Είναι δυνατή η επαφή με τα πνεύματα;

Loading...


Δεν επιτρέπεται στον άνθρωπο να αγνοήσει την εποπτεία του Θεού και να επιχειρήσει με δικά του μέσα (με την παραχώρηση αλλά όχι και με την θέληση του Θεού) να διανοίξει μόνος τις αισθήσεις του και να έλθει σε ορατή επικοινωνία με τα πνεύματα.

Aυτό όμως δεν συμβαίνει. Είναι προφανές ότι με δικά του μέσα ο άνθρωπος μπορεί να επικοινωνήσει μόνο με πονηρά πνεύματα, γιατί χαρακτηριστικό των αγίων αγγέλων είναι να μην συμμετέχουν σε κάτι που αντίκειται στο θέλημα του Θεού.

Τί είναι εκείνο που προσελκύει τους ανθρώπους να έλθουν σε ανοικτή επικοινωνία με τα πνεύματα; Όσοι είναι επιπόλαιοι και άγευστοι χριστιανικών βιωμάτων προσελκύονται από περιέργεια, άγνοια και απιστία, δίχως να κατανοούν ότι με αυτήν την επικοινωνία μπορεί να προκαλέσουν στους εαυτούς τους την μεγαλύτερη ζημιά.

Στην εποχή μας πολλοί είναι εκείνοι που αφήνονται να παρασυρθούν σε επικοινωνία με τα πεπτωκότα πνεύματα μέσω του πνευματισμού, όπου τα πνεύματα αυτά εμφανίζονται συνήθως με την μορφή λαμπρών αγγέλων και εξαπατούν και πλανούν με διάφορες ενδιαφέρουσες ιστορίες, αναμιγνύοντας αλήθειες και ψέματα, αφήνοντας στην ψυχή αλλά και στο μυαλό μία άκρα ακαταστασία.

Ο μόνος σωστός τρόπος εισόδου στον κόσμο των πνευμάτων είναι η διδασκαλία και η πρακτική του χριστιανικού αγώνα. Ο μόνος σωστός τρόπος εισόδου στην αισθητή αντίληψη των πνευμάτων είναι η πρόοδος και τελείωση στην χριστιανική ζωή.
Όταν έλθει η στιγμή που έχει ορισθεί από τον ένα Θεό και είναι γνωστή μόνο σε Αυτόν, τότε οπωσδήποτε και καθένας από εμάς θα εισέλθει στον κόσμο των πνευμάτων. Αυτή η στιγμή δεν απέχει πολύ για τον καθένα. Ας δώσει ο πανάγαθος Θεός να ζήσουμε αυτήν την επίγεια ζωή με τέτοιο τρόπο, ώστε κατά την διάρκειά της να μπορέσουμε να αποκόψουμε την κοινωνία με τα πεπτωκότα πνεύματα και να αποκαταστήσουμε την κοινωνία με πνεύματα άγια, ώστε με το θεμέλιο αυτό, όταν αποβάλουμε το σώμα, να μπορέσουμε να συναριθμηθούμε με τα άγια και όχι με τα πονηρά πνεύματα.

(Αγίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ, βλ. Γεροντικόν περί ονείρων και οραμάτων, έκδ. Ι. Κοινοβίου Οσίου Νικοδήμου, Γουμένισσα 1997, σελ. 303-4, 307)