Κατατέθηκε το Νομοσχέδιο για την οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων

Loading...


Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων παραχώρησε Συνέντευξη Τύπου για την κατάθεση του Νομοσχεδίου ««Οργάνωση της νομικής μορφής των θρησκευτικών κοινοτήτων και των ενώσεών τους στην Ελλάδα και άλλες διατάξεις».

Παρουσιάζοντας το νομοσχέδιο ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Ανδρέας Λοβέρδος δήλωσε:

«Ερχόμαστε σε αυτή τη συνέντευξη Τύπου με χαρά και ιδιαίτερη τιμή. Καταθέσαμε στη Βουλή ένα σχέδιο νόμου με πλανητικές επιρροές και διαστάσεις. Κυριολεκτώ όταν αναφέρομαι στον όρο αυτό. Είναι παγκόσμιο θέμα.
Κλείνουμε μια εκκρεμότητα 68 ετών. 

Από το 1946 υπάρχει εκκρεμότητα με τις διεκδικήσεις που έχουν πιστοί άλλων θρησκειών να κατοχυρωθούν ορισμένα δικαιώματά τους σε ό,τι αφορά την οργάνωσή τους. Η Ελλάδα σε σχέση με τη θρησκευτική ελευθερία, δεν ήταν πάντα ένα κράτος δικαίου. Μετά τη μεταπολίτευση και με το Σύνταγμα του 1975 άρχισε να αποκτά διαστάσεις κράτους δικαίου, το οποίο 10ετία με τη 10ετία γινόταν και καλύτερο.

Έχω συνεργαστεί, έχω επισκεφθεί στις φυλακές, έχω γνωρίσει, μου έχουν διηγηθεί περιπέτειες Έλληνες πολίτες που ομολογούν άλλη πίστη, που πλήρωσαν την πίστη τους αυτή με 20ετή φυλάκιση, με ισόβια δεσμά, με βασανιστήρια τον παλιότερο καιρό. Η Ελλάδα αυτή ανήκει στο παρελθόν. Η Ελλάδα είναι πια ένα κράτος δικαίου.

Ορισμένες ελλείψεις δικαιοκρατικού χαρακτήρα ήρθε η ώρα να καλυφθούν. Κατά τη γνώμη μου, η σημαντικότερη είναι αυτή που καλύπτουμε με το παρόν σχέδιο νόμου για την οργάνωση των θρησκευτικών κοινοτήτων σε νομικές προσωπικότητες.
Δεν ήταν απλό. Μια σειρά Υπουργοί, και ο προκάτοχός μου, ο κ. Αρβανιτόπουλος αλλά και παλαιότεροι, ασχολήθηκαν με το θέμα, ο ένας δε γκρέμιζε το έργο του άλλου, σεβάστηκα το έργο του κ. Αρβανιτόπουλου και είμαστε σήμερα εδώ. Αν δεν το είχα σεβαστεί, πάλι θ’ αναβαλλόταν η επίλυση του θέματος.
Είχα την τύχη να είναι Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου ο κ. Γιώργος Καλαντζής που θα σας πει και περισσότερα, άρα μου μετέφερε ζωντανή τη μνήμη όλης αυτής της προϊστορίας την οποία ο ίδιος, ως Γενικός Γραμματέας αλλά και ως επιστήμονας έχει ζήσει.

Είμαστε περήφανοι που η ανακοίνωση ότι θα κατατεθεί το σχέδιο νόμου, πριν από λίγες μέρες, έφερε τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εκκλησιών στην ευχάριστη θέση να μας συγχαίρει με επιστολές του προς εμένα δημοσίως, μια σειρά από Εκκλησίες με παγκόσμια επιρροή, να κάνουν το ίδιο, να έχουμε καταγραφεί σε όλες τις μεγάλες χώρες που κάνουν κριτική και συντάσσουν καταλόγους προστασίας ή παραβίασης των θεμελιωδών δικαιωμάτων να μας συζητούν όλοι αυτοί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, να υπάρχει μεγάλη κινητικότητα όπως ενημερώνομαι από το Υπουργείο Εξωτερικών στον ΟΗΕ.

