Μέρος Α’
Ευχή πρώτης ημέρας
Λίγα λόγια εισαγωγικά
Η Εκκλησία μας ως φιλόστοργη μητέρα, αγκαλιάζει ολόκληρη την ζωή του ανθρώπου. Συν-οδοιπορεύει μαζί του από την αρχή της γεννήσεως του, έως την κρίσιμη στιγμή της εξόδου από τον παρόντα κόσμο και της εισόδου του στην όντως ζωή.
Οι σαράντα ημέρες που επακολουθούν την γέννα, είναι τόσο για το παιδί, όσο και για την μητέρα του, μία όμορφη και πολύπλευρη εμπειρία. Εκείνη είναι ψυχικά ανάστατη ,σωματικά καταβεβλημένη.
Οι ανακατατάξεις μέσα της και γύρω της είναι συγκλονιστικές και ριζικές. Το νεογνό, γνωρίζει το φως και συνάμα αποκτά την αίσθηση της εγγύτητας, της αμεσότητας της αφής .
Την κατάσταση αυτή καλείται να περιθάλψει η Εκκλησία με αγάπη κατανόηση και χαρά. Οι ευχές αντιμετωπίζουν τις βαθύτερες ανάγκες τους. Δεν βάζουν ενοχές ή επιτίμια στην λεχώνα αλλά είναι μία δυνατή παράκληση με περιεχόμενο ευχαριστιριακό και συγχωρητικό ,μία ηχηρή υπενθύμιση στην ίδια και τους οικείους της , ότι η ζωή που ήλθε είναι καρπός θεανθρώπινος, προσπάθειας μας αλλά κυρίως θείας βουλήσεως .Ο καρπός της γέννας είναι δώρο Θεού που μας προσφέρεται ως συνδημιουργία συνεργασία Θεού και ανθρώπου με προοπτική πέρα από την παρούσα ζωή, έχοντας ως στόχο την βασιλεία του Θεού.
Στο Μικρό Ευχολόγιο , υπάρχουν τρεις (3) ακολουθίες για την λεχώνα γυναίκα, που ταυτόχρονα αναφέρονται και στο παιδί της
1) Η πρώτη τελείται με την γέννηση του παιδιού, παλαιότερα στο σπίτι, σήμερα στο μαιευτήριο. Στην πράξη σπάνια διαβάζεται διότι από λήθη δεν είναι ευρέως γνωστή.
2)Η δεύτερη, την όγδοη ημέρα από τον τοκετό κατά την οποία δίνεται το όνομα
3) Τέλος η τρίτη ,την τεσσαρακοστή ημέρα της γεννήσεώς του κατά την οποία το παιδί με τους γονείς του και την / τον νονό / α του ενώπιον του πρεσβυτέρου δίνουν την υπόσχεση (όπως στο λογοδόσιμο πριν τον γάμο) ενώπιον του Θεού ότι θα βαπτίσουν (θα αφιερώσουν) το παιδί στον θεό.
Φυσικά, πολλοί καλούν τον ιερέα την εικοστή ημέρα μετά τον τοκετό για την λεγόμενη μισή ευχή σαραντισμού, η οποία θα δώσει στην γυναίκα την δυνατότητα να βγει από το σπίτι νωρίτερα. Τέτοια ευχή δεν υπάρχει. Ο πρεσβύτερος στην περίπτωση εκείνη διαβάζει την ευχή της πρώτης ή της ογδόης ημέρας οι οποίες σήμερα για λόγους πρακτικούς δεν τελούνται στον χρόνο που έχουν ορισθεί.
******************
Την Πρώτη ημέρα της γεννήσεως του παιδιού.
Εισέρχεται ο ιερέας στο σπίτι (σήμερα στο μαιευτήριο) όπου γεννήθηκε το βρέφος, με επιτραχήλιο και “σφραγίσας ευλογεί το τεχθέν¨, δηλ. το νεογέννητο.
Ακολούθως ικετεύει τον χορηγό της ζωής, τον Χριστό, να”αναστήσει ” την λεχώ από την κλίνη της, να την καθαρίσει από το ρύπο και τις σπλαχνικές ενοχλήσεις και να διαφυλάξει το βρέφος αβλαβές από τις επήρειες του πονηρού.
