Στον ανύπανδρο σύζυγο για τη διπλή αδικία

Loading...


Έδιωξες τη στεφανωμένη γυναίκα σου και πήρες άλλη, με την οποία ζεις χωρίς να έχετε παντρευτεί. Και αναρωτιέσαι, τί κακό έκανες. Και παραξενεύεσαι γιατί οι γείτονες σου ξεσηκώνονται εναντίον σου. Και ακόμα παραξενεύεσαι γιατί η εξουσία σε ταλαιπωρεί και σε τιμωρεί.

Η μια αμαρτία σου έγκειται στο ότι έδιωξες τη νόμιμη σύζυγο, ενώ η άλλη στο ότι συζείς παράνομα. Διπλά καταπάτησες τον νόμο του Δημιουργού σου, γι’ αυτό οι γείτονές σου ξεσηκώνονται εναντίον σου και γι’ αυτό η κρατική εξουσία σε κυνηγά. Αυτό δεν θα ήταν αμαρτία για τα ζώα, αφού γι’ αυτά ο Δημιουργός δεν όρισε τον νόμο όπως για τους ανθρώπους. Αλλά για τους ανθρώπους είναι αμαρτία.

Εσύ βρίσκεις τη δικαιολογία για τον εαυτό σου στο ότι έτσι έκαναν και κάποιοι άλλοι. Ναι, είναι αλήθεια, ότι το έκαναν και κάποιοι άλλοι. Όμως ποτέ έναν παραβάτη του νόμου δεν τον δικαιολογούσε το ότι πριν απ’ αυτόν ήταν και κάποιοι άλλοι παράνομοι. Ο Βυζαντινός βασιλιάς Κωνσταντίνος , ο γιος της Ειρήνης, έδιωξε τη στεφανωμένη γυναίκα του Μαρία και πήρε μία κυρία των τιμών , τη Θεοδότη. Και η βασίλισσα μητέρα και ο πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης κατέκριναν τον βασιλιά γι’ αυτό.

Όμως ο βασιλιάς δεν ήθελε να ακούσει τη μητέρα του και τον αρχηγό της Εκκλησίας του Θεού , αλλά τους απείλησε κιόλας, πως εάν δεν τον αφήσουν ήσυχο, θα γυρίσει το κράτος σε ειδωλολατρία και θα απαγορεύσει τη χριστιανική πίστη. Και όλος ο λαός έβραζε εξαιτίας της παρανομίας του βασιλιά. Αλλά τη δεύτερη χρονιά της παράνομης αυτής συμβίωσης, μπήκαν στο παλάτι του βασιλιά συνωμότες, τον συνέλαβαν και τον τύφλωσαν ακριβώς στο δωμάτιο που γεννήθηκε. Πρόσεξε λοιπόν να μην σε βρει κι εσένα η φοβερή τιμωρία , όχι από τους ανθρώπους, αλλά από μία αόρατη δύναμη δυνατότερη απ’ όλους τους ανθρώπους. Διότι έχει γραφτεί: «Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος» ( Ησ 5, 20 ). Έτσι μιλά Εκείνος , του οποίου το χέρι φθάνει σε κάθε ανθρώπινο ον, είτε για να χαϊδέψει είτε για να χτυπήσει.

Πηγή: «ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ
Δεν φτάνει μόνο η πίστη…
ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ Β΄»



Ετικέτες