«Η Εκκλησία θα πρέπει να πάψει να έχει έναν ξύλινο, μονολιθικό λόγο. Αυτό που έχει σημασία μέσα σε μια κοινωνία είναι ο σεβασμός στη διαφορετικότητα.
Εάν το πετύχουμε αυτό, θα βοηθήσουμε πάρα πολύ και ουσιαστικά τον άνθρωπο», τόνισε μιλώντας σήμερα στην ΕΡΤ Καλαμάτας, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομος.
Η συνέντευξη δόθηκε με την ευκαιρία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθόδοξης Εκκλησίας που διεξήχθη, τις προηγούμενες ημέρες στην Κρήτη και ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε αναλυτικά στα θέματα που απασχόλησαν τη συγκεκριμένη συνάντηση.
Μιλώντας ωστόσο για το ρόλο της Εκκλησίας μέσα στην κοινωνία, ο κ.Χρυσόστομος σημείωσε τα εξής: «Η Εκκλησία δεν είναι μόνο για να δίνει κοινωνικές παροχές και πρόνοια. Είναι και αυτό το έργο της, αλλά είναι και κάτι άλλο. Πρέπει να δώσει ένα μήνυμα και να νοηματοδοτήσει το σκοπό και το περιεχόμενο της ανθρώπινης ζωής. Μια ζωή που δεν είναι μονολιθική, δεν είναι ατομιστική, αλλά είναι μια ζωή που έχει να κάνει με την ύπαρξη του άλλου ανθρώπου, με την κοινωνία μέσα στην οποία χωρούν οι πάντες υπό έναν και βασικό όρο. Να σέβεται ο ένας τον άλλον. Εάν μάθω να σέβομαι τον άλλον και ο άλλος να σέβεται εμένα τότε η κοινωνία αυτή και θα διατηρήσει τη συνοχή της και θα βοηθήσει να λυθούν πολλά προβλήματα» και συμπλήρωσε:
«Εγώ κάθε μέρα τα λέω και τα δηλώνω, διότι πιστεύω ότι αν δεν το κάνουμε αυτό δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε μέσα στην πορεία της ιστορίας. Δηλαδή, δύο πράγματα σήμερα η εκκλησία πρέπει να σκεφτεί πως θα
αντιμετωπίσει και τα δύο έχουν να κάνουν μ’ αυτό που ονομάζουμε επανευαγγελισμό του κόσμου. Να πάψει να έχει μια ξύλινη γλώσσα που δεν την καταλαβαίνει κανείς σήμερα και δεν εννοώ αν είναι καθαρεύουσα ή δημοτική, αλλά το τι όρους χρησιμοποιεί για να είναι αποδεκτή με την έννοια της πρόσληψης από τον άλλον. Δηλαδή όταν ο άλλος πεινάει δεν μπορείς εσύ να του κάνεις μια ολόκληρη θεωρία περί πλούτου ή περί φτώχειας. Από σένα περιμένει να τους πεις τι θα κάνει με τη φτώχεια του. Και το δεύτερο: Δεν μπορεί η εκκλησία να μην διαλέγεται με τις διάφορες εκφάνσεις του πολιτισμού, είτε είναι τοπικός πολιτισμός, είτε είναι εθνικός, είτε είναι παγκόσμιος πολιτισμός. Και πολιτισμός σημαίνει τέχνη, δημιουργία, γλώσσα, λογοτεχνία, μνημεία και κάθε τι το οποίο αποτελεί έκφραση και έκφανση της δημιουργίας του ανθρώπου.»
