Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων ευλογεί την εκατονταετία του ναού της κοινότητας Ταρσηχας (ΦΩΤΟ&ΒΙΝΤΕΟ)

Loading...


Την Κυριακήν, 8ην /21ην Σεπτεμβρίου 2014, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος προέστη της θείας Λειτουργίας εις την Ελληνορθόδοξον Αραβόφωνον Κοινότητα της Ταρσήχας, πόλεως της περιοχής Άκκρης-Πτολεμαΐδος του βορείου Ισραήλ, επί τη συμπληρώσει εκατονταετίας από της ιδρύσεως του ιερού Ναού αυτής προς τιμήν του προφήτου Ηλιού, εορταζομένης τη ημέρα της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου.

Διά την εορτήν ταύτην ο Μακαριώτατος εγένετο δεκτός εν θερμοτάτη υποδοχή εις την είσοδον της πόλεως υπό του Ορθοδόξου λαού αυτής, ιερέων και του Δημάρχου και επορεύθη προς τον Ναόν.

Εις την θείαν Λειτουργίαν ταύτην συνελειτούργησε μετά του Μακαριωτάτου ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναζαρέτ κ. Κυριακός, ο Γέρων Αρχιγραμματεύς Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντίνης κ. Αρίσταρχος, ο ηγούμενος της Μονής του Όρους Θαβώρ Αρχιμανδρίτης π. Ιλαρίων, ο Ιερομόναχος π. Μαρτύριος, ο Ιεροδιάκονος π. Διονύσιος και ο Αρχιδιάκονος π. Ευλόγιος και ιερείς ομόρων Κοινοτήτων. Ο Ορθόδοξος λαός της πόλεως παρηκολούθησε εν ευλαβεία την θείαν Λειτουργίαν, εις την οποίαν έψαλλον οι ψάλται της Κοινότητος ταύτης και εν συνεχεία ο ηγούμενος της Άκκρης Αρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος, προσελθών μετά την τέλεσιν της θείας Λειτουργίας υπ’ αυτού εν Άκκρη.

Εις το Κοινωνικόν της θείας Λειτουργίας εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος, έχοντα ως έπεται ελληνιστί:

Εις την θείαν Λειτουργίαν ταύτην συνελειτούργησε μετά του «Σήμερον ο τοις νοεροίς θρόνοις επαναπαυόμενος Θεός θρόνον άγιον επί γης εαυτώ προητοίμασεν∙ ο στερεώσας εν σοφία τους ουρανούς, ουρανόν έμψυχον, εν φιλανθρωπία κατεσκεύασεν εξ ακάρπου γαρ ρίζης, φυτόν ζωηφόρον, εβλάστησεν ημίν την Μητέρα αυτού. Ο των θαυμασίων Θεός και των ανελπίστων ελπίς Κύριε, δόξα Σοι», αναφωνεί ο μελωδός της Εκκλησίας.

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

ευλαβείς Χριστιανοί.

Η αγία του Χριστού Εκκλησία αναφωνεί διά στόματος του μελωδού αυτής λέγουσα: «Αύτη η ημέρα Κυρίου αγαλλιάσθε λαοί∙ ιδού σήμερον ο τοις νοεροίς θρόνοις επαναπαυόμενος Θεός, θρόνον άγιον επί γης εαυτώ προητοίμασεν». Καί διερωτώμεθα, ποίος είναι ο επί γης προετοιμασθείς άγιος θρόνος του Θεού Πατρός;

Ο θρόνος ούτος είναι ο έμψυχος ουρανός, δηλονότι η Υπεραγία Δέσποινα ημών Θεοτόκος Μαρία. Ο έμψυχος ούτος ουρανός είναι εκείνος, τον οποίον κατεσκεύασεν η άκρα φιλανθρωπία του Θεού.

Το θαυμαστόν τούτο γεγονός, δηλονότι το Γενέθλιον της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας εκ «του αγίου ζεύγους» Ιωακείμ και Άννης των δικαίων θεοπατόρων, εορτάζει σήμερον η αγία ημών Εκκλησία, τιμώσα ούτω την Μητέρα του Θεού αφ’ ενός και δοξάζουσα αφ’ ετέρου το εν αυτή ( τη Παρθένω Μαρία ) τελεσθέν μυστήριον της Αγίας Τριάδος, ως λέγει και ο υμνωδός: «εν σοι το της Τριάδος μυστήριον υμνείται και δοξάζεται, Άχραντε.

