Συγκλονιστική προφητεία! Τότε θα γίνει λειτουργία στην Αγιά Σοφιά

Ο πατήρ Ηλίας Διαμαντίδης γεννήθηκε το 1880 στο χωριό Χουρμικιάντο των Σουρμένων του Πόντου. Το 1918 η ζωή τους, όπως και όλων των Ελλήνων του Πόντου, έγινε αφόρητη από τις βιαιότητες των Τούρκων.

Έτσι με την οικογένεια του πήγαν στο Βατούμ της Γεωργιας όπου ήταν εγκατεστημένη η κόρη του Αγάπη .

Έμεινε στο χωριό Μαχμουτία Makhmudiye, λίγο έξω από το Βατούμ, σε μια μεγάλη έκταση στο βουνό.

Ο Ηλίας ήταν προκομμένος και αγαπούσε πολύ τον Θεό. Στενοχωριόταν όμως που δεν ήξερε γράμματα. Φάνηκε λοιπόν κάποτε στον ύπνο του Άγγελος και άρχισε να του μαθαίνη γράμματα, ψαλτική και αγιογραφία. Κάθε βράδυ τον έβλεπε στον ύπνο του και συνέχιζε το μάθημα του, μέχρι που έμαθε ο Ηλίας να διαβάζη, να γράφη καλά, να ψέλνη και να αγιογραφή. Τις Κυριακές έψελνε στην Εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, στο χωριό Τσίτα των Σουρμένων. Ήταν εξαιρετικά καλλίφωνος και έψελνε με ευλάβεια, όπως είχε διδαχθή από τον Άγγελο. Έχοντας αγάπη και έφεση για την προσευχή, ξυπνούσε πάντα νωρίς για να προσεύχεται.

Ε­κτός α­πό τά πολ­λά θαύ­μα­τα πού έ­κα­νε προ­έ­λε­γε γε­γο­νό­τα πού ε­πα­λη­θεύ­ον­ταν, για­τί εί­χε τό προ­ο­ρα­τι­κό χά­ρι­σμα. Εί­πε στήν ορ­φα­νή Αυ­γού­λα κά­πο­τε: «Κο­ρί­τσι μου, Αυ­γή, αυ­τόν τόν δρό­μο πού βα­δί­ζεις σ αυ­τόν θά μεί­νεις καί θά βγείς στό τέ­λος κα­θα­ρή. Θά πάς στόν ου­ρα­νό Χρι­στού νύμ­φη. Ρώ­τη­σα τόν α­ηΝι­κό­λα καί μού εί­πε πώς η Αυ­γή θά πά­ει Χρι­στού νύμ­φη ε­πά­νω. Ε­σύ δέν θά παν­τρευ­τείς». Πολ­λοί τήν ζή­τη­σαν νά τήν παν­τρευ­τούν. Έγι­νε όμως όπως προ­έ­βλε­ψε ο π. Ηλί­ας.

Ό,τι είχε ο άλλος στήν καρδιά του τό γνώριζε καί πολλές φορές τό έλεγε. Ξεκινούσαν νά ρθούν στήν Ρωσσία μερικοί από τόν Πόντο καί αυτός τό γνώριζε. Ξεκίνησαν κάποτε τρείς Έλληνες από τό χωριό Αχαλσενί γιά νά τόν επισκεφθούν. Έχασαν τόν δρόμο καί νυχτώθηκαν στήν ύπαιθρο. Ο π.Ηλίας ανέφερε γιά τούς τρείς πού χάθηκαν καί μόλις έφθασαν τούς είπε: «Καλά ευλογημένοι, πώς χάσατε τόν δρόμο καί ταλαιπωρηθήκατε;».

Έ­λε­γε με­ρι­κές φο­ρές: «Σή­με­ρα θά έλ­θουν οι τά­δε, πι­στεύ­ουν καί θά γί­νουν κα­λά», ή «αυ­τός πού έρ­χε­ται δέν πι­στεύ­ει­ καί δέν θά γί­νει κα­λά», καί γι­νό­ταν ό­πως έ­λε­γε ο π. Η­λί­ας. Άλ­λο­τε έ­βλε­πε μέ τό χά­ρι­σμά του κά­ποι­ον πού ερ­χό­ταν νά τόν δή καί ­εί­χε χα­θή στό δά­σος. Τό­τε έ­στελ­νε ένα γνω­στό του στό ση­μεί­ο πού βρι­σκό­ταν ο χα­μέ­νος, τόν εύ­ρι­σκε καί τόν έ­φερ­νε κο­ντά του. Εί­πε κά­πο­τε: «Έρ­χε­ται ο Πέ­τρος καί έ­χει αυ­τήν τήν αρ­ρώ­στια καί θά γί­νει κα­λά. Πέ­ντε η ώρα τό πρωί θά εί­ναι εδώ», καί έτσι έγι­νε.

Συ­χνά προ­φή­τευ­ε λέ­γον­τας: «Θά ρθεί έ­νας και­ρός πού θά γί­νουν οι άν­δρες γυ­ναί­κες καί οι γυ­ναί­κες άν­δρες. Τό­τε θά πέ­σει με­γά­λη κα­τά­ρα στόν κό­σμο. Θά γί­νει πό­λε­μος στήν Κων­σταν­τι­νού­πο­λη καί ο Ρώσ­σος θά νι­κά θά πά­ει ως τόν Ευ­φρά­τη πο­τα­μό. Θ α­νοί­ξει η Α­γιά Σο­φιά καί θά λει­τουρ­γη­θή. Έ­νας ε­ξα­δά­κτυ­λος βα­σι­λι­άς θά εί­ναι τό­τε».

Καί έ­λε­γε: «Ξύ­πνα Ρωσ­σί­α καί δρά­ξον τά ό­πλα σου». Δη­λα­δή έ­λα σέ με­τά­νοι­α, σέ πί­στη καί α­πόρ­ρι­ψε τήν α­θε­ί­α.

Από το βιβλίο: «Ασκητές μέσα στον κόσμο», 5η διήγηση.