«Οι μοναχοί είναι ασυρματιστές του Θεού». Αυτό συνήθιζε να λέει ο γέροντας Παΐσιος, ο οποίος υπηρέτησε στο στρατό στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου.
Ο Παΐσιος με απόφαση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, ανακηρύχθηκε και επίσημα Άγιος την Τρίτη.
Μιλώντας για εκείνον στο news.gr, ο πολιτικός επιστήμονας και συγγραφέας, Κώστας Ζουράρις, εξηγεί ότι ουδέποτε σταμάτησε η αγιοκατάταξη στην ιστορία της Εκκλησίας.
«Είναι σπουδαίο γεγονός η αγιοκατάταξη του Παΐσιου, καθώς υπήρξε μία λαμπρή μαρτυρία. Πρόκειται για ασκητική μορφή παραμυθίας και αγιότητας. Δεν τα πήγαινα καλά ιδεολογικά μαζί του, καθότι ήταν “πολύ δεξιός”. Ωστόσο είχαμε καλή σχέση. Στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου ήταν ασυρματιστής στον ελληνικό στρατό. Πρόκειται για σπουδαία και χαρισματική προσωπικότητα, η οποία ακτινοβολούσε. Ο Παΐσιος είχε το χάρισμα να διαβλέπει αμέσως καταστάσεις. Σαν να έκανε αξονική τομογραφία σε όποιον είχε απέναντί του! Ήταν γνωστός πλακατζής και μεγάλη φυσιογνωμία», σημειώνει ο Κώστας Ζουράρις.
«Ως προς την αγιοκατάταξη, όποιος είναι αντίθετος έχει απλά άγνοια. Όσοι την αμφισβητούν είναι Έλληνες τύπου… ΕΟΤ. Μην ξεχνάτε ότι υπήρχαν μαρτυρίες περί αγιότητας και θεοσημίας από πολλούς και διαφόρους και ήταν ολοφάνερο ότι θα γινόταν Άγιος. Μάλιστα άργησε να ανακηρυχθεί από την επίσημη Εκκλησία, καθώς έχει περίπου 20 χρόνια που εκοιμήθη. Η χθεσινή ημερομηνία είναι σπουδαία για την Ορθοδοξία. Πάντως οι αγιοποιήσεις συμβαίνουν συνεχώς, και θα συμβαίνουν όσο υπάρχει η κατά κόσμον ορθόδοξη εκκλησία», συνεχίζει ο κύριος Ζουράρις.
Όπως εξηγεί, στην ελληνική ορθόδοξη εκκλησία η αγιοκατάταξη προσωπικοτήτων γίνεται με ιδιαίτερη φειδώ. «Για παράδειγμα ο Χρυσόστομος Σμύρνης που εμαρτύρησε, χρειάστηκε 70 χρόνια να αγιοποιηθεί. Σας θυμίζω ότι βασανίστηκε με μεγάλη αγριότητα. Οι βασανιστές του μάλιστα, του έκοψαν τα δάχτυλα και τα γεννητικά του όργανα, τα οποία έβαλαν στο στόμα του. Ωστόσο επειδή ο Χρυσόστομος Σμύρνης διέθετε το κοσμικό στοιχείο του Αρχιεπισκόπου αλλά και το εθνικό στοιχείο, η εκκλησία δίσταζε να τον ανακηρύξει άγιο. Η αγιοποίησή του καθυστέρησε επίσης, λόγω του γεγονότος ότι συνδυάστηκε με την καταστροφή της Σμύρνης. Ο Παΐσιος αντιθέτως, επειδή ήταν τυπικός ομολογητής της πίστεως έγινε συντομότερα Άγιος».
«Η αγιοταξία είναι κάτι που έρχεται με πολύ μεγάλη λαϊκή επιταγή. Παρεμβαίνει ο λαός. Ο Παΐσιος είναι από τις μορφές της πρώτης εκκλησίας, όταν βρισκόταν σε ισχύ το κοινόβιο καθεστώς, όπου ο λαός συμμετείχε όχι μόνο στα μυστήρια αλλά και στην ενεργό διαχείριση των καθημερινών της Εκκλησίας. Η αγιοκατάταξη είναι κάτι σαν… δημοψήφισμα. Σας τονίζω και πάλι ότι η αγιοποίησή του είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή στιγμή για τον ελληνικό πολιτισμό. Για την ορθοδοξία στην Ελλάδα και την Κύπρο.
Όσο για τους “ευρωλιγούρηδες”, που αμφισβητούν το γεγονός αυτό, απλά “έρχονται μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες”, όπως λέει ο Σεφέρης», καταλήγει ο Κώστας Ζουράρις.
