Στους κινδύνους που κρύβει η προσφυγή στις κάλπες αναφέρεται το ινστιτούτο Stratfor παρομοιάζοντας την κατάσταση στην Ελλάδα με το μύθο του Σίσυφου.
«Κάθε φορά που η Ελλάδα φαίνεται να φτάνει σε μια σχετική σταθερότητα, νέα γεγονότα απειλούν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα», γράφει χαρακτηριστικά.
«Οπως ακριβώς στις εκλογές του Ιανουαρίου και στο δημοψήφισμα τον Ιούλιο, το αβέβαιο αποτέλεσμα των νέων εκλογών θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ακόμη περίοδο πολιτικής αστάθειας», προσθέτει και αφού χαρακτηρίζει τις εκλογές με μια πρώτη ματιά ως «κακή ιδέα» περιγράφει τα όσα προηγήθηκαν, από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους, το Δημοψήφισμα, τα capital controls και τη συμφωνία και τονίζει ότι «το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα είναι μια νέα περίοδο αβεβαιότητας που να συνδέεται με εκλογές».
Και αφού κάνει μια αναφορά στα εσωκομματικά του ΣΥΡΙΖΑ και τις δύο γραμμές στο εσωτερικό του περί παραμονής στο ευρώ και επιστροφή στη δραχμή που οδήγησαν στη διάσπασή του το Stratfor περιγράφει το πώς ο Αλέξης Τσίπρας έφθασε στην απόφαση να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. «Είχε βασικά δύο επιλογές: Τη διεξαγωγή εκλογών το συντομότερο δυνατό, πριν τα επώδυνα μέτρα λιτότητας αρχίσουν να διαβρώνουν την δημοτικότητά του, ή να περιμένει μέχρι τον Οκτώβριο, όταν οι πιστωτές θα επανεξετάσουν το ελληνικό πρόγραμμα και ενδεχομένως να δώσουν κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους (βασικό στοιχείο της προεκλογικής εκστρατείας του Τσίπρα). Ο πρωθυπουργός επέλεξε την πρώτη επιλογή. Ο κ. Τσίπρας πιθανώς βασίζεται στο γεγονός ότι η αντιπολίτευση εξακολουθεί να είναι αδύναμη και διχασμένη και ότι οι αντάρτες εντός του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχουν το χρόνο να δημιουργήσουν ένα νέο πολιτικό κόμμα ή και να καταλήξουν σε ένα συνεκτικό εκλογικό πρόγραμμα».
Ωστόσο, χαρακτηρίζει αυτή την επιλογή μια «ριψοκίνδυνη κίνηση», καθώς όπως εξηγεί ο Τσίπρας λειτουργεί σε ένα πολύ σφιχτό χρονοδιάγραμμα. «Τον Σεπτέμβριο, η Ελλάδα υποτίθεται ότι θα εισήγε μεταρρυθμίσεις στον τομέα της ενέργειας, προτείνοντας παράλληλα ένα χρονοδιάγραμμα για την ιδιωτικοποίηση των κρατικών επιχειρήσεων. Τον Οκτώβριο, η Ελλάδα αναμένεται να καταλήξει σε ένα συμπληρωματικό Προϋπολογισμό για το 2015, καθώς και στο σχέδιο Προϋπολογισμού για το 2016. Και αυτό παράλληλα με την άρση των φοροαπαλλαγών για τους αγρότες και την εισαγωγή υψηλότερων φόρων για τα νοικοκυριά. Η Ελλάδα είναι απίθανο να κάνει σημαντικές μεταρρυθμίσεις κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, η οποία ενδεχομένως να θέσει σοβαρά σε κίνδυνο το πρόγραμμα διάσωσης».
Παρακάτω, χαρακτηρίζει την κίνηση του πρωθυπουργού «παράτολμη», λέγοντας ότι «το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα είναι κατακερματισμένο όσο ποτέ άλλοτε. Ο Τσίπρας παραμένει ο πιο δημοφιλής πολιτικός στην Ελλάδα, οι περισσότερες ωστόσο δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα κερδίσει αρκετές έδρες στο Κοινοβούλιο για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Εν τω μεταξύ, η αντιπολίτευση που τάσσεται υπέρ του πακέτου διάσωσης θα δυσκολευτεί να σχηματίσει ένα κοινό μέτωπο. Η συντηρητική Νέα Δημοκρατία, το κεντροαριστερό ΠΑΣΟΚ και το κεντρώο Ποτάμι έδωσαν μαζί τον αγώνα για το «ναι» κατά τη διάρκεια του δημοψηφίσματος, θα έχουν ωστόσο δυσκολίες να φτιάξουν συμμαχία για τις εκλογές. Επιπλέον, ο Τσίπρας είναι πιθανό να προσελκύσει κάποιους από τους αντιπάλους του – υποδαυλίζοντας εν μέρει τη διχόνοια μεταξύ τους, αλλά και αφήνοντας ανοιχτή την πόρτα για μια πιθανή συμμαχία μετά τις εκλογές».
Το Stratfor αναφέρει και έναν ακόμη λόγο για τον οποίο κατά την εκτίμησή του η προσφυγή στις κάλπες κρύβουν κιδνύνους. «Η απόφαση του Τσίπρα θα φέρει και πάλι τους πιστωτές της Ελλάδας σε δύσκολη θέση. Το ελληνικό πακέτο διάσωσης είναι αμφιλεγόμενο σε χώρες όπως η Γερμανία, η Ολλανδία και η Φινλανδία. Αυτές οι κυβερνήσεις έχουν επενδύσει σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο στην υποστήριξη του νέου προγράμματος βοήθειας για την Αθήνα. Οι πρόωρες εκλογές και η καθυστέρηση στην εφαρμογή ορισμένων πτυχών του προγράμματος που πιθανότατα θα προκληθούν εξαιτίας τους θα προκαλέσουν ακόμα περισσότερο σκεπτικισμό στους βουλευτές της Βόρειας Ευρώπης. Και αυτό δεν αποτελεί δευτερεύον ζήτημα, αφού κάθε εκταμίευση θα πρέπει να συνδέεται με την αξιολόγηση της πορείας των μεταρρυθμίσεων. Οι κυβερνήσεις εξαιτίας της εσωτερικής πίεσης θα μπορούσαν να αποφασίσουν να κρατήσουν σκληρή στάση για την Ελλάδα κατά την αξιολόγηση της κατάστασης του προγράμματος».
«Ο Αλέξης Τσίπρας ελπίζει ότι οι νέες εκλογές θα του επιτρέψουν να μειώσει τις διαφωνίες στο εσωτερικό του κόμματός του, σχηματίζοντας μια πιο συνεκτική κυβέρνηση με σαφή εκλογική εντολή. Κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί, αλλά οι κίνδυνοι είναι πολλοί. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που συνδέεται με τις πρόωρες εκλογές είναι ότι η Αθήνα θα μπορούσε να εισέλθει σε ένα νέο γύρο πολύπλοκων διαπραγματεύσεων μετά τις εκλογές, προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. Η ειρωνεία της κίνησης Τσίπρα είναι ότι οι πρόωρες εκλογές είναι αναγκαίες για την άρση του αδιεξόδου, οι οποίες ωστόσο είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μεγαλύτερη αβεβαιότητα και αστάθεια», καταλήγει.
