Ο Χριστός δεν έγραψε με τον κονδυλοφόρο την λέξη “αγάπη”, αλλά με το ακάνθινο στεφάνι της θυσίας Του!
Δεν την έγραψε για μία μόνο φορά με μελάνι που βγαίνει, αλλά την σφράγισε με το Τίμιον Αίμα Του που κύλισε και δεν γυρίζει πίσω, ατελεύτητα και ανεξίτηλα !
Δεν την έγραψε σε χαρτί,αλλά με όλες Του τις πληγές που ήσαν πηγές αίματος στο σώμα Του, στα δικά μας σώματα, στις ψυχές και στις ζωές μας!
Όλοι ζητάμε μίαν αγάπη αληθινή, θυσιαστική και παντοτινή.
Λίγοι όμως, μπορούν να αναγνωρίσουν και να διαφυλάξουν μία τέτοια αγάπη και λίγοι τελικά αγαπάνε Αυτόν, που όχι μόνον ξέρει να αγαπά έτσι, αλλά που μας έχει δώσει ήδη μία τέτοια ανεκτίμητη αγάπη!
Δεν είναι κρίμα;;;
