Το Σάββατο 16 Απριλίου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα, επί τη μνήμη των αγίων αυταδέλφων παρθενομαρτύρων Αγάπης, ΕΙρήνης και Χιονίας, ιερό Ναό αγίου Δημητρίου στο Αρκοχώρι Νάουσας.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος τίμησε ευεργέτες της ενορίας που πρόσφατα ανακαινίστηκε με τη μέριμνα του πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Στυλιανού Μακρή. Ακολούθησε επίσκεψη και σε άλλες εκκλησίες του γραφικού αυτού ορεινού χωριού.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Παρθενίας έσοπτρα … νοερώς ηστράψατε … την Εκκλησίαν αγλαίζουσαι, νύκτα δε των νοσηματων απελαύνουσαι», ψάλλει η Εκκλησία μας σήμερα προς τιμήν των τριών αγίων μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας, που τιμά σήμερα και των οποίων τη μνήμη πανηγυρίζει ιδιαιτέρως η ενορία σας.
Και όσα ψάλλει προς τιμήν τους ο ιερός υμνογράφος δεν είναι υπερβολές ούτε ρητορικά σχηματα. Είναι η αλήθεια και η πιστη της Εκκλησίας μας. Είναι η πραγματικότητα την οποία ζούμε καθημερινα και βιώνουμε μέσα στην Εκκλησία, η ζωή της οποίας είναι η ζωή των αγίων της.
Γιατί τι ήταν, αδελφοί μου, οι τρεις εορταζόμενες αγίες; Τρεις νεαρες κοπέλες ήταν, που ξεχωριζαν όμως από τις συνομίληκές τους, γιατί αυτές πίστευαν στον Χριστό. Και πίστευαν στον Χριστό σημαίνει ότι ζούσαν και σύμφωνα με το ευαγγελιο και τις εντολές του Χριστού. Διότι εκείνη την εποχη, την εποχή των διωγμών, δεν ήταν οι άνθρωποι χριστιανοί, επειδη έτυχε να βαπτισθούν χριστιανοί. Ήταν χριστιανοί, γιατί είχαν επιλέξει να πιστεύουν στον Χριστό, γνωρίζοντας τις δυσκολίες και τους κινδύνους, γνωρίζοντας ότι παραβίαζαν τις εντολές του αυτοκράτορα και τους νόμους του κράτους και κινδύνευαν να συλληφθούν και να οδηγηθούν στο μαρτύριο.
Και όμως αυτές οι τρεις νεαρές υπάρξεις είχαν επιλέξει τον Χριστο. Είχαν διαλέξει να είναι μαζί του και να ζούν όπως Εκείνος ήθελε, αδιαφορώντας για τις αυστηρες απαγορεύσεις των νόμων. Και αυτή τους η επιλογή τις έκανε να ξεχωρίζουν και να διακρίνονται ανάμεσα στις συνομίληκες τους. Τις έκανε να ξεχωρίζουν, γιατί η ζωή τους ήταν απλή και καθαρή· γιατί η αναστροφή τους δεν είχε καμία σχέση με την αμαρτία και τα έργα της αμαρτίας, με τις διασκεδάσεις και τις κοσμικες απολαύσεις που έτερπαν τους ανθρώπους της εποχής τους.
Και στην καθαρή τους ψυχή έλαμπε το φως του Χριστού. Ήταν «παρθενίας έσοπτρα, όπως γράφει ο ιερός υμνογράφος». Ήταν σαν τον καθρέφτη που αντανακλά το φως και το μεταδίδει σε όλο το περιβάλλον. Έτσι έλαμπαν και αυτες, όπως ζητά ο Χριστός από τους μαθητές του «ούτω λαμψάτω το φως υμών έμπροσθεν των ανθρώπων, όπως ίδωσιν υμών τα καλά εργα και δοξάσωσι τον πατέρα υμών τον εν τοις ουρανοίς».
Και δεν έλαμπαν μόνο το φως του Χριστού, αλλά δόξασαν και τον Θεό, διότι όταν τις συνέλαβαν ως χριστιανές, η Αγάπη, η Ειρήνη και η Χιονία δεν αρνήθηκαν την πιστη τους. Ομολόγησαν με θαρρος το όνομά του, αρνήθηκαν όλες τις προσφορές και τις υποσχέσεις του ηγεμόνος και υπέμειναν με καρτερία τα βασανιστήρια και τον μαρτυρικό θάνατο. Και ενώ θα περίμενε κανείς με τον θάνατό τους να σβύσει το φως τους, το φως αυτο δυνάμωσε περισσότερο και έγινε φως που φωτίζει την Εκκλησία, όπως ψάλλει ο ιερός υμνογράφος. Διότι, αδελφοί μου, το φως που ακτινοβολούσαν οι τρεις αγίες δεν ήταν φως ανθρωπινο και εγκόσμιο που εξαντλείται και σβύνει με τον θάνατο. Ήταν το φως της πιστεως και της αγάπης στον Χριστο, ήταν το φως του Χριστού που όχι μόνο δεν σβυνει αλλά ενισχύεται με το μαρτύριο και παραμένει για να φωτίζει την Εκκλησία και τον κόσμο, και να εκδιώκει «τη νυκτα των νοσημάτων» κατά τον ιερό υμνογράφο.
Και είναι αλήθεια αυτό, όχι μόνο γιατί τα ιερά λείψανα των αγίων της Εκκλησίας μας αποτελούν πηγη ακένωτη της θείας χάριτος και θαυματουργούν, θεραπεύοντας τους ανθρώπους που προστρέχουν σ᾽ αυτά και επικαλούνται τις πρεσβείες τους από τα σωματικά και ψυχικά νοσήματα και ασθενήματα, αλλά και γιατί με το παράδειγμα της ζωής τους φωτίζουν, αδελφοί μου, και τη δική μας ζωή.
Ζούμε σε ένα κόσμο που παρότι είναι κατ᾽ όνομα χριστιανικός, δεν διαφέρει πολύ από τον ειδωλολατρικο κόσμο στον οποίο ζούσαν οι τρεις εορταζόμενες μάρτυρες. Και όπως εκείνες έμειναν σταθερές στην πίστη τους, έμειναν σταθερές στην αγάπη τους στον Χριστό, χωρις να επηρεασθούν και χωρίς να κλονισθούν από όσα συνέβαιναν γύρω τους, έτσι και εμείς, αδελφοί μου, μπορούμε και πρέπει να μείνουμε σταθεροί στην πίστη μας και την αγάπη μας στον Χριστο. Να μην επηρεαζόμαστε από την προσπάθεια που γίνεται συνειδητά ή ασυνείδητα να αλλοιωθεί η πιστη με το πρόσχημα του «εκσυγχρονισμού» της κοινωνίας και του κόσμου μέσα στον οποίο ζούμε. Για την Εκκλησία και για όσους πιστεύουν πραγματικά ο «Ιησούς» είναι «χθες και σημερον ο αυτός και εις τους αιώνας» και δεν έχει ανάγκη εκσυγχρονισμού και προσαρμογής.
Γι᾽ αυτό και εμείς ας παραμένουμε εδραίοι και αμετακίνητοι στην πίστη, όπως οι εορταζόμενες αγίες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία, και ας ομολογούμε με τη ζωή μας το όνομα του Χριστού, για να έχουμε τη χάρη του και το φως του στη ζωή μας.
){kind=link}