του Μητροπολίτη Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Παντελεήμονα
(από το ένθετο της Δημοκρατίας για την Ορθοδοξία)
Διπλή εορτή πανηγυρίζουμε σε λίγες ημέρες, εκκλησιαστική και εθνική, πνευματική και ιστορική.
Από τη μία Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τον Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου, που ἄνοιξε τον δρόμο για την ἐφαρμογή τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας και τη σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου, διά τῆς ἐνανθρωπίσεως τοῦ Υἱοῦ και Λόγου τοῦ Θεοῦ, και ἀπό την ἄλλη ἡ Πολιτεία τιμᾶ την ἐπέτειο τῆς ἔναρξης τῆς ἐθνικοαπελευθερωτικῆς Επανάστασης τοῦ 1821, ἡ ὁποία έπειτα ἀπό πολλούς ἀγῶνες και πορεία τρικυμιώδη ὁδήγησε το 1830 στη σύσταση τοῦ πρώτου ἐλεύθερου ελληνικού κράτους, ἀποτελώντας την ἀπαρχή τοῦ αὐτόνομου ἐθνικοῦ και πολιτικοῦ μας βίου.
Εἶναι στ’ ἀλήθεια μια ἀπολύτως ταιριαστή συμφωνία η σύμπτωση του ἑορτασμοῦ τῶν δύο ἐπετείων την ἴδια ἡμέρα. Κι αὐτό ἐπειδή και οι δύο, ἀπό διαφορετική πλευρά ἡ καθεμιά, ἀπετέλεσαν ἐπαναστατικά ὁρόσημα στή ζωή μας, τήν προσωπική και τη συλλογική.
Μέ τόν Εὐαγγελισμό τῆς Θεοτόκου και τη σάρκωση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ φανερώθηκε στόν κόσμο με πραγματικά ἐπαναστατικό τρόπο ἡ ἀνατρεπτική τῆς ἁμαρτίας ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, που πέρα ἀπό κάθε ἀνθρώπινη λογική ἔστειλε ἀνάμεσά μας τον Υἱό Του, να φορέσει τη χοϊκή ἀνθρώπινη σάρκα, να πάθει και να πονέσει κατ’ ἄνθρωπον και να ἀναστηθεῖ κατά Θεόν, φωτίζοντας τή ζωή μας καί δείχνοντάς μας τόν δρόμο για τη σωτηρία και τη θέωση, για την επιστροφή στον ἀπωλεσθέντα, λόγῳ τῆς ἁμαρτίας και της παρακοῆς του θείου θελήματος Παράδεισο. Με την Επανάσταση τοῦ 1821 πάλι, την ἀντίθετη σε κάθε λογική ἀτομικοῦ συμφέροντος, την εξἀρχῆς πολεμουμένη ἀπό τις Μεγάλες Δυνάμεις και τους ἰσχυρούς τῆς ἐποχῆς, την ἡρωική ἀλλά παντελώς στερούμενη μέσων και δυνατοτήτων, διατρανώθηκε στον κόσμο η δύναμη τοῦ Γένους και η ἀκατάβλητη θέληση τῶν προγόνων μας να ζήσουν ἐλεύθεροι, ἀλλά και ἡ διάθεσή τους να ὑποστοῦν κάθε εἴδους θυσία για να διεκδικήσουν την ἐλευθερία που εἴχαν ἐπί αἰῶνες στερηθεῖ.
Ο διπλός αὐτός ἑορτασμός, με τα πνευματικά και ἐθνικά μηνύματά του, καθίσταται ἰδιαιτέρως ἐπίκαιρος στη σημερινή δύσκολη και κρίσιμη συγκυρία που περνᾶ ὁ λαός μας. Εἶναι εὐκαιρία να στοχαστοῦμε πώς το πνευματικό περιεχόμενο τῆς ἑορτῆς ἀλλά και οι ἀρχές τῶν προγόνων μας του 1821 θα μποροῦσαν να μας ἐμπνεύσουν σήμερα.
Μποροῦμε να διδαχθοῦμε την πίστη, την ὑπακοή καί την ἐμπιστοσύνη στον Θεό και την ἀφοσίωση στα ἰδανικά και τις ἀξίες τῆς ἐλευθερίας, τῆς ἀξιοπρέπειας και της ἀγωνιστικότητας.
Μποροῦμε νά ἀντλήσουμε ἕνα ὑπόδειγμα ζωῆς που θα μᾶς εἶναι χρησιμότατο στον καθημερινό ἀγώνα μας, σήμερα που ἡ ἀνθρωπότητα βυθίζεται καα πάλι στον βόρβορο τῆς ὑλοκρατίας, τῆς ἁμαρτίας και τῆς ἀποστασίας ἀπό τον Θεό Πατέρα, ἐνώ παραλλήλως στην πατρίδα μας οἱ παραδοσιακές ἀξίες τοῦ Γένους βάλλονται καθημερινά και ἀντιμετωπίζουν ὁλοφάνερο τον κίνδυνο του ἀφανισμοῦ. Με πίστη στον Θεό και την παράδοση τοῦ Γένους μας, στην ἐθνική, θρησκευτική και πολιτισμική μας ταυτότητα μποροῦμε για ἀκόμη μία φορά να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και να παραδώσουμε στους ἀπογόνους μας μία πατρίδα δυνατή, ἐλεύθερη, ἀνεξάρτητη και ἀξιοπρεπή, ἀλλά και ἕνα ἀγωνιστικό ὑπόδειγμα ζωῆς και δράσης.