Δεν ξέρω αν θα σεβαστείτε το θέμα κυρίες και κύριοι, ξέρω ότι το σέβεται όλος ο πλανήτης. Κάνουμε μια ιστορικού χαρακτήρα ενέργεια. Δεν ξέρω ακριβώς αλλά έχω ενημέρωση ότι η αντιπολίτευση, όχι όλη, θα στηρίξει τη νομοθετική αυτή προσπάθεια και αυτό θα μας κάνει ακόμα πιο πολύ υπερήφανους και χαρούμενους.
Θέλω ακόμη μια φορά να ευχαριστήσω όσους συνέβαλλαν, ανέφερα ειδικά τον κ. Καλαντζή, θέλω να ευχαριστήσω την κα Καραμανλή, Βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας που θα εισηγηθεί εκ μέρους της Νέας Δημοκρατίας αυτό το σχέδιο νόμου, η δουλειά της είναι πάρα πολύ σοβαρή και εμείς σε ό,τι αφορά γνώσεις και πληροφορίες θα βοηθήσουμε όσο μπορούμε.

Περιμένουμε ως συγκυβέρνηση και το δικό μας εισηγητή του ΠΑΣΟΚ, θα τον βοηθήσουμε όλοι αλλά κι εγώ προσωπικά όσο μπορώ περισσότερο και την επόμενη εβδομάδα όπως έχουμε συνεννοηθεί που θα ξεκινήσει το Τμήμα Μορφωτικών Υποθέσεων τη συζήτηση του θέματος, θα είμαστε πάρα πολύ υπερήφανοι γιατί θα βλέπουμε ότι μέρα με τη μέρα πάμε προς το τέλος, δηλαδή πάμε προς την ψήφιση αυτού του σχεδίου νόμου.

Δεν ξέρω αν σας έχω πείσει, ίσως πρέπει να το ξαναπώ, ακόμη και αν η οικονομική κρίση περιθωριοποιεί τη σημασία πολύ μεγάλων θεμάτων στη συνείδηση του πολίτη ο οποίος δυσκολεύεται ή δε μπορεί να τα καταφέρει, δε δυσκολεύεται απλώς, ταλαιπωρείται, αγανακτεί, εξοργίζεται, μισεί, για τα δεινά που περνά, παρ’ ότι σ’ αυτή την κατάσταση αντιλαμβάνομαι ότι ορισμένα πράγματα δε μπορούν να βρουν χώρο εκτίμησης, έτσι συμβαίνει, αυτό όμως δεν πρέπει να οδηγεί εμάς τους πολιτικούς στο να περιθωριοποιούμε κι εμείς τα υπόλοιπα θέματα της ημερήσιας διάταξης της χώρας.
Λόγου χάριν, η οικονομική κρίση επιτρέπει να μη σκέφτεσαι τα μεγάλα εθνικά θέματα, τα θέματα εξωτερικής πολιτικής που έχει η χώρα, τη στάση της; Επιτρέπει να μη σκέφτεσαι το κράτος δικαίου, τα δικαιώματα; Να μη βλέπεις ότι σε παρατηρεί όλος ο πλανήτης; Γιατί δεν είσαι κάτι το εξαιρετικό και σε παρατηρεί, παρατηρούν όλοι όλους πια.
Δεν υπάρχει μυστικό, δύσκολα υπάρχουν μυστικά. Και εν προκειμένω, με σεβασμό και στην υπόλοιπη ημερήσια διάταξη πέραν της κρίσης, είμαστε εδώ ως πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων συνδέουμε τ’ όνομά μας με κάτι που θα μείνει στην ιστορία.
Δεν είναι μόνο δικό μας έργο, εγώ επικαλέστηκα τον κ. Αρβανιτόπουλο και προηγούμενους Υπουργούς. Είναι μια συνέχεια της ελληνικής πολιτείας, ενός κράτους δικαίου, μιας ευρωπαϊκής χώρας που δε φοβάται και σέβεται.
Και πραγματικά αγωνιούσαμε να έρθει η μέρα να υπερβούμε δυσκολίες που είχαμε με άλλα Υπουργεία για επιμέρους θέματα, όχι θρησκευτικής ελευθερίας αλλά οργάνωσης της νομικής προσωπικότητας των διαφόρων Εκκλησιών που υπάρχουν στην Ελλάδα και τελικώς τα υπερβήκαμε όλα και είμαστε σήμερα στην ευχάριστη θέση, το σχέδιο νόμου να είναι στη Βουλή.
Κομίζουμε κάτι καινούργιο για το νομικό κόσμο της χώρας. Η σωματειακή Οργάνωση: Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου είναι η Ελληνική Εκκλησία και οι Ισραηλιτικές Κοινότητες, για ιστορικούς λόγους. Οι Μουφτείες είναι Δημόσιες Υπηρεσίες. Όλοι οι υπόλοιποι θα οργανωθούν σε Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου.

