Για τους Αγίους Αγγέλους

: Ο  λέγει γιά τούς αγγέλους: «Ο άγγελος δέν μπορεί νά μετανοήσει, γιατί είναι ασώματος· ο άνθρωπος, εξαιτίας τού σώματος, έλαβε μετάνοια.

Είναι αθάνατος όχι κατά φύση, αλλά κατά χάρη· γιατί κάθε τι πού αρχίζει, έχει κατά φύση καί τέλος.
Μόνο ο Θεός υπάρχει πάντοτε, μάλλον όμως βρίσκεται καί πάνω από τήν παντοτινή ύπαρξη· γιατί δέν είναι υπό τόν χρόνο, αλλά πάνω από τόν χρόνο, ο δημιουργός τών χρόνων. Είναι περιγραπτοί· όταν βρίσκονται στόν ουρανό, δέν βρίσκονται στήν γή, καί όταν στέλνονται από τόν Θεό στήν γή, δέν μένουν στόν ουρανό.

Δέν περιορίζονται από τείχη καί πόρτες, γιατί δέν έχουν όρια. Είναι ισχυροί καί έτοιμοι γιά τήν εκπλήρωση τού θείου θελήματος καί βρίσκονται αμέσως παντού. Ήταν δυσκίνητοι πρός τό κακό, αλλά όχι ακίνητοι, τώρα όμως είναι καί ακίνητοι, όχι κατά φύση αλλά κατά χάρη. Στόν ουρανό διαμένουν καί έχουν ένα έργο, νά υμνούν καί νά υπηρετούν τόν Θεό κατά τό θείο του θέλημα» [1].

Ο Μέγας Βασίλειος σέ απολογητικό του λόγο κατά τού Ευνομίου θά πή γιά τούς αγγέλους: «Όλοι οι άγγελοι, όπως έχουν τό ίδιο όνομα, έτσι έχουν καί ίδιαν μεταξύ των φύσιν· εν τούτοις άλλοι εξ αυτών προΐστανται εθνών, άλλοι όμως συνοδεύουν ένα έκαστον τών πιστών.

Όσον είναι προτιμότερον ολόκληρον έθνος από ένα άνθρωπον, τόσον μεγαλύτερον είναι κατ ανάγκην τό αξίωμα τού εθνάρχου αγγέλου από τό αξίωμα αυτού πού τού έχει ανατεθή η προστασία ενός εκάστου ανθρώπου. Ότι συνοδεύει τόν καθένα από τούς πιστούς ένας άγγελος, ο οποίος σάν παιδαγωγός καί ποιμήν διευθύνει τήν ζωή του, κανείς δέν θά τό αρνηθή, άν θυμηθή τούς λόγους τού Κυρίου, ο οποίος είπε· «νά μή καταφρονήσετε κανέναν απ αυτούς τούς μικρούς, διότι οι άγγελοί των πάντοτε ατενίζουν τό πρόσωπον τού Πατρός μου τού ουρανίου»»[2].

Ο δέ Μέγας Αθανάσιος μιλώντας γιά τήν παρθενία θά πή: «Ισχυρόν φάρμακον διά τήν σωτηρίαν είναι η ταπεινοφροσύνη. Ο σατανάς δέν κατέπεσεν από τούς ουρανούς εξ αιτίας τής πορνείας ή μοιχείας ή κλοπής, αλλά η υπερηφάνεια τόν έρριξεν εις τά κατώτερα μέρη τής αβύσσου. Διότι είπε τά εξής· «Θά ανέλθω καί θά τοποθετήσω τόν θρόνον μου απέναντι από τόν θρόνον τού Θεού καί θά γίνω όμοιος μέ τόν Ύψιστον». Η υπερηφάνεια είναι τού διαβόλου, ενώ η ταπεινοφροσύνη τού Χριστού. Διότι ο ίδιος ο Κύριος λέγει, ότι «Εκείνος πού θέλει νά είναι μεταξύ σας μεγάλος, άς είναι υπηρέτης όλων»» [3].

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σέ λόγο του εις τήν Ανάληψιν τού Κυρίου λέγει: «Κατά τήν Ανάληψη οι άγγελοι απόλαυσαν εκείνο πού ποθούσαν από πολύ καιρό. Είδαν οι αρχάγγελοι εκείνο πού από πολύ καιρό επιθυμούσαν, δηλαδή τόν άνθρωπο νά λάμπει κοντά στόν θρόνο τού Θεού, νά αστράφτει από αθάνατη δόξα καί ομορφιά. Γιατί αυτό ποθούσαν από πολύ καιρό οι άγγελοι. Πράγματι άν καί η τιμή τού ανθρώπου ήταν ανώτερη από τήν δική τους, όμως χαίρονταν καί γιά τά δικά μας αγαθά, γιατί υπέφεραν καί όταν τιμωρηθήκαμε. Γιατί τά Χερουβείμ άν καί φύλαγαν τόν Παράδεισο, όμως υπέφεραν» [4].

Ο άγιος Ιωάννης τής Κρονστάνδης μιλώντας γιά τήν σχέση τού ανθρώπου μέ τίς Ασώματες Δυνάμεις λέγει: «Όταν προσεύχεσαι στίς Ασώματες Δυνάμεις, μή τίς φαντάζεσαι σάν τρομερά καί ανελέητα όντα. Όχι, είναι κάτι τό εντελώς τό αντίθετο. Οι Άγιοι Άγγελοι είναι τά πιό καλόβολα, τά πιό ταπεινά, τά πιό αγαπητικά, τά πιό προσηνή καί φιλικά όντα, πάντοτε έτοιμα νά μάς ακούσουν καί βρίσκονται πολύ κοντά σέ όποιον τά επικαλείται στήν προσευχή του μέ πίστι καί αγάπη. Καί τό δικό τους όνομα, όπως τού Θεού, είναι αγάπη.

Επίσης, όταν προσεύχεσαι στίς Ασώματες Δυνάμεις, νά παραβλέπης κάθε τι τό γήινο ως φθαρτό καί νά αγαπάς μέ όλη σου τήν ψυχή τήν ουράνια καί τήν αιώνιο ζωή, λαχταρώντας την. Ευχαριστούνται πολύ οι Άγγελοι όταν βλέπουν ότι ποθούμε τά χαρίσματα τού Πνεύματος, ότι θέλουμε νά γίνουμε συμπολίται τών μακαρίων πνευμάτων, πού βρίσκονται στήν βασιλεία τού Θεού. Πράγμα άλλωστε, γιά τό οποίο καί έχουμε κληθή μέ τήν χάρι τού Ιησού Χριστού καί τής Παναγίας Τριάδος» [size-85][5][/size].

[1]. Ι. Δαμασκηνού, Έκδοσις Ακριβής τής Ορθοδόξου Πίστεως, εκδ. Πουρναρά σελ.99.
[2]. Μ. Βασιλείου Ε.Π.Ε. τόμ. 10 σελ. 233.
[3]. Μ. Αθανασίου Ε.Π.Ε. τόμ. 11 σελ. 179.
[4]. Ι. Χρυσοστόμου Ε.Π.Ε. τόμ. 36 σελ. 219.
[5]. Αγ. Ιωάννου Κρονστάνδης Η εν Χριστώ ζωή μου Εκδ. Αστέρος σελ. 195.

Πηγή: Εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος»