Το Ευαγγέλιο της Τετάρτης 2 Φεβρουαρίου 2022 – Υπαπαντή του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

: ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β/ 22 – 40 – 22 Καί ότε επλήσθησαν αι ημέραι τού καθαρισμού αυτών κατά τόν νόμον Μωϋσέως, ανήγαγον αυτόν εις Ιεροσόλυμα παραστήσαι τώ Κυρίω, …

23 καθώς γέγραπται εν νόμω Κυρίου ότι πάν άρσεν διανοίγον μήτραν άγιον τώ Κυρίω κληθήσεται, 24 καί τού δούναι θυσίαν κατά τό ειρημένον εν τώ νόμω Κυρίου, ζεύγος τρυγόνων ή δύο νεοσσούς περιστερών. 25 Καί ιδού ήν άνθρωπος εν Ιερουσολύμοις ώ όνομα Συμεών, καί ο άνθρωπος ούτος δίκαιος καί ευλαβής, προσδεχόμενος παράκλησιν τού Ισραήλ, καί Πνεύμα ήν άγιον επ αυτόν 26 καί ήν αυτώ κεχρηματισμένον υπό τού Πνεύματος τού αγίου μή ιδείν θάνατον πρίν ή ίδη τόν Χριστόν Κυρίου.

27 καί ήλθεν εν τώ Πνεύματι εις τό ιερόν καί εν τώ εισαγαγείν τούς γονείς τό παιδίον Ιησούν τού ποιήσαι αυτούς κατά τό ειθισμένον τού νόμου περί αυτού 28 καί αυτός εδέξατο αυτόν εις τάς αγκάλας αυτού καί ευλόγησε τόν Θεόν καί είπε 29 Νύν απολύεις τόν δούλόν σου, δέσποτα, κατά τό ρήμά σου εν ειρήνη, 30 ότι είδον οι οφθαλμοί μου τό σωτήριόν σου, 31 ό ητοίμασας κατά πρόσωπον πάντων τών λαών. 32 φώς εις αποκάλυψιν εθνών καί δόξαν λαού σου Ισραήλ.

33 καί ήν Ιωσήφ καί η μήτηρ αυτού θαυμάζοντες επί τοίς λαλουμένοις περί αυτού. 34 καί ευλόγησεν αυτούς Συμεών καί είπεν πρός Μαριάμ τήν μητέρα αυτού Ιδού ούτος κείται εις πτώσιν καί ανάστασιν πολλών εν τώ Ισραήλ καί εις σημείον αντιλεγόμενον. 35 καί σού δέ αυτής τήν ψυχήν διελεύσεται ρομφαία, όπως άν αποκαλυφθώσιν εκ πολλών καρδιών διαλογισμοί.

36 Καί ήν Άννα προφήτις, θυγάτηρ Φανουήλ, εκ φυλής Ασήρ αύτη προβεβηκυία εν ημέραις πολλαίς, ζήσασα μετά ανδρός έτη επτά από τής παρθενίας αυτής, 37 καί αυτή χήρα έως ετών ογδοήκοντα τεσσάρων, ή ουκ αφίστατο από τού ιερού νηστείαις καί δεήσεσι λατρεύουσα νύκτα καί ημέραν

38 καί αύτη αυτή τή ώρα επιστάσα ανθωμολογείτο τώ Κυρίω καί ελάλει περί αυτού πάσι τοίς προσδεχομένοις λύτρωσιν εν Ιερουσαλήμ.

39 Καί ως ετέλεσαν πάντα τά κατά τόν νόμον Κυρίου, υπέστρεψαν εις τήν Γαλιλαίαν εις πόλιν εαυτών Ναζαρέτ. 40 Τό δέ παιδίον ηύξανε καί εκραταιούτο πνεύματι πληρούμενον σοφίας, καί χάρις Θεού ήν επ αυτό.

Ερμηνευτική απόδοση Παναγιώτη Ν. Τρεμπέλα

ΚΑΤΑ ΛΟΥΚΑΝ Β/ 22 – 40

22 Καί όταν σύμφωνα μέ τόν νόμον τού Μωϋσέως συνεπληρώθησαν αι ημέραι διά τόν καθαρισμόν τής μητέρας τού παιδίου καί τού αρραβωνιαστικού της, ανέβασαν αυτόν εις τά Ιεροσόλυμα διά νά τόν παρουσιάσουν καί τόν αφιερώσουν εις τόν Κύριον.

