευθώ; Ποιόν βοηθό θα έχω στις θλίψεις μου; Ποιόν συνοδοιπόρο; Στα εναγώνια αυτά ερωτήματα απάντηση δίδει Εκείνη που μας δείχνει πάντα τον Χριστό και Σωτήρα του κόσμου, Εκείνη που πάντα είναι κοντά μας, ως άλλο γαλήνιο λιμάνι στη φουρτούνα, ως χαρά στη θλίψη, ως στοργική επίσκεψη στην ασθένεια, ως συγχώρηση στην πτώση, ως φως στο σκοτάδι.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Σήμερα καθώς ζούμε σε χρόνους πραγματικώς αποκαλυπτι­κούς, όπου τα φρικώδη φαντάσματα της αθείας αλλά περισσότερον της αντιθείας, των πολυειδών κρίσεων, της κάθε λογής τρομοκρατίας, της πνευματικής συγχύσεως, της προκλητικής καταπατήσεως των αρχών της η­θικής και των νόμων της φύσεως, της ποικιλώνυμης φτώχειας και ευτέ­λειας, του φόβου και της αγω­νίας στοιχειώνουν απειλητικώς την ανθρώπινη ζωή όπου γης, ας υψώσου­με ικετευτικώς νού και καρδία προς την φιλόστοργη ουράνια Μητέρα μας, «την εν πρεσβείαις α­κοίμητον Θεοτόκον και μεσιτείαις αμετά­θετον ελπίδα», επαναλαμ­βάνοντας από καρδιάς και με όση δύναμη έχουμε την προσευχή του Αγίου Ιωάννου του Δαμασκηνού προς Εκείνη, λέγοντες: «Δέξου, αγία Παρθένε, τον ζήλο μας που υπερ­βαίνει τις φτωχές μας δυνά­μεις, και χάρισέ μας την σωτηρία, την αποξένωση από τα ψυχικά πάθη, την ανακούφιση από τους σωματικούς πόνους, την διάλυση των πειρα­σμων, την γλυκειά γαλήνη στην ζωή και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύμα­τος. Ενίσχυσε την αγάπη μας για τον θείο Υιό σου και κάνε την ζωή μας αρεστή σε Εκείνον, ώστε να αξιωθούμε να γίνουμε, διά των αγίων ευχών σου, κληρονόμοι της αιώνιας βασιλείας Του». Αμήν.

Η χάρις και το άπειρον έλεος του πανοικτίρμονος Θεού διά των διαπύρων πρεσβειών της Υπεραγίας Θεοτόκου, είθε να περισκέπουν αγι­αστικώς, σωστικώς και προστατευτικώς την ζωήν σας.

Χρόνια πολλά, άγια και θεοσκέπαστα

Μετ’ ευχών και αγάπης

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