“Ο Προηγούμενοςτης της Ι. Μονής Φιλοθέου του Αγίου Όρους κ. Καλλίνικος, ερχόμενος μετά τεσσαράκοντα προσκυνητών από Αίνον, έσπευδεν ίνα προφθάση εις την Μονήν προ της εορτής του Θείου Ευαγγελισμού και του Πάσχα.
Ευρισκομένων δε αυτών αναμέσον Λήμνου και Ίμβρου, ηγέρθη την νύκτα άνεμος σφοδρός, και τρικυμία μεγάλη και τοσαύτη, ώστε απελπίσθησαν άπαντες οι εν τω πλοίω και επερίμεναν αφεύκτως τον θάνατον, οδυρόμενοι γοερώς.
Ο δε Προηγούμενος κ. Καλλίνικος ελυπείτο μεν πλέον των άλλων, δεν άπηλπίσθη δε, άλλ’ έπαρηγόρει άπαντας, παρακαλών αυτούς να έχωσι θάρρος εις την Κυρίαν Θεοτόκον την Γλυκιφιλούσα, καθότι από μεγάλους κινδύνους και ανάγκας πολλάκις άβλαβη αυτόν έφύλαξε.
Και το μεν πλοίον εφέρετο υπό της βίας του άνεμου, και επλησίαζε εις τόπον τινά τραχύτατον και έπικίνδυνον λίαν, Καραγάτζι καλούμενον, και εάν ήθελεν εξώσει εκεί το πλοίον ο άνεμος, εξάπαντος έμελλον να πνιγώσιν άπαντες”.Αλλ’ η Θεοτόκος τί οικονόμησεν;
Το πηδάλιον του πλοίου έπεσε παραδόξως και εχάθη έκ των χειρών του Κυβερνήτου, το δε πλοίον κυθερνώμενον θαυμασίως υπό της Θεοτόκου προσωρμίσθη εις αμμώδη και ακίνδυνον τόπον, και εκεί εκάθισεν επί της άμμου.
Δεν εγνώριζον δε ποσώς οι άνθρωποι πού ευρίσκοντο. Διαφαυσάσης λοιπόν της ημέρας, και ιδόντες παραδόξως ότι το πλοίον ασφαλώς εκάθισεν επί της άμμου, και το πηδάλιον όπισθεν αυτού δεδεμένον, εθαύμασαν την προμήθειαν της Θεοτόκου”
Βρισκόμαστε και εμείς ως έθνος σε μεγάλη και απελπιστική φουρτούνα.
Πουθένα φως και ελπίδα. Μόνο χάος!
«Ο πλούς εν νυκτί, πυρσός ουδαμού.»
Και το πηδάλιο έχει φύγει προ πολλού από τα χέρια μας!
Μα τότε είναι που αναλαμβάνει η Παναγία μας. Αφού εμείς με τις δικές μας «ικανότητες» και την δική μας «άσοφη –σοφία» θα τα κάναμε ακόμη χειρότερα.
Αρκεί να βρισκόμαστε μέσα στην γλυκιά αγκαλιά της και τότε με απόλυτη σιγουριά θα μας εκβάλει σε ακύμαντο λιμάνι.
«χαίρε ότι λιμένα των ψυχών ετοιμάζεις»
π.Διονύσιος Ταμπάκης
Ι.Ναός Παναγίας Ναυπλίου
