Τα «νέα» Προγράμματα Σπουδών στο μάθημα των Θρησκευτικών ακατάλληλα για τον οποιονδήποτε

Loading...


Ευάγγελος Στ. Πονηρός Δρ Θ., Μ.Φ.
Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ01 Πειραιώς, Δ΄ Αθηνών, Κυκλάδων

Το ορθόδοξο χριστιανικό , όπως το γνωρίζαμε εδώ και διακόσια περίπου χρόνια στο ελεύθερο ελληνικό κράτος, είναι απολύτως κατοχυρωμένο συνταγματικώς (άρθρα 3, 16, 13 του Συντάγματος), όσο και νομικώς (άρθρα 1, 6 του Ν. 1566/1985). Το μάθημα αυτό δεν υποκαθιστά την εκκλησιαστική κατήχηση αλλά και δεν την αντιστρατεύεται.

Το σύστημα religious literacy, το οποίο εδώ και πενταετία επιχειρείται να μεταφερθεί από το εξωτερικό στην Ελλάδα, δεν είναι νομικώς κατοχυρωμένο κατά κανένα τρόπο. Η δε επιβολή του θίγει ανεπανόρθωτα τα ανθρώπινα δικαιώματα τόσο του ορθοδόξου χριστιανού μαθητή, όσο και του οποιουδήποτε. Πιλοτικές εφαρμογές προγραμμάτων βασισμένων στο religious literacy απέτυχαν, πλην όμως η αποτυχία δεν αποτέλεσε ανασχετικό παράγοντα στην περαιτέρω απόπειρα επιβολής! Από 13/9/2016 δημοσιεύθηκαν σε ΦΕΚ της Ελληνικής Δημοκρατίας, «νέα» προγράμματα σπουδών στα θρησκευτικά δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου. Αυτά ακολουθούν το ξενόφερτο σύστημα religious literacy και επίσης δεν είναι νομικώς κατοχυρωμένα. Περιλαμβάνονται σε υπουργική απόφαση, η οποία παραβιάζει τον ως άνω νόμο, τα ως άνω άρθρα του Συντάγματος, και τις διεθνείς συμβάσεις τις οποίες έχει η Ελλάδα επικυρώσει.

Τα επίμαχα προγράμματα εισάγουν μάθημα, το οποίο θα επέφερε απόλυτη σύγχυση, τόσο στους ορθοδόξους χριστιανούς μαθητές, όσο και σε οποιονδήποτε άλλο. Τα σοβαρά ελαττώματα, όσον αφορά το περιεχόμενο και τη διάρθρωση, του δήθεν νέου μαθήματος θρησκευτικών: α) Συνδιδασκαλία της ορθοδόξου πίστεως με θρησκεύματα σε σημείο ώστε να κινδυνεύει ο ανήλικος, ορθόδοξος αλλά και ο οποιοσδήποτε, μαθητής να νομίσει ότι ταυτίζονται και να διασαλευθεί η πίστη του – και προσοχή, δεν πρόκειται για ενημέρωση γύρω από τις θρησκείες, αυτό γινόταν συστηματικά και επιτυχημένα εδώ και πολλές δεκαετίες. Με το religious litaracy είναι σαν να διδάσκονται μαζί με την ελληνική γλώσσα και από δύο έως επτά ξένες γλώσσες, στην ίδια διδακτική ώρα άτακτα, ακατάστατα, τυχαία!

Διαβάστε εδώ:  Νίκος Νικολόπουλος: Αντισυνταγματικές οι αλλαγές στα Θρησκευτικά

β) θεματικών ενοτήτων υπό συγκεχυμένους και παρεξηγήσιμους τίτλους. γ) Αφαίρεση βασικών θεμάτων ορθοδόξου πίστεως και ζωής, απαραιτήτων για τη διαπαιδαγώγηση του ορθοδόξου χριστιανού. δ) Μη διδασκαλία της ευαγγελικής ιστορίας ως ενιαίου συνόλου, αλλά κατάτμησή της σε διάφορες ελλειπείς ενότητες μεριζόμενες με τυχαίο και άτακτο τρόπο σε διάφορες τάξεις. ε) Μη διδασκαλία της εκκλησιαστικής ιστορίας ως ενιαίου συνόλου, αλλά κατάτμησή της σε διάφορες ελλειπείς ενότητες μεριζόμενες με τυχαίο και άτακτο τρόπο σε διάφορες τάξεις. στ) Απολύτως καμμία ιστορική σειρά στη διδασκόμενη ύλη. Αυτό συμβαίνει ακόμη και μέσα στην ίδια θεματική ενότητα!
Όλα τα ως άνω έξι σημεία παρέμειναν απολύτως σταθερά και αδιαπραγμάτευτα επί μία ολόκληρη πενταετία και εν τέλει το 2016 προστέθηκε και: ζ) Αφαίρεση της διδασκαλίας της Παλαιάς Διαθήκης ως ενιαίου συνόλου από το γυμνάσιο και αντικατάστασή της από σποραδικά ρητά και περιστατικά, άτακτα και χωρίς καμμία ιστορική και θεολογική σειρά.

Οι προτεινόμενες από τους δημιουργούς των προγραμμάτων μέθοδοι διδασκαλίας και «στρατηγικές μάθησης» εισήχθησαν εσπευσμένως από το εξωτερικό. Δεν εξετάσθηκε ποιες και κατά πόσον αντιστοιχούν στην ελληνική πραγματικότητα. Πολύ συχνά απαιτείται ομαδική και ομαδοσυνεργατική εργασία των μαθητών, όμως η τελική αξιολόγηση των μαθητών παραμένει σύμφωνα με τους νόμους ατομική. Και η σύνθεση ομαδικής εργασίας και ατομικής τελικής αξιολογήσεως δυσχεραίνει αφόρητα, κυριολεκτικά πονοκεφαλιάζει τους εκπαιδευτικούς.
Προτείνουμε: Πλήρη απόρριψη της γενικής φιλοσοφίας και της γενικής διαρθρώσεως του περιεχομένου των προγραμμάτων. Επανεξέταση των μεθόδων διδασκαλίας, ώστε να επιλυθούν τα σοβαρά προβλήματα τα οποία επισημάναμε.