«Είπε ο Αγιος Ιουστίνος (Πόποβιτς) σ᾽ ένα νεαρό φοιτητή που συμπάθησε πολύ τον Καμύ.
Αναρωτιόταν λοιπόν πως αυτός ο τόσο συμπαθητικός άνθρωπος δεν βρήκε τον Θεό.
Καί ο Αγιος Ιουστίνος του απάντησε: «Απλούστατα, διότι δεν τον ζήτησε».
«Μα αφού δεν τον ήξερε», συνεχίζει ο φοιτητής.
«Ας μη τον ήξερε. Από μέσα του δεν καταλάβαινε; Δεν προαισθανόταν;»
Γιατί ο άνθρωπος ζεί τραγικά την αποτυχία;
Διότι προαισθάνεται τι είναι η επιτυχία.
Γιατί είναι τραγικός;
Αν το δείτε λίγο βαθιά, διότι προαισθάνεται τι δεν είναι τραγικό.
Γι᾽ αυτό μόνο σε ακραίες περιπτώσεις, όπως είναι το μίσος, φαίνεται η αποτυχία.
Γιατί το μίσος είναι τόσο τραγικό;
Διότι δεν είναι τίποτ᾽ άλλο από το ότι καταλαβαίνεις ότι δεν έχεις αγάπη.
Το μίσος είναι η αρνητική πλευρά της αγάπης, η απουσία της αγάπης, και έχει τόσο δυναμισμό (το μίσος), που μαρτυρεί εκ του αντιθέτου περί του δυναμισμού της αγάπης».
(Από το βιβλίο του Σεβ. Μητροπολίτη πρώην Ερζεγοβίνης κ. Αθανασίου Γιέφτιτς, «Από την Ελευθερία στην Αγάπη», εκδ. «Δόμος», Αθήνα)
