Την “Κυριακή του Τυφλού”, 17η Μαΐου, εορτή των αγίων Έξι Νεοπαρθενομαρτύρων που υπέστησαν το διά πυρός μαρτύριο στον Γεροπλάτανο το 1854 από τους Τούρκους κατακτητές της Ρωμηοσύνης, της Πατρίδας μας, μετά από πρόσκληση του Εφημερίου και των τοπικών Πολιτιστικών Συλλόγων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιερισσού κ. Θεόκλητος προέστη της Ακολουθίας του Όρθρου και της πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου της ευλογημένης ως άνω Κωμοπόλεως.
Ο χαριτωμένος Λαός του Γεροπλατάνου στολισμένος στα εθνικά χρώματα, υπεδέχθη τον Σεβασμιώτατο με επικεφαλής τον άξιο Εφημέριό του, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Κυπριανό Στραζέρου, νέες κοπέλες και κυρίες ντυμένες με παραδοσιακές Μακεδονικές στολές και τους Τοπικούς Άρχοντες, όπως: Τούς Αντιδημάρχους Πολυγύρου κ. Δημήτριο Κοντογιώργη και κ. Δημήτριο Ζαγγίλα, τον Δημοτικό Σύμβουλο κ. Χρήστο Φυλαχτό, τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Γεροπλατάνου κ. Σεραφείμ Δημήτριο, τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Γαλαρινού κ. Δημήτριο Τζιρίνη και τον Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου Γεροπλατάνου κ. Γεώργιο Καραγιάννη.
Μέσα στον κατάμεστο Ιερό Ναό και πλαισιωμένος ο Επίσκοπος πέραν του Εφημερίου από τους Πανοσιολογιωτάτους Αρχιμανδρίτες π. Λεόντιο Καρίκα, π. Νήφωνα Καζάνα, τον Αιδεσιμώτατο π. Αναστάσιο Λεοντιάδη και τον Ιεροδιάκονο π. Μελέτιο Τσόγκα, εκήρυξε τον θείο λόγο αναφερόμενος αρχικώς στο μαρτύριο των εξ Νεοπαρθενομαρτύρων που λαμπρύνουν και αγιάζουν την Κωμόπολη, ποτίζοντάς την με αίμα αγίων και ομολογητών της πίστεώς μας. Ακολούθως ο ομιλητής ανεφέρθη στην Ευαγγελική Περικοπή, τονίζοντας ότι το ιερό κείμενο σκοπό έχει να παρουσιάση όχι μόνο το φοβερό θαύμα της θεραπείας του εκ γενετής Τυφλού, γνωστού ανά την Ιερουσαλήμ, μα κυρίως την λυσσαλέα προσπάθεια των υποκριτών Φαρισαίων της εποχής του Κυρίου, για απόκρυψη της θαυματουργικής αυτής κινήσεως του Κυρίου μας, τη διαστροφή της αληθείας, την επιχείρηση εναντίον της Αληθείας, δηλαδή της αρνήσεως της Θεότητος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, που ευεργετεί τον Λαό Του θαυματουργώντας. Μέθοδος των Φαρισαίων, η παλαιά, αλλά αποτελεσματική πληγή της συκοφαντίας! Ήταν ημέρα Σάββατο που ο Ιησούς επετέλεσε το θαύμα, άρα τους έδιδε την ευκαιρία υποκριτικά να κραυγάσουν: «Ημείς οίδαμεν ότι ο άνθρωπος ούτος αμαρτωλός εστίν» (Ιω. θ΄ 24), διότι δεν τηρούσε … την αργία του Σαββάτου! Η συκοφαντία, είπε ο Δεσπότης, δεν λείπει από καμμία εποχή και οι άνθρωποι ή μάλλον οι υπάνθρωποι δούλοι της ουδέποτε έπαυσαν να ακονίζουν την «γλώσσαν αυτών ωσεί όφεως», να κρύπτουν τον «ιόν των ασπίδων υπό τα χείλη αυτών» (Ψαλμός 139,4), κατά τον προφητάνακτα Δαβίδ, να χύνουν το δηλητήριό τους σε ψυχές, σώματα και κοινωνίες. Ο συκοφάντης, συνέχισε ο ομιλητής, μισεί την αλήθεια, βδελύσσεται την αρετή, φοβάται το φως και προτιμά την αχλύ του σκότους. Ένας μορφασμός του, μια πολυσήμαντη χειρονομία του, ένα γεμάτο δηλητήριο και υπονοούμενα πικρό χαμόγελό του, ένα χαρακτηριστικά ειρωνικό ανασήκωμα των ώμων του είναι αρκετά να επισυνάψουν “ρύπους” και “υποψίες” για την υπόληψη του υποψηφίου θύματός τους.
Κοιμούνται το βράδυ σκεπτόμενοι ποιόν θα “θάψουν” το πρωί, ποιόν θα στραγγαλίσουν και θα πνίξουν στο δηλητήριό τους, ενώ κατά τα άλλα … “στηρίζουν και προστατεύουν” τα θύματά τους! Ανάβουν φωτιές, κι ο,τι δεν μπορεί η φωτιά να κάψη απλά το μουτζουρώνει, το στιγματίζει, το περιθωριοποιεί!
Φοβερότερη κοινωνική πληγή από τη συκοφαντία και μεγαλύτερο εγκληματία απ’ τον συκοφάντη, είπε ο Επίσκοπος, δεν έχει γνωρίσει ο κόσμος! Μα κατέληξε, τεράστια ευθύνη έχουν κι όσοι ανέχονται ευχαρίστως να ακούνε τα λόγια τους, να τα μηρυκάζουν και να τα αναπλάθουν ακρίτως. Ανθρωπιά, λοιπόν, χρειάζεται στις ανθρώπινες σχέσεις και πολλάκις, γιατί όχι, και στις αντιπαραθέσεις μας. Ειλικρίνεια και ντομπροσύνη κι όχι δηλητήριο υποκρισίας που φονεύει συνειδήσεις, υπολήψεις και προσωπικότητες!
Μετά το πέρας των λατρευτικών εκδηλώσεων, ακολούθησαν στο προαύλιο του παλαιού σχολείου τραγούδια από τις χορωδίες της Ορμύλιας και του Γεροπλατάνου και παραδοσιακοί χοροί από το νεανικό χορευτικό τμήμα του ΑΕΣ Γεροπλατάνου, από το χορευτικό τμήμα γυναικών ΑΕΣ Γεροπλατάνου και από τον Παγχαλκιδικό Σύλλογο. Κεράσματα και γλυκίσματα προσφέρθηκαν απ’ τις νοικοκυρές του Χωριού σ’ όλους τους καλεσμένους.
){kind=link}