Του Πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση
ΠΟΛΛΟΙ είναι οι άνθρωποι, που δηλώνουν δημοσίως ότι δεν πιστεύουν στον Θεό. Αρνούνται να δεχτούν τις εντολές του και επιλέγουν τους «θεοποιημένους» συνανθρώπους τους.
Παρατηρείται ένας παραλογισμός στις προτιμήσεις τους. Πίστη στο Θεό, όχι. Πίστη στα χαρίσματα των «θεοποιημένων» ανθρώπων, ναί.
Οι άπιστοι δέχονται με εμπιστοσύνη τους ανθρώπους, που τους ταιριάζουν, ενώ τους ανθρώπους του Θεού τους αποστρέφονται. Τούς εμπαθείς και αμαρτωλούς τους έχουν ως παραδείγματα ζωής. Τούς καλούς και ταπεινούς ως παραδείγματα προς αποφυγήν. Έχουν ως Θεούς πολιτικούς, αξιωματικούς, ηθοποιούς, τραγουδιστές, λοιπούς καλλιτέχνες, αθλητές, ποδοσφαιριστές κ.α. Γι᾽ αυτούς μιλούν, αυτούς θαυμάζουν, αυτούς μιμούνται, τέτοιοι θέλουν να γίνουν και αυτοί, αλλά και τα παιδιά τους!
Είναι δυστυχώς αιχμάλωτοι της ύλης και της γης, χωρίς καμιά πνευματική αναζήτηση, χωρίς καταφυγή στο Θεό και χωρίς νόημα στη ζωή τους. Αυτοί οι άνθρωποι πεθαίνουν αμετανόητοι. Καί αποτελούν, αλίμονο, τα μεγάλα στρώματα της κοινωνίας, γεγονός που πικραίνει τους κληρικούς και τους συνειδητούς χριστιανούς.
Στην υπηρεσία αυτών των υποβαθμισμένων πνευματικά ανθρώπων έχουν ταχθεί όλα τα μέσα ενημέρωσης (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες, περιοδικά, βιβλία κ.λπ.), τα οποία προβάλλουν διαρκώς τις δραστηριότητές τους, ενώ αποφεύγουν επιμελώς κάθε αναφορά σε ανθρώπους της Εκκλησίας.
Ο Γέροντας Πορφύριος έβλεπε τους ανθρώπους να προχωρούν στα τυφλά και να σκοντάφτουν σε κάθε βήμα της ζωής τους, γι᾽ αυτό και έλεγε: «Οάνθρωπος έχει φτιάξει πολλούς θεούς. Ακόμα και αυτοί οι άσωτοι και οι άθεοι πιστεύουν στο Θεό, όχι φυσικά στον αληθινό, αλλά στη σάρκα, στα πάθη, στην ύλη.
Όλοι κάτι λατρεύουνε. Αυτό που λατρεύει κανείς, σ᾽ αυτό δουλεύει. Δηλαδή είσαι πόρνος, είσαι άνθρωπος της σάρκας, δουλεύεις για τη σάρκα, για την ύλη». Καί διευκρίνιζε: «Η αλήθεια είναι στην Ορθοδοξία. Υπάρχουν πολλά φώτα, που βλέπει κανείς και εντυπωσιάζεται, μα ένα είναι το φως το αληθινό, ο αληθινός Θεός, δηλαδή ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Οι αλήθειες του Θεού, όπως τις έχει πεί, από την αρχή, αυτές είναι. Δεν υπάρχουν άλλες αλήθειες, νέες, επειδή ο κόσμος προόδεψε και οι άνθρωποι πήγανε στ᾽ άστρα!».
Στη σύγχρονη κοινωνία, που οι άθεοι είναι πολλοί, οι χριστιανοί πρέπει να αποτελούν το φως και το αλάτι. Να είναι συνεπείς στη διδασκαλία του Χριστού, να έχουν αυξανόμενο ιερό ζήλο και να δείχνουν προς όλους την έμπρακτη αγάπη τους.
Μόνο έτσι θα μειώνεται το ολέθριο έργο των αθέων και θα προβάλλεται το πνευματικό και σωτηριώδες έργο της Εκκλησίας. Το μεγάλο αυτό πρόβλημα δεν θα λυθεί με το κήρυγμα μόνο, γιατί δεν πείθει πάντα.
Εξάλλου οι άνθρωποι, που δεν πιστεύουν, βρίσκονται εκτός Εκκλησίας και δεν το παρακο- λουθούν. Ενώ το φωτεινό παράδειγμα των χριστιανών το βλέπουν, το αποδέχονται και οι καλοπροαίρετοι επηρεάζονται θετικά.
