Άξιος αναφώνησε κλήρος και λαός στην εις πρεσβύτερον Χειροτονία του νυν Ιερομονάχου π. Ιωακείμ Γιακουμάκη από τα χέρια του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου Κυδωνίας κ. Δαμασκηνού . Νέος ιερέας, αδελφός της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων, με σπουδές στην γεωπονική και αγάπη στο Θεό και στα δημιουργήματα Του θα διακονεί προσωρινά στην Ενορία Πυθαρίου στο Ακρωτήρι Χανίων.
Ο π. Ιωακείμ αγαπάει και φροντίζει τα άνθη στην Ιερά Μονή καθώς επίσης έχει αφοσιώσει πολλές ώρες στα αγαπημένα του ζωάκια έχοντας φτιάξει μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μία φάρμα από ζώα τα οποία εκτρέφει. Είναι πολύ αγαπητός μοναχός τόσο στη νεολαία όσο και στις μεγαλύτερες ηλικίες, κερδίζοντας πάντα καλοπροαίρετα σχόλια με την χαμογελαστή και γαλήνια φυσιογνωμία του.
Είναι όνειρο ζωής μου είπε στο λόγο του μεταξύ άλλων , να γίνω διάκονος του Θεού και εσείς Σεβασμιώτατε μου πραγματώσατε με το παραπάνω όλα τα όνειρα που σαν νέος είχα στην καρδιά μου. Σήμερα η χειροτονία μου για μένα σημαίνει αφορμή για να βάλω αρχή μετανοίας, βλέποντας για ακόμη μία φορά πόσο ελεήμονας και μακρόθυμος είναι ο Κύριος Ιησούς Χριστός μας.
Στο τέλος του συγκινητικού λόγου του απηύθυνε εγκάρδιες ευχαριστίες στον Πανάγαθο Θεό, στην Παναγία την Τριχερούσα, στον Άγιο Γεράσιμο και Ακάκιο τους νέους Ασκητές και προστάτες της Ιεράς Μονής. Θα ήθελα να ευχαριστήσω είπε με λόγια τρεμάμενα από χαρά και συγκίνηση τον Άγιο Χαράλαμπο, τον Άγιο Ιωακείμ, την Αγία Άννα, τον Άγιο Αρτέμιο, τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, τον Άγιο Φανούριο, τον Άγιο Πορφύριο, τον Άγιο Μελέτιο τον εν Λάρδο και τις Αγίες Αναστασία και Αικατερίνη. Ευχαριστώ για την πατρική τους αγάπη τον Μητροπολίτη Κεντρώας Αφρικής Νικηφόρο και Νέας Ζηλανδίας Αμφιλόχιο που κοντά τους διδάχτηκα τόσα πολλά. Ευχαριστώ τον Ηγούμενο της Ιεράς μας Μονής π. Αμφιλόχιο αλλά και όλους τους αδελφούς της Μονής, τους Καθηγουμένους, τις Γερόντισσες, τον π. Κυριακό από την Ρόδο, τους ιερείς, τους διακόνους, τους καλούς γονείς μου…Θερμές ευχαριστίες στον Άγιο Πρωτοσύγκελλο Αρχιμ. Δαμασκηνό Λιονάκη. Αδελφό, φίλο και στήριγμα σε όλο τον αγώνα μου, συνκυρηναίος στον σταυρό μου! Δεν υπήρξε φορά να του χτυπήσω την πόρτα και να μην ανοίξει, να τον φωνάξω και να μην τρέξει, αδελφός και βακτηρία στις χαρές αλλά προπάντων στις θλίψεις.
Ανάξιος προσέρχομαι γεμάτος τρόμο αλλά και χαρά, προσευχόμενος ο Εσταυρωμένος Κύριος να μου δείξει τον δρόμο του Σταυρού αλλά και της Αναστάσεως…