Ο Πατήρ γαρ ηυδόκησε, και ο Λόγος εσκήνωσεν εν ημίν και θείον Πνεύμα σοι επεσκίασε. Χρυσούν θυμιατήριον γέγονας∙ το πυρ γαρ εν γαστρί σου εσκήνωσεν, ο Λόγος εκ Πνεύματος του Αγίου και εν ανθρώπου μορφή καθωράθη, Θεογεννήτορ αγνή».

Η θεόπνευστος υμνολογία της παρούσης εορτής μετ’ εμφάσεως δηλώνει ότι «σήμερον ο τοις νοεροίς θρόνοις επαναπαυόμενος Θεός θρόνον άγιον επί γης εαυτώ προητοίμασεν», «σήμερον στειρωτικαί πύλαι ανοίγονται, και πύλη παρθενική θεία προέρχεται. Σήμερον καρπογονείν η χάρις απάρχεται εμφανίζουσα τω κόσμω Θεού Μητέρα, δι’ ης τα επίγεια τοις ουρανοίς συνάπτεται εις σωτηρίαν των ψυχών ημών».

«Σήμερον της παγκοσμίου χαράς τα προοίμια∙ σήμερον έπνευσαν αύραι σωτηρίας προάγγελοι». «Σήμερον η στείρα Άννα τίκτει Θεόπαιδα» και τέλος: «Σήμερον λαοί η απαρχή της ημών σωτηρίας γέγονεν∙ ιδού γαρ η προορισθείσα από γενεών αρχαίων, Μήτηρ και Παρθένος και δοχείον Θεού εκ στείρας γεννηθήναι προέρχεται∙ άνθος εκ του Ιεσσαί, και εκ της ρίζης αυτού ράβδος εβλάστησεν».

Εδώ ευλόγως τίθεται το ερώτημα: Πως είναι δυνατόν σήμερον να συμβαίνη «η απαρχή της ημών σωτηρίας», δηλονότι το μυστήριον της θείας οικονομίας; Με άλλα λόγια, πως είναι δυνατόν σήμερον να εμφανίζηται εις τον κόσμον η Μητέρα του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού;

Πράγματι αγαπητοί μου, ουδείς απο τους μη αναγεννημένους εν ύδατι και Πνεύματι Αγίω δύναται να κατανοήση «τον νούν του Χριστού».

Μόνον οι έχοντες νούν Χριστού, ως λέγει ο Μέγας Παύλος, δύνανται να απαντήσουν εις το ως άνω ερώτημα: (Α’ Κορ. 2,16). Καί τούτο διότι κατά τους Κυριακούς λόγους «το γεγεννημένον εκ της σαρκός σαρξ εστι, και το γεγεννημένον εκ του Πνεύματος πνεύμά εστι».

Ο δε Ιησούς Χριστός, ως κηρύττει ο σοφός Παύλος χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας», (Εβρ. 13,8).

Οι Παύλειοι ούτοι λόγοι: «Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός…», ισχύουν εξίσου και διά το σώμα του Χριστού, δηλονότι την αγίαν ημών Εκκλησίαν, η οποία χθες και σήμερον και εις τους αιώνας ευαγγελίζεται το μυστήριον της ενσαρκώσεως του Θεού Λόγου του Σωτήρος ημών Χριστού, εκ των αγνών αιμάτων της αειπαρθένου Θεοτόκου Μαρίας. Ιδού λοιπόν διά τι «σήμερον η απαρχή της ημών σωτηρίας γέγονεν».

Καί ιδού διά τι σήμερον καλούμεθα διά στόματος του μελωδού της Εκκλησίας να υποδεχθώμεν με πόθον την γέννησιν της αειπαρθένου Μαρίας, «της παρθενίας το καύχημα, εκ πέτρας βλυστάνουσαν στερεάς την πηγήν της ζωής, και εκ της ατεκνούσης την βάτον του αΰλου πυρός του καθαίροντος και φωτίζοντος τας ψυχάς ημών».

Αγαπητοί μου αδελφοί, σήμερον και πάλιν η χάρις του αγίου ενδόξου προφήτου Ηλιού συνήγαγεν πάντας ημάς διά των πρεσβειών της Υπεραγίας ημών Θεοτόκου, εν τω επωνύμω ιερώ ναώ αυτού εν τη ορεινή και ιστορική καλλλιπόλει ημών Tarshiha, ίνα εορτάσωμεν πανηγυρικώς την εκατοστήν ανάμνησιν των εγκαινίων του ιστορικού τούτου Ναού.

