Το μνημόσυνο της κατά σάρκαν αδελφής του Μητροπολίτη Βεροίας

Την Κυριακή το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον υπό κατασκευή Ιερό Ναό του Αγίου Λουκά του Ιατρού στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά Βεροίας.

Στο τέλος τελέστηκε το ετήσιο μνημόσυνο της κατά σάρκα αδελφής του Σεβασμιωτάτου, μακαριστής Δέσποινας Δερμεντζόγλου.

Στην Ιερά Ακολουθία έψαλε ο Πρωτοψάλτης κ. Χρήστος Μυγδαλιάς μετά χορού Ιεροψαλτών.

Η Ιερά Ακολουθία μεταδόθηκε απευθείας στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως μας, στην αντίστοιχη σελίδα στο Facebook και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παύλειος Λόγος 90.2 FM».

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Καί ιδόντες αυτόν παρεκάλεσαν όπως μεταβή από τών ορίων αυ­τών».

Μέ μία παράκληση πρός τόν Χρι­στό έκλεισε η σημερινή ευαγγελική περικοπή. Μία παράκληση όμως εντελώς διαφορετική από αυτές πού απηύθυναν συνήθως οι άν­θρω­ποι στόν Χριστό. Οι Γεργεσηνοί τής σημερινής περικοπής δέν τού ζη­τούν νά έρθει στήν πόλη τους, τού ζητούν νά φύγει, τού ζητούν νά τούς απαλλάξει από τήν παρου­σία του.

Καί τό κάνουν, γιατί η προσκόλ­λησή τους στά χρήματα πού τούς αποφέρει η αντίθετη πρός τόν μωσαϊκό νόμο εκτροφή χοίρων, δέν τούς επιτρέπει νά κατανοή­σουν τήν ευλογία πού φέρνει η παρουσία τού Χριστού, δέν τούς αφήνει νά δούν ότι θεράπευσε δύο ταλαίπωρους καί δυστυχισμένους συμπολίτες τους, δύο δαιμονι­σμένους πού ήταν «χαλεποί λίαν».

Ζητούν από τόν Χριστό νά απο­μακρυνθεί, γιατί προτιμούν τήν εμμονή στήν παράβαση τού θελή­ματος τού Θεού, από τόν ίδιο τόν Θεό. Η συμπεριφορά τους επι­βε­βαι­ώνει τόν λόγο τού Κυρίου ότι «ου δύνασθε Θεώ δουλεύειν καί μα­μωνά».

Καί ο Χριστός φεύγει από τήν πό­λη τους, γιατί τού τό ζητούν. Φεύ­γει, γιατί ο Χριστός δέν υποχρεώ­νει κανέναν νά τόν δεχθεί, δέν υπο­χρεώνει κανέναν νά τόν ακο­λου­θήσει, δέν υποχρεώνει κανέ­ναν νά σωθεί, εάν δέν τό θέλει.

Αυτό δέν σημαίνει ότι ο Χριστός αδιαφορεί γιά τή σωτηρία μας. Τό αντίθετο, μάλιστα. «Θέλει πάντας ανθρώπους σωθήναι καί εις επί­γνω­σιν αληθείας ελθείν», καί κα­ταβάλλει κάθε προσπάθεια γι’ αυ­τό. «Ιδού», μάς λέγει ο Χριστός, «έστηκα επί τήν θύραν καί κρούω· εάν τις ακούση τής φωνής μου καί ανοίξη τήν θύραν, εισελεύσομαι πρός αυτόν».

Αυτό ακριβώς έκανε καί μέ τή θεραπεία τών δύο δαιμονισμένων. Έκρουσε τή θύρα τών ψυχών τών Γεργεσηνών, πού ήταν προσκολ­λημ­μένοι στό αμαρτωλό κέρδος, επιτρέποντας στούς δαίμονες νά εισέλθουν στήν αγέλη τών χοίρων καί νά τούς ωθήσουν στόν κρημνό. Οι Γεργεσηνοί όμως όχι μόνο αδια­φόρησαν καί έμειναν ασυγκίνητοι από τή θεραπεία τών δαιμονιζο­μέ­νων συνανθρώπων τους, αλλά καί παρεκάλεσαν τόν Χριστό νά φύγει, γιά νά μήν ελέγχονται γιά τήν παρα­κοή τους.

