Μετά από δύο χρόνια και πολύ σκληρή εργασία ομάδα ειδικών ολοκλήρωσε την αρχική φάση του πολύ λεπτομερούς σχεδίου ανακαίνισης σε ένα από τα πιο ιερά μνημεία του Χριστιανισμού, την εκκλησία της Γέννησης του Ιησού στη Βηθλεέμ.
Το πρότζεκτ που χρηματοδοτήθηκε μερικώς απο Παλαιστίνιους παράγοντες και διεξήχθη από ομάδα Παλαιστινίων ειδικών και διεθνών εμπειρογνωμόνων, είναι η μεγαλύτερη ανακαίνιση και αποκατάσταση αρχαιότητας που συνέβη τα τελευταία 600 χρόνια.
Αφαιρέθηκε συσσωρευμένη σκόνη αιώνων και ήρθαν στην επιφάνεια πανέμορφα ψηφιδωτά από την εποχή των Σταυροφόρων, ενώ αποκαταστάθηκαν οι φθορές στα παράθυρα της εκκλησίας αλλά και στην σχεδόν ετοιμόρροπη οροφή.
Αν και η Παλαιστίνη απαρτίζεται από αμιγώς μουσουλμανικό πληθυσμό, ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας Μαχμούντ Αμπάς ήταν ενεργά αναμεμειγμένος σε αυτό το πρότζεκτ καθώς το συγκεκριμένο σημείο θεωρείται εθνικός θησαυρός και κάθε χρόνο δέχεται χιλιάδες επισκέψεις από τουρίστες.
Ο επικεφαλής της αρμόδιας Παλαιστινιακής επιτροπής του συγκεκριμένου έργου, Ζαίντ Αλ Μπαντάκ χαρακτήρισε την πρόοδο στο σημείο ως επαναστατική και δήλωσε: «για πρώτη φορά βλέπουμε όσο προχωράμε να αναδύονται περίφημα μοναδικής αξία μωσαϊκά».
Η εκκλησία της Γέννησης βρίσκεται στη Δυτική Όχθη πόλη της Βηθλεέμ, χτίστηκε από την Αγία Ελένη τον 4ο αιώνα πάνω από το σπήλαιο όπου η Παναγία λέγεται ότι έχει γεννήσει τον Ιησού.
Παρά την πνευματική της σημασία, η εκκλησία είχε παραμεληθεί για αιώνες και είχε καταχωρηθεί από την UNESCO ως μνημείο που τελεί υπό κίνδυνο κατάρρευσης όταν πριν από δύο χρόνια μετά από έντονη βροχόπτωση κινδύνευσαν στο εσωτερικό της πολύτιμα έργα τέχνης.
Το 2013 οι Παλαιστινιακές αρμόδιες αρχές, ιδιώτες, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία, η Αρμένικη και η Ελληνορθόδοξη εκκλησία χρηματοδότησαν την ανακατασκευή της εκκλησίας με σχεδόν 7.000.000 ευρώ.
Η ανακαίνιση διεξάγεται από ομάδα μηχανικών, ειδικών σε ανακατασκευές και εργάτες, οι οποίοι είναι Παλαιστίνιοι. Στο έργο όμως συμμετεχουν και Ιταλοί από την εταιρεία Πιατσέντι, μια επιχείρηση που ειδικεύεται στην ανακαίνιση ιστορικών χώρων και έχει επιβλέψει την ανακατασκευή σε δεκάδες βίλες, παλάτια, εκκλησίες και μοναστήρια στην Ιταλία και τη Ρωσία.
Τα τελευταία δύο χρόνια, ειδικοί αντικατέστησαν το μεγαλύτερο κομμάτι αρχαίων κομματιών ξύλου στην οροφή και εγκατέστησαν νέα ξύλινα πλαίσια στα παράθυρα τα οποία πλέον εμποδίζουν το νερό να εισέλθει στο εσωτερικό του ναού. Για πρώτη φορά μετά από σχεδόν 1.000 χρόνια χιλιάδες κεραμίδια και ψηφιδωτά υπέστησαν το αναγκαίο ρετουσάρισμα.
Ο Μίμο Νουκάτολο, επικεφαλής της ομάδας των Ιταλών που ασχολείται με τη συντήρηση των ψηφιδωτών, χαρακτήρισε τα λεγόμενα χρυσοπράσινα έργα τέχνης ένα μοναδικό δείγμα δουλειάς από έμπειρους τεχνίτες της περιόδου των Σταυροφοριών. Όμως μετά από αιώνες φθοράς είχαν αρχίσει σχεδόν να εξαφανίζονται. Ο Νουκάτολο δήλωσε «δεν μπορούσες πλέον να διακρίνεις τα χρώματα σε βαθμό που πολλοί αναρωτιόνταν αν υπάρχουν ψηφιδωτά στον ναό».
Στο μνημείο ακόμα εκτελούνται εργασίες και το κοινό θα έχει πρόσβαση σε αυτό στο τέλος του 2016.
Στα πλάνα των τεχνικών είναι να εγκαταστήσουν, σύστημα κλιματισμού το οποίο θα ελέγχει την υγρασία, το φως και τη θερμοκρασία στο εσωτερικό του ναού, καινούργιο φωτισμό και σύστημα ανίχνευσης καπνού.
Η Ρωμαιοκαθολική, η Ελληνική Ορθόδοξη και οι αρμενικές εκκλησίες μοιράζονται την κυριότητα της εκκλησίας, σύμφωνα με συμφωνία του 19ου αιώνα η οποία αναθέτει σε όλες ίσες υποχρεώσεις και αρμοδιότητες.
Οι εκκλησίες παραδοσιακά αντιμετωπίζουν η μια την άλλη με καχυποψία αλλά κατα τη διάρκεια της αποκατάστασης του ναού συνεργάστηκαν επιτρέποντας την είσοδο στους εργάτες ακόμα και κατα τη διάρκεια της νύχτας.
Η τελική ανακαίνιση θα συνεχιστεί σε στάδια, αναμένεται να διαρκέσει για ακόμα 3 χρόνια και χρειάζονται επιπρόσθετα σχεδόν 10.000.000 ευρώ για την ολοκλήρωση του έργου.