Το σημαντικόν τούτο γεγονός, επιβεβαιώνει την αποστολήν της Εκκλησίας γενικώτερον και της Εκκλησίας Ιεροσολύμων ειδικώτερον εν τη Οικουμένη, ένθα ιδρύθησαν θυσιαστήρια, δηλονότι ιεροί ναοί εις μαρτύριον του Ευαγγελίου της σωτηρίας των ανθρώπων. Οι ιεροί δε ούτοι ναοί ονομάζονται νήσοι υπό του Προφήτου Ησαΐου, (Ησαΐου. 41,1).

Καί τούτο, διότι αι εν τω πελάγει του κόσμου υψούμεναι Εκκλησίαι αποτελούν τους μοναδικούς φάρους του φωτός της αληθείας του Χριστού, αλλά και της ελπίδος της σωτηρίας των ανθρώπων μάλιστα κατά την σύγχρονον ημίν εποχήν της ανομίας και αποστασίας της καλιεργουμένης υπό των σκοτεινών και αοράτων δυνάμεων της ούτω αποκαλουμένης «Παγκοσμιοποιήσεως».

Ναί, αγαπητοί μου αδελφοί, οι ιεροί ναοί είναι πηγαί φωτός και αγιασμού του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού και διά τούτο η τέλεσις της αναμνήσεως των εγκαινίων των ναών είναι αναγκαίον, ως λέγει ο Άγιος Συμεών ο Θεσσαλονίκης (15ος αιών): «Αναγκαίον τελείσθαι εν παντί ναώ και τα εγκαίνια ενεργείσθαι εις ευχαριστίαν Θεού και της χάριτος εγκαινισμόν επί τω θείω ναώ και εις ημών του αγιασμού μετάδοσιν μείζονά τε και συντήρησιν…»

Τού εγκαινισμού της χάριτος και της μεταδόσεως του αγιασμού καλούμεθα και ημείς να γίνωμεν κοινωνοί και μέτοχοι, έχοντες κατά νούν τον κηρυγματικόν και αποστολικόν λόγον του θείου Παύλου λέγοντος: «ουκ οίδατε ότι το σώμα υμών ναός του εν υμίν ῾Αγίου Πνεύματός εστιν, ου έχετε από Θεού, και ουκ εστέ εαυτών; ηγοράσθητε γαρ τιμής· δοξάσατε δη τον Θεόν εν τω σώματι υμών και εν τω πνεύματι υμών, άτινά εστι του Θεού»,

(Α’Κορ. 6,19-20).

Ευχαριστήσωμεν τω Κυρίω και δοξάσωμεν το άγιον Αυτού όνομα. Αμήν.

Προ της απολύσεως ο Μακαριώτατος απένειμε σταυρόν Οικονόμου τω π. Γρηγορίω, εικόνα του Χριστού και της Θεοτόκου και σετ αγίων σκευών και σταυρόν ευλογίας και τοις Επιτρόποις την διάκρισιν σταυρόν του Αγίου Τάφου.

Μετά την θείαν Λειτουργίαν παρετέθη μικρά δεξίωσις παρά τον Ναόν εις την νέαν αίθουσαν εκδηλώσεων, ένθα ομάς μικρών παίδων, αγοριών και κοριτσιών, έψαλλον χορωδιακώς το «Αγνή Παρθένε Δέσποινα… Χαίρε Νύμφη Ανύμφευτε» του Αγίου Νεκταρίου.

Διαρκούσης της εκδηλώσεως ταύτης ωμίλησεν ο Μακαριώτατος και προσέφερε δωρεάν δέκα πέντε χιλιάδας 15.000$ διά την συνέχισιν της ανακαινίσεως του Ναού.

Προσεφώνησεν ωσαύτως και ο Προιστάμενος Ιερεύς της Κοινότητος Πρεσβύτερος π. Γρηγόριος, ευχαριστών διά το ενδιαφέρον του Πατριαρχείου και του Πατριάρχου προσωπικώς υπέρ της Κοινότητος αυτών, εκδηλωθέντος και διά προηγουμένης βοηθείας εις την ανακαίνισιν του Ναού της Κοινότητος Ταρσήχας, αλλά και διά της νυν προσενεχθείσης βοηθείας και διά της παρουσίας του Πατριάρχου εις τον εορτασμόν της εκατονταετίας του Ναού.

 



Ετικέτες