Αυτή η φράση έχει ένα κύρος. Αν την απλουστεύσεις, σημαίνει αυτό, Σωματείο. Εκκλησίες με κύρος δεν το δέχονται. Ήθελαν κάτι παραπάνω. Εφηύραμε τον όρο «θρησκευτικά Νομικά Πρόσωπα». Είναι μια καινοτομία που λαμβάνει σάρκα και οστά για πρώτη φορά. Για επιστημονικούς λόγους, να μου συγχωρήσετε να πω, ότι ήταν τα suigeneris Νομικά Πρόσωπα μία δική μου συμβολή στη δική μου επιστήμη όταν είχα προτείνει η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος να μην περάσει τα Πανεπιστήμια στα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου αλλά στα Πανεπιστημιακά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου, αυτό ήταν το πρότυπο της σκέψης, μια τρίτη κατηγορία.

Εκείνο τότε δεν είχε γίνει δεκτό, ήμουν ο μόνος που το υποστήριζα. Δεν πειράζει, σήμερα όμως να που η ιδέα καρποφορεί σε άλλον τομέα κι έχουμε τα θρησκευτικά Νομικά Πρόσωπα που είναι η νομική περιβολή της προσωπικότητας που θα πάρουν οι υπόλοιποι πλην των τριών περιπτώσεων που σας ανέφερα.

Στην ερώτηση για το αν υπήρξαν αντιδράσεις από τις θρησκευτικές κοινότητες ο Γ.Γ κ. Γ. Καλαντζής απάντησε:

Γ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ: Όσον αφορά τις δράσεις που υπήρξαν, κατ’ αρχήν υπάρχει ένας φυσιολογικός φόβος για κάτι καινούργιο, το οποίο πρέπει να συζητηθεί, να εξηγηθεί, να αναλυθεί, να δούμε όσο πιο πολλές διαστάσεις μπορούμε για να καταλήξουμε σε μια συμφωνία. Επίσης οι αντιδράσεις δεν είναι μόνο από εκείνους που τους αφορά άμεσα. Μπορεί να είναι και από άλλες θρησκευτικές ομάδες που αισθάνονται ότι συμμετέχουν σε ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος.
Για το Υπουργείο Παιδείας, όπως κατέστη σαφές και από τον Υπουργό Παιδείας, το θέμα της θρησκευτικής ελευθερίας δεν είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος. Χάνει μια κοινότητα κάτι, κερδίζει κάποια άλλη. Το Σύνταγμα είναι σαφέστατο στο άρθρο 13 και αυτό οφείλει να υλοποιήσει το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, λαμβάνοντας υπόψη του τις πρόνοιες του άρθρου 3.
Στην ερώτηση δημοσιογράφου για το πότε ξεκίνησαν οι συζητήσεις για το νομοσχέδιο ο Υπουργός απάντησε:
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Επί Υπουργίας Αρβανιτόπουλου οι προϋποθέσεις έρχονται από πίσω, χτίζονται μετά την κ. Γιαννάκου. Και η κ. Γιαννάκου ήταν οπαδός της δικαιοκρατίας στην Ελλάδα και μάλιστα ορισμένες φορές ξεπερνώντας και λογικές και επιχειρήματα και της ίδιας της αριστεράς η κυρία Γιαννάκου.