Καί ο Χριστός πού σέβεται τήν ελευ­θερία τών ανθρώπων, έστω καί άν αυτή μάς οδηγεί μακριά του, έστω καί άν μάς οδηγεί στήν κατα­στροφή, «εμβάς εις πλοίον διεπέ­ρα­σεν». Μπήκε στό πλοίο καί έφυ­γε, όπως σημειώνει ο ιερός ευαγ­γελιστής, γιατί, όπως είπαμε, δέν αναγκάζει κανέναν νά τόν δεχθεί καί νά τόν πιστεύσει, αλλά αφήνει σέ εμάς τήν επιλογή καί τήν από­φαση.

Σέβεται μάλιστα σέ τέτοιο σημείο ο Χριστός τό δικαίωμά μας νά επι­λέξουμε άν θά τόν ακολουθή­σουμε ή όχι, ώστε μάς αφήνει ελευ­θέρους γιά νά επιλέξουμε ακόμη καί σέ ποιό βαθμό καί μέ ποιόν τρόπο θά τόν ακολουθήσουμε. Καί τό βλέ­που­με αυτό, άν ρίξουμε μιά ματιά στό Αγιολόγιο τής Εκκλησίας μας, όπου υπάρχουν τόσο διαφορετικές προσωπικότητες, τόσοι άνθρωποι πού επέλεξαν εντελώς διαφορετι­κό δρόμο στή ζωή τους, αλλά καί είχαν τόσο διαφορετικό τέλος.

Τό βλέπουμε στό παράδειγμα τών εορταζομένων σήμερα αγίων τής Εκκλησίας μας, πού εκπροσωπούν τόσο διαφορετικές ομάδες ανθρώ­πων. Από τή μία η αγία Άννα, η μητέρα τής Υπεραγίας Θεοτόκου, μία ευσεβής γυναίκα πού σέ όλη της τή ζωή παρακαλούσε, μαζί μέ τόν ευλαβή σύζυγό της, τόν άγιο Ιωακείμ, νά λύσει ο Θεός τά δεσμά τής ατεκνίας της, καί αξιώθηκε σέ μεγάλη ηλικία νά τεκνοποιήσει. Από τήν άλλη, μία ευγενής καί αριστοκρατική γυναίκα, η αγία Ολυμπιάδα, πού έμεινε χήρα, ένα μόλις χρόνο μετά τόν γάμο της, καί αφιέρωσε ολόκληρη τή ζωή της στή διακονία τής Εκκλησίας καί τού αγίου Ιωάννου τού Χρυσοστό­μου. Καί τέλος, η οσία Ευπραξία, ήταν σύγχρονη τής αγίας Ολυ­μπι­ά­­δος καί συγγενής καί εκείνη, όπως καί η αγία Ολυμπιάδα, τού αυτοκράτορος Θεοδοσίου. Η κατα­γω­γή της όμως καί τά πλούτη της δέν στάθηκαν εμπόδιο γιά νά ακο­λουθήσει καί αυτή τόν Χριστό επι­λέ­γοντας τή μοναχική ζωή.

Καί οι τρείς αυτές γυναίκες ακο­λούθησαν τόν Θεό μέ τόν δικό της η κάθε μία τρόπο, αλλά καί οι τρείς κατόρθωσαν νά επιτύχουν τήν αγιό­τητα καί εντός τού γάμου καί εκτός τού γάμου, καί νά απολαμβάνουν τώρα τή χαρά τής βασιλείας τών ουρανών, κοντά στόν Θεό.

Αυτή τήν χαρά ευχόμεθα καί προσευχόμεθα νά απολαμβάνει στόν ουρανό καί η μακαριστή αδελ­φή μας Δέσποινα, τής οποίας τελούμε σήμερα τό ετήσιο μνημό­συνο, καί δεόμεθα στόν Θεό νά αναπαύσει τήν ψυχή μετά τών εκλεκτών του, διότι καί εκείνη τόν ακολούθησε από τής νεότητός της καί αφοσιώθηκε στήν αγάπη καί στή διακονία του μέσα από τήν οικογένειά της, μέσα από τή διακονία της στήν Εκκλησία, αλλά καί στή διακονία τών δύο αφιερωμένων αδελφών της. Καί ευχόμεθα νά τής χαρίσει ο Θεός τά αγαθά εκείνα τά οποία ετοίμασε γιά τούς εκλεκτούς του καί τά οποία «οφθαλμός ουκ είδε καί ούς ουκ ήκουσε καί επί καρδίαν αν­θρώπου ουκ ανέβη». Νά τής προσφέρει ο Θεός μέ τήν απέραντη αγάπη του όλα αυτά πού ετοίμασε γι’ αυτούς οι οποίοι τόν αγάπησαν. Αμήν.