Η Προσευχή προς τους Αγίους και η Δοξολογία προς τον Θεό

Loading...


Στάρετς Νεκταρίου της Όπτινας – Γράφει η μοναχή Νεκταρία (Κοντσέβιτς):

Ο Γέροντας μου είχε βάλει να κάνω κανόνα στο κελί μου• να λέω 30 φορές «Κύριε, Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με την αμαρτωλή», 10 φορές το «Ύπεραγία Θεοτόκε, σώσον με», 10 φορές το «Άγιε άγγελε φύλακα μου, πρέσβευε στον Θεό για μένα» και 10 φορές το «Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού».

Και πρόσθεσε: «Καθώς θα λες «Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού», όλοι οί Άγιοι στον Παράδεισο θα λένε «Κύριε ελεησόν» και θα είναι αυτό ένα κέρδος για σένα». Τώρα κάθε φορά πού λέω «Άγιοι Πάντες πρεσβεύσατε υπέρ εμού», αναλογίζομαι πώς όλοι μαζί οί Άγιοι στον Παράδεισο γονατίζουν μπροστά στον θρόνο του Θεού και λένε «Κύριε ελεησόν».
Ευχαριστία, δοξολογία.

Υπενθύμιζε επανειλημμένως στα πνευματικά του τέκνα να ευχαριστούν τον Κύριο για όλα τα ελέη του. Σαν παράδειγμα ειλικρινούς ευγνωμοσύνης ανέφερε τον όσιο Ελεάζαρ της Σκήτης του Ανζέρσκ:

Ο Όσιος αυτός βγήκε μια νύχτα στον εξώστη του κελιού του και ατενίζοντας την ομορφιά και την γαλήνη της φύσεως της Σκήτης του Άνζέρσκ, πού τον περιέβαλλε, αισθάνθηκε συγκίνηση μέχρι του σημείου να δακρύσει. Και μέσα από την καρδιά του πού πλημμύρισε από θεία αγάπη, βγήκε ένας βαθύς αναστεναγμός: «»Ω Κύριε, τι ομορφιά είναι αυτή πού έχεις δημιουργήσει για μας! Με τι μέσα και τι τρόπους μπορώ εγώ, ένα αξιοκαταφρόνητο σκουλήκι, να σ’ ευχαριστήσω για όλα τα μεγάλα και πλούσια ελέη πού μου έχεις δώσει;».

Διαβάστε εδώ:  «Αγιος ο Θεός, άγιος ισχυρός, άγιος αθάνατος, ελέησον ημάς»

Η δύναμη του αναστεναγμού και ή προσευχή του οσίου άνοιξαν τους ουρανούς και μπροστά στα μάτια της ψυχής του εμφανίστηκαν μυριάδες Άγγελοι φωτεινοί, πού έψαλλαν την μεγάλη αγγελική δοξολογία «Δόξα εν ύψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν άνθρώποις ευδοκία», ενώ μια αόρατη φωνή είπε στον Όσιο:

– Και συ επίσης, Ελεάζαρ, να ευχαριστείς τον Πλάστη και Δημιουργό σου μ’ αυτά τα λόγια της δοξολογίας.

Και ό στάρετς Νεκτάριος υπογράμμισε αναστενάζοντας:
– Ή σημερινή γενιά έχει σταματήσει ν’ απευθύνει ευχαριστήριες προσευχές προς τον Κύριο, και περιορίζεται να του απευθύνει συνεχώς μόνο αιτήματα σαν τον αχάριστο ζητιάνο.