Τη θυμάμαι, ήμουνα υπεύθυνος Παιδείας στο ΠΑΣΟΚ τότε, θυμάμαι τι έλεγε. Από εκεί και μετά, χτίζεται μια νέα πραγματικότητα στο Υπουργείο Παιδείας.
Σάρκα και οστά, το εγχείρημα πήρε επί κ. Αρβανιτόπουλου, διότι τότε το σχέδιο νόμου μπήκε σε χαρτί. Προηγούμενα χτιζόντουσαν οι προϋποθέσεις. Ο ένας πήγαινε πιο πέρα το έργο του προηγούμενου. Αυτό κάνω τώρα κι εγώ. Σέβομαι όλους τους προηγούμενους.

Και μορφοποιήθηκε το σχέδιο νόμου, εγώ το βρήκα. Απλώς επί των ημερών μου διεξήχθη η τελική φάση του διαλόγου, συζήτησα και με το Άγιον Όρος και με την Εκκλησία της Ελλάδος και με τον Οικουμενικό Πατριάρχη γιατί υπήρχε μια διάταξη η οποία απεσύρθη, που αφορούσε τα Μετόχια, γιατί εκεί υπήρχε ένα θέμα. Το οποίο συζητήσαμε και ξανασυζητήσαμε σε πάρα πολύ καλό κλίμα και είπαμε να συνεχίσουμε να το συζητάμε, συμφωνήσαμε όλοι και επί τη ευκαιρία η Εκκλησία της Ελλάδος εξέφρασε θετική γνώμη. Όπως και το Πατριαρχείο και αυτό είναι πάρα πολύ ευχάριστο, γιατί βλέπεις πια ότι η Εκκλησία μας δεν φοβάται, δεν είναι φοβική.
Προϋποθέτει το κράτος δικαίου και για την δική της λειτουργία. Και αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό. Τώρα θα μου πείτε η άλφα, η βήτα, φωνή; Μα, άλφα, βήτα και γάμα φωνές υπάρχουν για όλα τα θέματα. Και δεν πρέπει να τις παρεξηγούμε.
Θεωρώ ως σημαντικό να μπορεί ο καθένας να εκφράζει την άποψή του. Και ακόμη και ένας ιεράρχης αν πει και μια πιο αυστηρή κουβέντα και είναι έξω από το πλαίσιο της εκκλησίας η κουβέντα του, το δικαιούται. Εμείς δεν το στηλιτεύουμε γιατί πιστεύουμε στην δημοκρατία και στο κράτος δικαίου. Μπορεί να διαφωνούμε. Δεν θα τον ειρωνευτούμε, ούτε θα τον περιπαίξουμε.
Ο δημόσιος διάλογος είναι διάλογος συγκεκριμένων προσώπων που λένε συγκεκριμένα πράγματα. Ακούμε πολλές φορές από ορισμένους πολύ ακραίες κουβέντες, πολύ ακραίες. Άλλοι γελάνε, άλλοι κοροϊδεύουν, άλλοι εξοργίζονται. Εμείς είμαστε μια ψύχραιμη ηγεσία, ούτε γελάμε, ούτε περιπαίζουμε, ούτε εξοργιζόμαστε, κατανοούμε.
Αλλά το πρώτο που πρέπει να κατανοήσουμε, είναι η εφαρμογή του συντάγματος. Και χαιρόμαστε που η Εκκλησία είναι στο πλευρό μας.

Στην ερώτηση για το αν επηρεάζεται το Οικουμενικό Πατριαρχείο ο Υπουργός απάντησε:

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Καθόλου. Δεν έχει καμία σχέση. Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης εκ του ρόλου του, που είναι παγκόσμιος ρόλος, είναι αρωγός σε τέτοιου είδους δικαιοκρατικές προσπάθειες. Δεν είχαμε ποτέ προβλήματα τέτοιας υφής. Τουλάχιστον όσο θυμάμαι εγώ την πορεία αυτού.

