Γιατί να λατρεύω τον Θεό;

Loading...


Του Fulton Sheen-Καθηγητή Ψυχολογίας

Πως τον φαντάζεσαι τον Θεό;

•Μήπως τον βλέπεις σαν κάποιο ο οποίος κάθεται σε πανύψηλο θρόνο που στραβομουτσουνιάζει και θυμώνει όταν δεν τον λατρεύεις και δεν τον δοξάζεις;

•Μήπως σαν κάποιο ο οποίος χαίρεται και ευχαριστιέται μαζί σου όταν πηγαίνεις εκκλησία και προσεύχεσαι;

•Μήπως έχεις την εντύπωση πως ο Θεός είναι ένας καλωσυνάτος παππούς (γεροντάκος) που δεν του καίγεται καρφί το τι κάνεις με την ζωή σου, φτάνει συ να είσαι ευχαριστημένος με τον εαυτό σου;

Αν έτσι πιστεύεις για τον Θεό, δεν θα καταλάβεις ποτέ:

•ούτε γιατί έχεις χρέος να Τον λατρεύεις·

•ούτε γιατί ο Θεός είναι καλός μόνο όταν σε αφήνει να κάνεις τα όποια θελήματά σου – ελεύθερο.

Ας ξεκινήσομε όμως με το πρώτο ερώτημα: γιατί έχομε χρέος να Τον λατρεύομε.

Η λέξη λατρεία στην αρχική της σημασία σημαίνει: απονέμω αξία, τιμή και σεβασμό σε κάποιο ή σε κάτι. Συνεπώς, λατρεία είναι η εκδήλωση σεβασμού, τιμής, αξίας, αναγνώρισης. Π.χ. όταν χειροκροτώ ένα ηθοποιό επάνω στην σκηνή ή ένα ποδοσφαιριστή (αθλητή), τον τιμώ· του αναγνωρίζω κάποια αξία· τον λατρεύω. Κάθε φορά που ένας άνδρας -την παλαιότερη επόχη- έβγαζε το καπέλο του σε μια διερχόμενη γυναίκα, το έκαμε εις ένδειξη τιμής (τιμητικά).

Γιά τον Θεό, λατρεία είναι κάτι παραπάνω. Λατρεύω τον Θεό σημαίνει: αναγνωρίζω την δύναμή Του, την καλωσύνη Του, την αξία Του, την μεγαλωσύνη Του, την κυριαρχία Του, την αλήθεια Του…

•Αν δεν λατρεύεις τον Θεό, μάθε το, λατρεύεις κάτι άλλο ή κάποιον άλλο, που 9 στις 10 φορές θα είναι ο εαυτός σου!

•Αν δεν υπάρχει Θεός, θεός είσαι συ! Καί αν εσύ είσαι θεός – ο νομοθέτης και ο δημιουργός, τότε τι να σού ειπώ; Εγώ είμαι άθεος. Ο βασικός λόγος που οι άνθρωποι σήμερα λατρεύουν λίγο τον Θεό και πολύ τον εαυτό τους, είναι ότι δεν θέλουν να το «χωνέψουν» ότι είναι κτίσματα – δημιουργήματα και όχι δημιουργοί!

Να λοιπόν, γιατί έχεις χρέος να λατρεύεις τον Θεό.

Όχι γιατί ο Θεός το έχει ανάγκη, ή διαφορετικά θα αισθανόταν δυστυχισμένος και ατελής, αλλά επειδή συ θα είσαι δυστυχισμένος και ατελής.

* Περιοδικό Λυχνία, Ι Μ. Νικοπόλεως και Πρεβέζης