Ενότητα στη θεανθρωπο-ζωή, συμμέθεξη στη χριστό-δωρη χαρά, συγ-κοινωνία στην αθάνατη εσχατολογική ελπίδα: όλα αυτά και όσα άλλα (όντως βεβιωμένα και βιούμενα και ελπιζόμενα) τα θεολόγησαν ποιητικά οι εθελούσια άνθρωποι του Θεού, για χάρη όλων των συν-ανθρώπων μέσα στη σωτήρια οικονομία του Θεού.
Τα ζούμε μέσα στην καθημερινή λειτουργική πραγματικότητα και εξαιρέτως στο διανυόμενο εορτασμό του Αγίου Δωδεκαημέρου. Όπου πιστοί επί γης κιρνάται ο ουρανός. Δηλαδή στην εκκλησία του ζώντος Θεού, στην εκκλησιολογική και λειτουργική πραγματικότητα της Ορθοδοξίας.
Αυτό που το χαιρόμαστε εορταστικά και πάλι οι συνορθόδοξοι, βεβαίως, δεν χωρείται σε δελτία Τύπου, που ιστορούν δράσεις επί δράσεων και σκέψεις επί σκέψεων και λόγους επί λόγων, ως αμοιβαιότητα ευφροσύνης. Αυτό αποτελεί ένα καινούργιο, “επικοινωνιακό” τρόπο ανταλλαγής ευχών. Από των αενάων χαρίτων του Εμμανουήλ, ανθρωπίνως βιουμένων και ευαγγελιζομένων, στη μοναδική και κοινωνούμενη ευρυχωρία της Εκκλησίας Του.
Εσπερινοί και θείες λειτουργίες (αρχή κι ανακεφαλαίωση), κάλαντα και κατηχητικοί εορτασμοί και εγκαρδίωση σε φυλακές και νοσοκομεία και στερημένους (συσσωμάτωση αλλήλων), με την άγια μετάληψη στην καρδιά (το άπαν της εγχριστώσεως). Όλοι τα μοιραζόμεθα με όλους, ταυτισμένοι με τον μεριζόμενο και μη διαιρούμενο Κύριό μας. Η αισιοδοξία της πίστης και της λατρείας μας, φάρμακο στην διαχεόμενη απαισιοδοξία της εγκοσμιότητας του 2014. Ενός 2014 μετά Χριστόν, που μόνη η εκκλησιαστικότητα δύναται να το βαπτίσει και να το μεταποιήσει σε 2014 μαζί με τον Χριστό.
***
Αυτό επιχειρήσαμε κι εμείς με το λειτουργικό κι εορτολογικό “πρόγραμμα” των ημερών.
Ως εκ περισσού μάλιστα, αποτολμήσαμε το συναπάντημα του πανηγυρικού Εσπερινού των Χριστουγέννων, αποβραδίς της παραμονής όπως κάθε χρόνο. Στην Ιερά Μονή Παναγίας Γουμενίσσης με τους περισσότερους Κληρικούς μας συνεσπερίζοντες ή συμψάλλοντες, μαζί με τη νεανική χορωδία της Μητροπόλεώς μας. Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα του Ναού, κατά την ακολουθία της Λιτής, λιτανεύσαμε την ιερά εικόνα της Γεννήσεως του Χριστού με τον Μητροπολίτη και τους ιερείς λαμπαδηφόρους να συλλιτανεύουν μέσα στο Ναό και γύρω από την εικόνα της Χριστού Γεννήσεως. Δυό λόγια ποιμαντικής αφυπνίσεως εσφράγισαν το πέρας της Ακολουθίας.
Το πρωινό εκείνης της ημέρας επί ώρες προηγήθηκε η εγκάρδια επικοινωνία του Μητροπολίτου με ομάδες παιδιών που μελωδούσαν τα κάλαντα και με τα πασίγνωστα Χάλκινα της Γουμένισσας και στρατιώτες από την 33η Ταξιαρχία. Μιά εξίσου ευχάριστη παρένθεση, η απαίτηση του Σεβασμιωτάτου από τα πρώτα-πρώτα παιδιά που καλάντιζαν, να ψέλνουν μόνο τα παραδοσιακά “δικά μας” κάλαντα με το μεταφρασμένο χριστολογικό τους περιεχόμενο (και όχι τα εισαχθέντα έξωθεν). Μονομιάς μεταδόθηκε η είδηση σε όλες τις ομάδες των παιδιών και προσέρχονταν προετοιμασμένα για το τραγούδισμα αυτού του ευαγγελικού ιστορήματος· ήταν μια πολύ ευχάριστη ποιμαντική επικοινωνία.
Την πρώτη μεθέορτο ημέρα, μετά τη λειτουργική Σύναξη για την Υπεραγία Θεοτόκο, επακολούθησε συνάντηση του Μητροπολίτου με κληρικούς και πρεσβυτέρες και παιδιά ιερατικών οικογενειών στο Επισκοπείο. Μιά χαρούμενη ευκαιρία αμεσότητας διαλόγου του Ποιμενάρχη με τις οικογένειες των ακριτών κληρικών μας.
Την ίδια μέρα, η δραστήρια ενορία Αγίου Δημητρίου Αξιουπόλεως, στην ευρυχωρότατη αίθουσα της “Παναγίας-Άξιόν Εστιν”, με διοργανωτές τους κληρικούς μας π. Δωρόθεο Πάπαρη (εφημερεύοντα ιεροκήρυκα) και π. Ιγνάτιο Καλογεράκη (ενοριακό εφημέριο), παρέθεσε γεύμα γιορταστικό σε πλήθος οικογένειες, συνέχεια της ευχαριστιακής συνάξεως των αγίων ημερών.
Αντίστοιχες δράσεις ποιμαντικής προσέγγισης στο αναπτυσσόμενο Πολύκαστρο (έδρα του Δήμου Παιονίας) η διοργάνωση δωρο-έκθεσης στην κεντρική πλατεία του Πολυκάστρου και στην ενοριακή αίθουσα της Αγίας Τριάδος και η προεόρτια επιτυχημένη εορτή των παιδιών των Κατηχητικών στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου με πολυσυμμετοχή παιδιών και μεγάλων.
Σε όλα αυτά προσθετέες οι προεόρτιες Αγρυπνίες στη Γουμένισσα (5/12), στον Ευρωπό (13/12), στο Πολύκαστρο (15/12, με παράθεση φαγητού στο τέλος της αγρυπνίας), στον Καστανά, καθώς και σε άλλες Ενορίες της Μητροπόλεως.
***
Στο επίκεντρο των καρδιών όλων μας ο σαρκωμένος Θεός ενεικονισμένος πρώτα στην αγκαλιά της Παναγίας μας (την πανάγια δοχή Του κι απαντοχή μας) και στην εκκλησιάζουσα δοχή μας.