Στην ερώτηση για το αν υπάρχει συμφωνία από την πλευρά της αντιπολίτευσης όπως προαναφέρθηκε, ο Υπουργός απάντησε:

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ένας πολιτικός όταν μιλάει για αντιπολίτευση, εννοεί κατά βάση τη μείζονα. Την αξιωματική. Και γι’ αυτό είπα όχι όλοι. Θα έλεγα κόμματα της αντιπολιτεύσεως. Είπα η αντιπολίτευση. Η αντιπολίτευση ορίζεται από τον κύριο εκπρόσωπό της. Εάν έλεγα η αξιωματική, θα ήταν σωστότερο. Αλλά το συμπληρώνω.

Στην ερώτηση για το αν συμφωνεί η Εκκλησία της Ελλάδος ο Υπουργός απάντησε:

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Είχαμε καταλήξει κάπου, είχαμε υπαναχωρήσεις, δεύτερη σκέψη μήπως θα το ξαναδούμε σε εξαιρετικά καλό κλίμα. Δεν υπήρξε σύγκρουση και ο κ. Καλαντζής που είχε και την ευθύνη του διαλόγου, με συμβούλευσε να το πάμε για το επόμενο σχέδιο νόμου, για να είναι και οι τρεις ομονοούντες και να μην έχουμε προβλήματα. Εμείς είμαστε για να τα λύνουμε τα προβλήματα και όχι για να τα οξύνουμε.

Θα μπορούσα να πω όχι. Ναι, αλλά το όχι και το ναι, πρέπει να είναι εύλογα. Να μην είναι στον αέρα. Εμείς έχουμε την αρχή πάσι διαλέγου. Μίλα με όλους. Αυτή είναι η αρχή μας εδώ και δεν μας έχει βγει σε κακό μέχρι στιγμής. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν παίρνουμε αποφάσεις. Παίρνουμε αποφάσεις, αλλά δεν κοστίζει τίποτα να έχεις κάνει συζήτηση με τους αρμοδίους.

Ο Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων κ. Α. Δερμετζόπουλος υπογράμμισε αναφερόμενος στο νομοσχέδιο:

Α. ΔΕΡΜΕΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: Παρ’ ότι είναι ένα νομοσχέδιο το οποίο ουσιαστικά το πήρε στις πλάτες του ο ίδιος ο Υπουργός και εγώ το παρακολουθώ παράπλευρα, αυτό που έχω να πω είναι ένα πράγμα, ότι επιθυμία και του Υπουργού και της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου είναι να έχει την ομοφωνία της Βουλής, γιατί αυτό δεν είναι απλά ένα νομοσχέδιο, είναι μια χάρτα και είναι πάρα πολύ σημαντικό το να δείξει η ελληνική πολιτεία το πόσο σημαντικό είναι αυτό το πράγμα παγκοσμίως πια και όχι μόνο εντός Ελλάδος.

Σε ερώτηση για τοποιες θρησκευτικές κοινότητες αφορά το νομοσχέδιο ο Γ.Γ του ΥΠΑΙΘ κ. Γ. Καλαντζής απάντησε:

Γ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ: Αφορά οποιαδήποτε θρησκευτική κοινότητα επιθυμεί να αποκτήσει αυτή τη νομική προσωπικότητα. Οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος είναι σαφείς. Υπάρχει ελάχιστη προϋπόθεση να υφίστανται 300 άτομα, οι οποίοι θα απευθυνθούν στο δικαστήριο. Το δικαστήριο είναι εκείνο που θα κρίνει αν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου και του συντάγματος. Νομίζω ότι το σύνταγμα έχει τρεις προϋποθέσεις, γνωστή θρησκεία, η λατρεία να μην προσβάλει τη δημόσια τάξη και τα ήθη και να μην ασκείται προσηλυτισμός και θα εκδώσει την απόφασή του σχετικά με την αίτηση που θα καταθέσουν οι πιστοί.