23 Η παρουσίασις δέ καί αφιέρωσις αυτή εγίνετο σύμφωνα μέ εκείνο, πού είχε γραφή εις τόν νόμον τού Κυρίου, ότι κάθε αρσενικόν, πού διά πρώτην φοράν ανοίγει τήν μήτραν τής μητέρας του καί γεννάται, δηλαδή κάθε πρωτότοκον καί πρωτογενές, θά κληθή καί θά θεωρηθή ως αφιερωμένον εις τόν Κύριον.

24 Ανέβησαν ακόμη εις τόν ναόν, καί διά νά προσφέρουν θυσίαν διά τόν καθαρισμόν των έν ζεύγος τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια, σύμφωνα μέ εκείνο, πού έχει ορισθή εις τόν νόμον τού Κυρίου διά τούς πτωχούς, οι οποίοι δέν είχαν τά μέσα νά προσφέρουν θυσίαν ολόκληρον αρνίον.

25 Καί ιδού ήτο εις τήν Ιερουσαλήμ ένας άνθρωπος, πού ωνομάζετο Συμεών. Καί ο άνθρωπος ούτος ήτο δίκαιος φυλάττων τάς εντολάς τού νόμου καί ευλαβής, φοβούμενος τόν Θεόν. Αυτός είχε φωτισθή από τήν ανάγνωσιν τών προφητικών βιβλίων καί μέ πόθον ζωηρόν επερίμενε νά έλθη εις τόν Ισραηλιτικόν λαόν διά τής ελεύσεως τού Μεσσίου παρηγορία από τά κακά καί τάς θλίψεις, πού υπέφερεν ένεκα τής αμαρτίας. Καί Πνεύμα προφητικόν Άγιον ήτο επάνω του.

26 Καί είχεν αποκαλυφθή εις αυτόν από τό Άγιον Πνεύμα, ότι δέν θά απέθνησκε προτού ίδη εκείνον, τόν οποίον ο Κύριος καί Θεός έχρισε βασιλέα καί Σωτήρα τού κόσμου. 27 Καί ήλθεν ο Συμεών κατά παρακίνησιν καί έμπνευσιν τού Αγίου Πνεύματος εις τό ιερόν. Καί όταν οι γονείς εισήγαγον εις τό ιερόν τό παιδίον Ιησούν διά νά κάμουν δι αυτό εκείνο, πού σύμφωνα μέ τάς διατάξεις τού νόμου ήτο συνηθισμένον νά γίνεται εις τά πρωτότοκα,

28 τότε καί αυτός ο Συμεών εδέχθη τό παιδίον εις τάς αγκάλας του καί εδόξασε τόν Θεόν καί είπε 29 Τώρα, ότε πλέον είδον τόν Λυτρωτήν τού κόσμου, ελευθερώνεις από τούς δεσμούς τού σώματος εμέ τόν δούλον σου. Δεσπότα, καί μετ ολίγον αποθνήσκω σύμφωνα μέ τόν λόγον σου, πού μού είπες, ότι δέν θά αποθάνω, πρίν ίδω τόν Χριστόν. Καί μέ ελευθερώνεις εν ειρήνη καί χωρίς νά ανησυχώ πλέον διά τήν λύτρωσιν τού Ισραήλ,

30 διότι είδαν οι οφθαλμοί μου τόν ενανθρωπήσαντα υιόν σου, ο οποίος θά φέρη τήν σωτηρίαν, 31 τήν οποίαν ητοίμασες διά νά γίνη φανερά ενώπιον όλων τών λαών πρός ευεργεσίαν όχι μόνον τών Ιουδαίων, άλλα καί τών εθνικών.

32 Καί θά είναι ούτω τό σωτήριόν σου αυτό φώς πνευματικόν, πού θά φανερώση καί θά αποκαλύψη εις τά έθνη τόν αληθινόν Θέον καί τήν αληθή οδόν σωτηρίας, αλλά καί δόξα τού λαού σου Ισραήλ, αφού από τόν Ισραήλ κατάγεται ως άνθρωπος ο Σωτήρ καί αφού τελικώς καί ο Ισραήλ ως σύνολον θά τόν εγκολπωθή ως σωτήρα του.

33 Καί ο Ιωσήφ καί η μητέρα τού παιδίου ευρίσκοντο εις συνεχή θαυμασμόν δι όσα καί τώρα καί προτήτερα καί από τόν Συμεών καί από τούς ποιμένας καί από τούς αγγέλους ελέγοντο δι αυτό.

