Ρεπορτάζ για το Ραδιόφωνο της Εκκλησίας: Μάκης Αδαμόπουλος
Φωτογραφίες: Χρήστος Μπόνης
«Ας ζητήσουμε από την Παναγία να σφουγγίσει τα δάκρυα όλων μας» υπογράμμισε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος από τον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Κοντοπεύκου, όπου χοροστάτησε στην ακολουθία του μικρού αποδείπνου και στην τέταρτη στάση των χαιρετισμών.
Ο Αρχιεπίσκοπος έφτασε στον ναό συνοδευόμενος από τον Πρωτοσύγκελλο της Αρχιεπισκοπής Αρχιμανδρίτη Συμεών Βολιώτη και τους υποδέχθηκαν ο Προϊστάμενος του ναού π. Σωτήριος Γκίκας και ο π. Αναστάσιος Μάσσιας.
Ο Αρχιεπίσκοπος χειροθέτησε σε Πρωτοπρεσβύτερο τον Προϊστάμενο π. Σωτηριο Γκίκα και του ευχήθηκε καλή δύναμη. Αργότερα, μίλησε για την σημερινή ακολουθία λέγοντας πως «είναι συνδεδεμένη με τη ψυχή του καθενός. Πρόκειται για μια ευχαριστία προς την Παναγία. Ποιο είναι το δώρο που έχει δώσει στον καθένα μας η Παναγία, ώστε να την έχουμε ταυτίσει με τη μάνα μας και τη ζωή μας και απευθυνόμαστε σε αυτήν σαν σε πρόσωπο συγγενικό παρακαλώντας την να είναι κοντά μας; Αυτό γινόταν και θα γίνεται για πάντα. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας δίνουν την απάντηση. Συγκρίνουν την Εύα με την Παναγία.
Δύο μορφές που ανταποκρίνονται με διαφορετικό τρόπο στο κάλεσμα του Θεού και διαφορετικό είναι το αποτέλεσμα. Η Εύα ζούσε προνομιακά στον παράδεισο. Την πλησίασε ο όφις και κατάφερε να την παρασύρει χάνοντας την κοινωνία που είχε με τον Θεό και αποξενώθηκε, γιατί ήθελε να είναι ανεξάρτητη. Και σύμφωνα με τον ψαλμωδό έκατσε απέναντι και έκλαψε. Η Παναγία μεγάλωσε στην Ναζαρέτ, σε ένα χώρο δύσκολο. Την επισκέφθηκε ο Αρχάγγελος και δεν της είπε εύκολα λόγια. Εκείνη ταράχτηκε, αλλά δεν αρνήθηκε. Έγινε η γέφυρα, να ανεβάσει τον άνθρωπο στον ουρανό. Έχουμε, λοιπόν, τη σύγκριση των δύο μορφών. Αυτές οι δύο γυναίκες όσο κι αν απέχουν χρονικά ή τοπικά, έχουν σχέση με τη ζωή μας. Συνδέονται με μας. Η Παναγία θεραπεύει την παρανομία και ανοίγει το δρόμο για τον παράδεισο. Γι’ αυτό οι γενεές των ανθρώπων κάθε φορά που θα ακούν την ιστορία της Εύας θα λένε “ουαί τη αθλία”, ενώ κάθε φορά που θα ακούν την ιστορία της Παναγίας θα λένε “Μακαρία, Ευλογημένη”.
Μιλώντας για την καθημερινότητά μας και τον τρόπο ζωής ο Αρχιεπίσκοπος υπογράμμισε:
«Ο καθένας από μας φέρει μέσα του δύο κόσμους, της Εύας και της Παναγίας. Κάθε φορά που θέλουμε να ξεκόψουμε και απομακρυνόμαστε από τον Θεό βρισκόμαστε στο δρόμο της Εύας και Τον θυμόμαστε μόνο όταν θέλουμε να κλάψουμε, ενώ όταν ακολουθούμε το δρόμο της Παναγίας είμαστε ευτυχισμένοι και νιώθουμε την χάρη της, την προσφορά της, την ευλογία».
«Αν ψηλαφήσουμε τη ζωή μας θα δούμε πως άλλοτε είμαστε παιδιά της Εύας και άλλοτε της Παναγίας» είπε ο Αρχιεπίσκοπος και προσέθεσε πως «αν υπήρχε ένας καλλιτέχνης ζωγράφος ή αγιογράφος σήμερα και του δίναμε μόνο τη φράση «χαίρε των δακρύων της Εύας η λύτρωσις», δηλαδή «Παναγία εσύ είσαι που σκούπισες τα δάκρυα της Εύας», θα είχαμε έναν πίνακα που θα μας έδειχνε την κουρασμένη, την απομακρυσμένη από το Θεό Εύα και την Παναγία με απλό και αγαπητό τρόπο να απλώνει τα χέρια της να σφουγγίζει τα δάκρυα της Εύας. Ιδιαίτερα στην εποχή μας την δύσκολη, στην εποχή με τα πολλά προβλήματα και αδιέξοδα καλούμαστε να πούμε «χαίρε των δακρύων των ανθρώπων η λύτρωσις». Να φύγουμε από αυτόν τον χώρο με αυτό το αισιόδοξο μήνυμα. Η καρδιά μας ας είναι ζεστή και μέσα στις δυσκολίες ας ξεκουραζόμαστε στο όνομα της Παναγίας. Ας πλησιάσουμε σήμερα με ευλάβεια την Παναγία και να της ζητήσουμε να σκουπίσει τα δάκρυα μας, γιατί είναι η μάνα του καθενός από μας».