Η πολιτική ηγεσία, η κυβέρνηση δηλαδή, δεν εμπλέκεται σε αυτή την διαδικασία. Όμως, όσον αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, για λόγους ιστορικότητας, για λόγους αντικειμενικής πραγματικότητας, να σας φέρω ως παράδειγμα ότι η Καθολική Εκκλησία υφίστανται στον ελληνικό χώρο πριν την ίδρυση του νεώτερου ελληνικού κράτους, καταλαβαίνετε ότι ως ελάχιστη ένδειξη σεβασμού, θα έπρεπε, όπως και πράττει άλλωστε η χώρα μας, να απαλλάξει –επιτρέψτε μου αυτό τον όρο- την Καθολική Εκκλησία από το πρώτο αυτό στάδιο, του να πάει στο δικαστήριο και να πει ότι υπάρχει. Προφανώς υπάρχει.

Και έτσι μέσω της βουλής από την ψήφιση του νόμου, η Καθολική Εκκλησία και μια σειρά άλλων εκκλησιών, όπως είναι οι Ορθόδοξοι Αρμένιοι, η Ευαγγελική Εκκλησία, οι Κόπτες, οι Αιθίοπες Ορθόδοξοι, η Εκκλησία των Ασσυρίων, θα αναγνωριστούν με συγκεκριμένο άρθρο που περιέχεται στο νομοσχέδιο, το άρθρο 13 μέσω της ψήφισης του νόμου στη Βουλή.

Σε ερώτηση για τις δυνατότητες που αποκτούν αυτές οι θρησκευτικές κοινότητες με το μετασχηματισμό τους σε εκκλησιαστικά νομικά πρόσωπα ο Γ.Γ κ. Γ. Καλαντζής απάντησε:

Γ. ΚΑΛΑΝΤΖΗΣ: Επειδή καμιά φορά τα μεγάλα πράγματα κρίνονται σε μικρές λεπτομέρειες, θα σας πω το εξής: ο Καθολικός Επίσκοπος στην Κέρκυρα τον ιερέα τον ασφαλίζει ως οδηγό, γιατί δεν υπάρχει ιερέας, επειδή ακριβώς δεν υπάρχει το νομικό θρησκευτικό πρόσωπο. Νομίζω δε χρειάζεται να αναφέρω άλλο παράδειγμα.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Επειδή φουντώνει και το θέμα της κατάργησης του σταυρού από τη σημαία, δεν ξέρω αν θέλετε να απαντήσετε..
ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως αφού έπρεπε να απαντήσω και για το άλλο (για τις καμπάνες) και το αγνόησα γελώντας, δεν υπάρχει κανένα τέτοιο θέμα, όποιος τα λέει αυτά το κάνει εκ του πονηρού, το κάνει επίτηδες, δημιουργεί προβλήματα, πάει σε κόσμο ο οποίος δεν πληροφορείται ευθέως, πληροφορείται πλαγίως και τον αναστατώνει.

Τι είναι αυτά; Κανένας να μην πιστεύει τέτοιες ανοησίες. Ύποπτες ανοησίες είναι αυτές και για δύο λόγους ύποπτες, για να δημιουργήσουν πρόβλημα ένα και δεύτερον για να βγάλουν κάποιον από την αφάνεια. Βεβαίως υπάρχουν πολλοί τρόποι να βγεις από την αφάνεια, βγες έξω στο δρόμο γυμνός και θα βγεις. Αυτό κάνει αυτός. Ναι, δεν είναι κατάσταση όμως αυτή και ευχαριστώ που το λέτε, εγώ δεν το είχα ακούσει.
Λοιπόν το κλείνουμε αυτό το θέμα, ουδέποτε ετέθη, ούτε θα τεθεί κι αν ετίθετο αυτόν που θα το έθετε θα τον απομακρύναμε αμέσως ως τρελό.
 



Ετικέτες