Η Ρόδος αποχαιρέτησε τον μακαριστό Μητροπολίτη Ιταλίας Γεννάδιο

Τις πρώτες πρωινές ώρες της Παρασκευής 16 Οκτωβρίου 2020 εξεδήμησε προς Κύριον ο μακαριστός Μητροπολίτης Ιταλίας και Μελίτης κυρός Γεννάδιος (κατά κόσμον Τσαμπίκος Ζερβός), γέννημα και θρέμμα της κωμοπόλεως της Κρεμαστής Ρόδου.

Η Εξόδιος Ακολουθία και η ταφή του σκηνώματός του έλαβε χώρα, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ισπανίας και Πορτογαλίας κ. Πολυκάρπου, Πατριαρχικού Επιτρόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας και Μελίτης, στην Έδρα της Μητροπόλεώς του, στην Βενετία, την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου.

Την ώρα που στην Βενετία λάμβανε χώρα η Εξόδιος Ακολουθία, στη Ρόδο και στον Ιερό Ναό Παναγίας Καθολικής της γενέτειράς του Κρεμαστής εψάλη Νεκρώσιμος δέησις, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ρόδου κ. Κυρίλλου, με τη παρουσία του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ολύμπου κ. Κυρίλλου, του Θεοφιλεστάτου Εψηφισμένου Επισκόπου Μαρκιανής κ. Ησυχίου, Ιερέων της Μητροπόλεως, Εκπροσώπων των Τοπικών Αρχών και τη συμμετοχή πλήθους κόσμου.

Μίλησαν και προσφώνησαν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ρόδου, ο Πρωτοπρεσβύτερος Κυριακός Τσουρός, ως εκπρόσωπος της Εστίας Θεολόγων Χάλκης, ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Παναγίας Καθολικής Αρχιμανδρίτης Μελίτων Μπέλλος, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Ρόδου κ. Μιχαήλ Σοκορέλος, ο Πρόεδρος της Κοινότητας Κρεμαστής κ. Μιχαήλ Δράκος και η ανεψιά του, ποίημα δε εκφώνησε ο Λογοτέχνης κ. Σπύρος Κατσούρης.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος επισκέφτηκε κατ᾿ οίκον την αδελφή του μεταστάντος Μαρία εκφράζοντας σ᾿ αυτήν και τους οικείους της τα συλλυπήριά του και την προσευχή της τοπικής Εκκλησίας για την ανάπαυση της ψυχής του.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του σημείωσε:

«Μακάριος όν εξελέξω καί προσελάβου Κύριε».

Θεοφιλέστατοι,

Εντιμότατοι Εκπρόσωποι τών Τοπικών Αρχών

Αγαπητοί αδελφοί

Τίς πρωϊνές ώρες τής περασμένης Παρασκευής 16 Οκτωβρίου αναχώρησε τής επιγείου καί προσκαίρου ζωής ο προσφιλέστατος πρεσβύτερος εν Χριστώ Αδελφός μας Μητροπολίτης Ιταλίας καί Μελίτης κυρός Γεννάδιος, επίλεκτο μέλος τής Ιεραρχίας τού πανσέπτου Οικουμενικού Θρόνου, γέννημα καί θρέμμα τής Κρεμαστής.

Τούτη τήν ώρα, κατά τήν οποία στήν Έδρα του, στή Βενετία, στόν ιστορικό ιερό Ναό τού Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τών Ελλήνων τελείται τό Εξοδιαστικό του, μέ βαθειά συγκίνηση καί κατ άνθρωπο θλίψη συγκεντρωθήκαμε στόν ιερό αυτό χώρο τών πρώτων εκκλησιαστικών βηματισμών του, εκείνο τής παιδικής καί νεανικής πνευματικής γαλουχίας του, στόν περιώνυμο Ναό τής Παναγίας τής Καθολικής γιά νά απευθύνουμε από τήν γενέτειρά του τόν τελευταίο χαιρετισμό στόν συμπατριώτη μας Επίσκοπο καί νά συμπροσευχηθούμε γιά τήν ανάπαυση τής μακαρίας ψυχής του.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης κυρός Γεννάδιος, κατά κόσμον Τσαμπίκος Ζερβός, γεννήθηκε στήν ευλογημένη τούτη Κωμόπολη τής Κρεμαστής τό έτος 1937. Εδώ έμαθε τά πρώτα γράμματα καί στήν Πατμιάδα Εκκλησιαστική Σχολή περάτωσε τά εγκύκλια μαθήματα. Στή Θεολογική Σχολή τής Χάλκης σπούδασε τή θεολογική επιστήμη, συνταξιώτης τού Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου μας κ. κ. Βαρθολομαίου. Από τόν μακαριστό προκάτοχό μας κυρό Σπυρίδωνα έλαβε τή χειροτονία, τό έτος 1960, καί εγκαταστάθηκε στή Νάπολη τής Ιταλίας τήν Κοινότητα τής οποίας διακόνησε ως Διάκονος, Ιερεύς καί Επίσκοπος γιά 36 συναπτά έτη. Χειροτονήθηκε Επίσκοπος, μέ τόν ψιλό τίτλο «τής πάλαι ποτέ διαλαμψάσης» Επισκοπής Κρατείας, τό έτος 1970 από τόν μακαριστό Μητροπολίτη Αυστρίας κυρό Χρυσόστομο Τσίτερ.