(οι ευχές σε απλή μετάφραση)
Δέσποτα Κύριε Παντοκράτορα, εσύ που θεραπεύεις κάθε νόσο και ασθένεια, εσύ και τούτη την δούλη σου(το όνομα της)που σήμερα γέννησε, θεράπευσε και σήκωσέ την από το κρεβάτι στο οποίο βρίσκεται. Διότι κατά τον λόγο του προφήτη Δαυίδ, όλοι μας έχουμε συλληφθεί με ανομία(πριν από το βάπτισμά μας μετέχουμε της προπατορικής αμαρτίας)και με ρύπους(με την παρακοή του Αδάμ και της Εύας η ανθρωπότητα κάλυψε την λαμπρότητα της φύσεώς της)είμαστε μπροστά σου. Φύλαξε αυτή και το νήπιο τούτο το οποίο γέννησε Σκέπασέ την κάτω από την σκέπη των πτερύγων σου από σήμερα μέχρι την πνευματική της ολοκλήρωση(την κοίμηση της). Με τις πρεσβείες τις πανάχραντου Θεοτόκου και πάντων των Αγίων. Διότι είσαι ευλογητός στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Του Κυρίου δεηθώμεν-Κύριε ελέησον
Δέσποτα Κύριε Θεέ μας, ο οποίος γεννήθηκες από την πανάχραντο Δέσποινα μας Θεοτόκο και παντοτινή παρθένο Μαρία και ως νήπιο κάθισες στην φάτνη και φανερώθηκες(στους ανθρώπους)ως βρέφος, Εσύ λοιπόν και την δούλη σου(το όνομα της λεχώνας)που σήμερα γέννησε το παιδί αυτό, ελέησε και συγχώρησε τα πταίσματα που έκανε με την θέλησή της ή και χωρίς την θέλησή της και διαφύλαξέ την από κάθε τυραννία του Διαβόλου. Και το νήπιο που προέρχεται από εκείνη διατήρησε από κάθε δηλητηρίαση, από κάθε δυσκολία, ζάλη του αντικειμένου και από πνεύματα πονηρά ημέρας και νύκτας. Αυτήν (την λεχώνα)διατήρησε κάτω από το δυνατό χέρι σου και δώσε της γρήγορα να σηκωθεί και καθάρισέ την από τα λοχεία της και τους πόνους (του τοκετού) θεράπευσε, και δύναμη δώρισε και υγεία στην ψυχή και το σώμα της. Ανακούφισε την με την νοερή παρουσία των ευχάριστων και φωτεινών Αγγέλων σου και φύλαξέ την από κάθε επίσκεψη πονηρών πνευμάτων.
Ναι Κύριε, από αρρώστια και πνευματική ασθένεια, από ζήλια και φθόνο και οφθαλμούς που επηρεάζουν με βασκανία και ελέησε αυτή και το βρέφος κατά το μέγα σου έλεος και καθάρισέ την από τους διάφορους σπλαχνικούς πόνους που επακολουθούν τον τοκετό και επανόρθωσέ την με την ελεημοσύνη σου την ταχεία, απάνω στο ταπεινό σώμα τηςΚαι το νήπιο που γεννήθηκε από αυτήν αξίωσε να προσκυνήσει τον επίγειο ναό Σου(με τον σαραντισμό και έπειτα με την βάπτισή του), τον οποίο ετοίμασες για να δοξολογείται το Άγιο όνομά Σου. Διότι σε εσένα ταιριάζει (η απόλυτη) δόξα, τιμή, και προσκύνηση, στον Πατέρα και τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Μακάρι.
Του Κυρίου δεηθώμεν-Κύριε ελέησον
Κύριε Θεέ μας εσύ που θέλησες να κατέλθεις από τους ουρανούς και να γεννηθείς από την αγία Θεοτόκο και παντοτινή Παρθένο Μαρία για την σωτηρία των αμαρτωλών, που γνωρίζεις την αστάθεια της ανθρώπινης φύσεως, συγχώρησε την δούλη σουτο όνομά τηςπου γέννησε σήμερα σύμφωνα με το πλήθος της ευσπλαχνίας Σου. Γιατί Εσύ είπες Κύριε: Αυξάνεστε και πληθύνεστε και γεμίστε την γη και κατακυριεύσατε αυτήν. Για αυτό και εμείς οι δούλοι σου σε παρακαλούμε και παίρνουμε θάρρος από την ανεξίκακη φιλανθρωπία Σου, ώστε να επικαλούμαστε με φόβο,βαθύ σεβασμό το άγιο όνομα Σου, αυτήν την χρονική στιγμή, αλλά και στην Βασιλεία των ουρανών. Επίβλεψε από τον ουρανό και πρόσεξε την ασθένειά μας των καταδίκων και συγχώρησε την δούλη Σου(το όνομά της) και ολόκληρο τον οίκο από τον οποίο γεννήθηκε το παιδί και όλους όσους την βοήθησαν (στον τοκετό) και όσοι κατοικούν σε αυτόν, διότι μόνος Εσύ έχεις την εξουσία να συγχωρείς τις αμαρτίες μας. Όλα αυτά τα ευχόμαστε με την συμπαράσταση της μητέρας Σου, της αγίας Θεοτόκου και πάντων των αγίων Σου. Αμήν.
Και η απόλυση:
Δόξα δίνουμε σε Εσένα την ελπίδα μας, δόξα. Εσύ που γεννήθηκες στο σπήλαιο και κάθισες στην φάτνη για την δική μας σωτηρία, ο Χριστός ο αληθινός Θεός, με τις προσευχές της πανάχραντου και καθαρότατης αγίας του Μητέρας, με την δύναμη του τίμιου και ζωοποιού Σταυρού, με τις προστασίες των τίμιων επουρανίων(αγγελικών)ασωμάτων Δυνάμεων, με τις προσευχές του τίμιου και δοξασμένου προφήτου προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου, των Αγίων Αποστόλων………και με τις ευχές όλων των Αγίων ελέησε και σώσε μας, ως αγαθός και φιλάνθρωπος και ελεήμονας Θεός.
.
*Τα εισαγωγικά και η μετάφραση των ευχών από τον π.Νεκτάριο Κουτρουμάνη από το: http://xriste.mylivepage.com/wiki/1051/455
