Όταν συμβουλεύεις αυτό που ο ίδιος κάνεις χτίζεις με τα δύο σου χέρια

Προ ημερών είχα πάει στο Αγρίνιο. Εκεί φιλοξενήθηκα σε ένα σπίτι, όπου ο πατέρας μού παραπονέθηκε ότι το παιδί του, μαθητής γυμνασίου, κάπνιζε. Και ο ίδιος του, κάπνιζε μπροστά μου!

Και του λέω:

– Κάποτε ο κάβουρας και η καβουρίνα καλέσανε τα καβουράκια και τους κάνανε μάθημα. Και είπανε σ΄αυτά, ότι τους εξευτελίζουνε έξω που βγαίνουν, διότι δεν περπατάνε ίσια, αλλά περπατάνε στραβά. «Προσέχετε», τους είπαν, «μην μας προσβάλλετε¬. Είπε τότε ένα καβουράκι στον κάβουρα: «Πατέρα, περπάτα, για να δούμε πως περπατάς κι εσύ;». Και άρχισε ο κάβουρας να περπατάει στραβά.

Αυτό κάνουμε κι εμείς στα παιδιά μας. Εφόσον βλέπει εσένα που καπνίζεις, γιατί να μην καπνίσει κι αυτός; Αν εσύ το χρήμα που το βγάζεις με ιδρώτα, έχεις την δύναμη να το καις με τα τσιγάρα που αγοράζεις, ο γιός σου που δεν το βγάζει με τον ιδρώτα, αφού το βρίσκει έτοιμο, είναι ευκολότερο να το κάνει.

Θέλει παράδειγμα!
Πράγματι, όταν συμβουλεύεις, χτίζεις με το ένα χέρι, αλλά όταν συμβουλεύεις αυτό που ο ίδιος κάνεις, χτίζεις με τα δύο σου χέρια.

Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας †