Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής…

Loading...


Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής,  όταν ο Γέροντας είδε από μακρυά έναν κλέφτη, που παραβίαζε την πόρτα του κελιού του…

Ήταν ο ίδιος που τον είχε κλέψει και πέρυσι…
  Μέριασε ο Γέροντας, και κρύφτηκε στην μάντρα, ώσπου ο κλέφτης να τελειώσει το έργο του…

Οταν τα διηγήθηκε στον υποτακτικό του, εκείνος οργισμένος τον ρώτησε:   -Γιατί γέροντα δεν με φώναζες να τον πιάσουμε ;
 
Ο ίδιος μας έκλεψε και πέρσι και μένει αμετανόητος!

«Πού ξέρεις παιδί μου; του απάντησε ο Γέροντας..»
»Ίσως φέτος μετανοήσει…»

-«Κι αν το ξανακάνει;..» Ξέσπασε ο υποταχτικός.

«Ε, τότε πρέπει παιδί μου να τρέξω… για να του ανοίξω και να του τα δώσω εγώ,  για να μην ξανακλέψει… και κολάσει για τρίτη φορά την ψυχή του…»

Έσκυψε ο υποταχτικός του φίλησε το χέρι, κι έφυγε πνιγμένος στα δάκρυα…



Ετικέτες