Κατά τά πρώτα χρόνια τής παραμονής καί Εκκλησιαστικής διακονίας του στή Νάπολη συνέχισε τίς σπουδές του στό εκεί Πανεπιστήμιο στά γνωστικά αντικείμενα τής Κοινωνιολογίας καί Ψυχολογίας. Τό 1970 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Θεολογίας τής Ποντιφικής Θεολογικής Σχολής Νότιας Ιταλίας καί αργότερα, τό έτος 1999, καί τής Θεολογικής Σχολής τού Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στίς 26 Αυγούστου 1996 εξελέγη παμψηφεί, από τήν Αγία καί Ιερά Σύνοδο τού Οικουμενικού Πατριαρχείου, Μητροπολίτης Ιταλίας καί ενθρονίστηκε στόν ιστορικό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου τών Ελλήνων Βενετίας στίς 27 Οκτωβρίου τού ιδίου έτους. Η εικοσιεξάχρονη ποιμαντορία του στήν Ιταλία, χώρα κέντρο τού Καθολικισμού, υπήρξε ευλογημένη καί καρποφόρα. Οργάνωσε μέ αξιοθαύμαστο ζήλο τήν Επαρχία πού τού εμπιστεύθηκε η Εκκλησία, ίδρυσε νέες Ενορίες καί ιερές Μονές, κατόρθωσε τήν συμφωνία μεταξύ Ιταλικού Κράτους καί Ιεράς Μητροπόλεως Ιταλίας καί εργάστηκε πολλά άλλα καλά καί ωφέλιμα ως άξιος καί δυναμικός Ιεράρχης.

Ο Μητροπολίτης Γεννάδιος, άνθρωπος απλός, προσηνής, ευγενικός, ευπρεπής καί ανεπιτήδευτος, καθ όλο τό διάστημα τής πολυετούς ιερατικής καί αρχιερατικής διακονίας του, επέδειξε γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα. Εργάστηκε καί έδωσε τό παρόν τού Θεού δημιουργικά, ανεπίφθονα, μέ ορθόδοξο ήθος, μέ σεμνότητα καί ιεροπρέπεια. Προσέφερε στό λαό του τή στερεά πνευματική τροφή τής Λατρείας καί τού θείου λόγου, καί τήν έμπρακτη μαρτυρία τής αγάπης καί μέ τήν αυθεντική έκφραση τής εκκλησιαστικότητάς του έδωσε τήν καλή μαρτυρία τής Ορθοδοξίας, εργάστηκε γιά τήν προσέγγιση τών Χριστιανών, συνέβαλε στό διάλογο μεταξύ Ορθοδοξίας καί Ρωμαιοκαθολικισμού. Μέ τό λόγο καί τό έργο του «παρέστησε εαυτόν» αυθεντικό φορέα καί εκφραστή τών παραδόσεων τού ευσεβούς Γένους μας καί τού πνεύματος τής Μητρός Αγίας τού Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, τού Οικουμενικού Πατριαρχείου, τό θεσμό τού οποίου διακόνησε μέ πιστότητα καί αφοσίωση.

Μεγάλη ήταν η αγάπη τού μακαριστού Ιεράρχου γιά τήν γενέτειρά του. Είχαμε τήν χαρά νά τόν έχουμε κοντά μας σχεδόν κάθε χρόνο, νά παρίσταται, νά χοροστατεί καί νά ιερουργεί κατά τή λειτουργική περίοδο τού Δεκαπενταυγούστου καί νά προίσταται τής πανηγύρεως τής Παναγίας Καθολικής, μέ τήν διακριτικότητα καί τήν ευγένεια πού πάντοτε τόν διέκρινε. Τόν ευχαριστούμε γιά τίς χαρές πού μάς έδωσε, γιά τό ενδιαφέρον καί τήν αγάπη του. Θά τόν θυμόμαστε καί θά τόν μνημονεύουμε πάντοτε ως ένα δικό μας άνθρωπο, ένα Ρόδιο Ιεράρχη, υπόδειγμα πνευματικού ανθρώπου, ο οποίος τίμησε τόν τόπο καταγωγής του καί αναδείχθηκε άξιος τής κλήσεως καί αποστολής του.

Άς είναι ελαφρό τό χώμα τής γής τής Βενετίας πού θά σκεπάσει σέ λίγο τό τίμιο σκήνωμά του. Θά αναπαύεται στή ξένη γιά μάς γή, στή γή πού χάριτι Θεού έγινε δική του γή, τή γή πού πότισε μέ τόν ιδρώτα τών κόπων τής θεάρεστης ποιμαντορίας του. Στή γή όπου αναπαύονται μέ τήν προσδοκία τής κοινής Αναστάσεως χιλιάδες Ελλήνων ομογενών μας, στή Βενετία τών Ελλήνων, τών μεγάλων καί σπουδαίων ανδρών τού Γένους μας.

Άς είναι αιωνία η μνήμη του καί η κατάπαυσή του στήν άνω Ιερουσαλήμ, στήν παράσταση τού επουρανίου θυσιαστηρίου».