Περί Προσευχής

Loading...


Είπε ο αββάς Ευάγριος:
“Είναι μεγάλη υπόθεση να προσεύχεται ο άνθρωπος χωρίς να
περισπάται και μεγαλύτερη είναι να ψάλλει χωρίς να περισπάται”.
                         

*  * * *
 

Είπε πάλι:“Όταν εμφανισθεί στην καρδιά σου λογισμός πού σε καταπολεμεί,
μη ζητάς στην προσευχή σου άλλα αντ΄ άλλων,  αλλά ακόνιζε
εναντίον του εχθρού το ξίφος των δακρύων”.

* * * *

Ρώτησαν κάποιοι τον αββά Μακάριο:
“Πώς πρέπει να προσευχόμαστε;”
Και ο Γέροντας τους είπε:
“Δεν χρειάζεται να φλυαρούμε,  αλλά να υψώνουμε τα χέρια και να
λέμε:
«Κύριε, όπως θέλεις και όπως γνωρίζεις, ελέησέ με».
Και αν προμηνύεται πόλεμος:
«Κύριε, βοήθει με», και γνωρίζει ο ίδιος τι μας συμφέρει και θα μας
ελεήσει”.

                        * * * *

Είπε ο αββάς Μωυσής:
“Εάν δεν συμφωνήσει η πράξη με την προσευχή, είναι χαμένος ο
κόπος σου”.
Και τον ρώτησε άλλος αδελφός:
“Και τι σημαίνει να συμφωνεί πράξη και προσευχή;”
“Σημαίνει  -είπε ο Γέροντας-  αυτά για τα οποία προσευχόμαστε να
μας απαλλάξει ο Θεός, να μην τα κάνουμε πια.
Γιατί όταν ο άνθρωπος παραιτείται από τα θελήματά του, τότε ο
Θεός γίνεται φίλος του και δέχεται την προσευχή του”.