34 Καί ευλόγησεν αυτούς ο Συμεών καί είπεν εις τήν Μαρίαν τήν μητέρα του Ιδού αυτός είναι προωρισμένος διά νά γίνη αιτία πτώσεως καί αναστάσεως πολλών εν τώ Ισραήλ. Όσοι θ απιστήσουν εις αυτόν, θά πέσουν καί θά απολεσθούν όσοι θά πιστεύσουν, θά αναστηθούν καί θά ελευθερωθούν από τήν αμαρτίαν καί θά σωθούν, θά είναι δέ καί θαύμα, αφού εν τώ προσώπω του θά εμφανίζεται η ένωσις τών δύο φύσεων, τής θείας καί τής ανθρωπίνης. Αλλά τό θαύμα τούτο θά αντιλέγεται από τούς απιστούντας καί ενώ οι καλοπροαίρετοι θά οδηγούνται δι αυτού εις τήν πίστιν καί θά σώζονται, οι ανειλικρινείς καί εγωϊσταί θά απιστούν καί θά κατακρίνωνται.

35 Λόγω δέ τής αντιλογίας αυτής, καί σού, τής μητρός αυτού, τήν καρδίαν θά διαπεράση μεγάλη καί οδυνηρά μάχαιρα θλίψεως καί οδύνης, όταν θά τόν ίδης νά σταυρώνεται. Καί έτσι η πτώσις καί η ανάστασις πολλών, καθώς καί η αντιλογία γύρω από τό θαύμα αυτό θά γίνωνται, διά νά ξεσκεπασθούν πολλών καρδιών οι διαλογισμοί καί αι διαθέσεις, πού έμεναν έως τώρα απόκρυφοι, καί μέ τήν απόρριψιν ή αποδοχήν τού Μεσσίου θά φανεροθούν.

36 Υπήρχε δέ εις τά Ιεροσόλυμα καί κάποια Άννα προφήτις. Αύτη ήτο κόρη τού Φανουήλ από τήν φυλήν τού Ασήρ, τού ογδόου παιδιού τού Ιακώβ εκ τής Λείας, ήτο δέ πολύ προχωρημένη εις τήν ηλικίαν, καί είχε ζήσει μέ άνδρα επτά χρόνια από τόν καιρόν, πού ως παρθένος ήλθεν εις γάμον μέ αυτόν.

37 Καί αυτή ήτο χήρα, ηλικίας περίπου ογδοήκοντα τεσσάρον ετών, η οποία δέν απεμακρύνετο από τόν ιερόν περίβολον τού ναού, αλλά παρέμενεν εις αυτόν καί κατά τάς ώρας, πού δέν εγίνοντο ακολουθίαι εις τόν ναόν. Καί έτσι ελάτρευε νύκτα καί ημέραν τόν Θεόν μέ νηστείας καί προσευχάς.

38 Καί αυτή ήλθε κατ εκείνην τήν ώραν καί αφού είδε τό παιδίον, ηυχαρίστει καί εδοξολόγει τόν Θεόν καί έλεγε περί αυτού εις όλους, όσοι κατοικούντες εις τήν Ιερουσαλήμ περιέμενον λύτρωσιν καί απελευθέρωσιν από τών δεινών καί από τής αμαρτίας. 39 Καί όταν ο Ιωσήφ καί η Μαρία ετελείωσαν όλα, όσα ο νόμος τού Κυρίου ορίζει περί τού καθαρισμού καί τής αφιερώσεως τού παιδίου, εγύρισαν οπίσω εις τήν Γαλιλαίαν, εις τήν πατρίδα τών Ναζαρέτ.

40 Τό δέ παιδίον εμεγάλωνε κατά τό σώμα καί ενισχύετο εκτάκτως κατά τάς διανοητικάς καί πνευματικάς δυνάμεις. Καί η θεότης, μέ τήν οποίαν ήτο ηνωμένον, καθ όσον η ηλικία τού παιδίου επροχώρει, μετέδιδεν εις αυτό καί τό εγέμιζε σοφίαν. Καί χάρις Θεού, η οποία τό ενίσχυεν εις πάσαν αρετήν καί τό εφύλαττεν από πάσαν αμαρτίαν, ήτο επ αυτού, διευθύνουσα τήν ομαλήν καί απρόσκοπτον ανάπτυξιν καί ηθικήν πρόοδόν του.