Χριστουγεννιάτικο μήνυμα Μητροπολίτη Σερρών: Τα Χριστούγεννα σηματοδοτούν την γέννηση της ελπίδας

Loading...


Ο Μητροπολίτης Σερρών στο χριστουγεννιάτικο μήνυμα του τόνισε τα Χρι­στούγεννα, η μητρόπολη όλων των χριστιανικών εορτών, σηματοδο­τούν την γέννηση της ελπίδος, που είναι γεμάτη αθανασία και δυ­ναμη, μέσα στη βαρυχει­μωνιά της ανθρώπινης βιοτής.

Διαβάστε ολόκληρο το μήνυμα του:

«Ω ημέρα μυρίων ύμνων αξία, εν η ανέτειλεν ημίν το άστρον εξ Ιακώβ, και ο άνθρωπος ο ουράνιος, ος ώφθη εξ Ισρα­ηλ, και επε­δήμησεν ημίν ο ισχυρός Θεός, και ο της δι­καιοσύνης επεσκίασεν η­λιος, και ο των θείων αρετών ηνέωκται θη­σαυρός, και το της αιωνί­ου ζωής φυτόν ανθρώποις εβλάστησε, και η ανατολή εκ του ύψους επέ­λαμψε, και ο των ουρανίων και επι­γείων Δεσπότης εκ παρθενικών λαγόνων, υπέρ κόσμου λυτρώσε­ως, εις κο­σμον φθαρτόν ελήλυθεν.

Εγεννήθη γαρ ημίν σήμερον Σωτήρ, ος εστι Χριστός Κύριος, όστις φως υπάρχει εθνών, και σωτηρία οίκου Ισραήλ». (Άγιος Αμφιλόχιος Ικονίου, Λόγος Α’.

Εις τα γε­νέθλια του μεγάλου Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, PG 39, στ. 40).

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Ανέτειλε και πάλιν εφέτος η κοσμοσωτήριος εορτή της Εναν¬θρωπή¬σεως του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού και με το ουράνιο φως της καταυγάζει ολόκληρη την κτίση.

Το μεγαλειώδες μυστήριο της θείας Ενανθρωπήσεως που ιερουργήθηκε «εν σιωπή και ταπεινώσει» στο πτωχικό σπήλαιο της αγίας Βηθλε¬εμ, «εν ημέραις Ηρώδου του βασιλέως», ει¬ναι παράδοξο και ανερμήνευτο για την πεπερασμένη ανθρώπινη διάνοια, είναι όμως πραγματικό και σωτήριο.

Η πιο εύλογη στάση μας απέναντι σ’ αυτό το μοναδικό γεγονός μετά το δέος και την έκπληξη είναι η σεβαστική σιωπή, η δοξολογία, η ευγνωμοσύνη, η βαθειά κατάνυξη.

Το άχρονο Φως που σωματικώς επέλαμψε στην Βηθλεέμ της Ιουδαί­ας μηνύει στον κο­σμο ολόκληρο την αρχή της «καινής κτίσεως», την ανατολή της ζωής, της καταλλαγής, της απολυτρώσεως.

Η του Κυ­ρίου Ιησού γέννησις είναι το μέγα σημείον, όπως αυτό προαναγγέλ­θηκε από τους προφήτες του πα­λαιού Ισραήλ και μυσταγωγήθηκε από φωτισμένα πνεύματα του αρχαίου κο­σμου.

Είναι το κατ’ εξο­χην, μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός που γνώρισε ποτέ ο κο­σμος, το οποίο γίνεται η αι­τία να συμφιλιωθή η δημιουργία, να ανα­κραθή «ασυγχύτως, ατρέπτως και αναλλοιώτως» ο άναρχος Θεός με την αν­θρώπινη φύση, η οποία στο θεανδρικό πρόσωπο του Κυρί­ου μας Ιησού Χριστού γίνεται κοινωνός της αγιότητος, της αγάπης και της φιλαν­θρωπίας του Τριαδικού Θεού.

Το μέγα θαύμα της θείας συγκαταβάσεως διακονεί η σημερινή μεγάλη Δεσποτική εορτή. «Ο Θεός αγάπη εστίν, εν του­τω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν ημίν, ότι τον υιόν αυτού τον μονογενή απέσταλ­κεν ο Θεός εις τον κόσμον ίνα ζήσωμεν δι’ αυ­του» (Α’ Ιωάν. 4, 8-9).

Με την είσοδο του Θεού Λο­γου στην ιστορία, διά της υπερξένου ενανθρωπήσεώς Του η α­βυσσος της αγάπης του Θεού αποκαλύπτεται με τον πλέον συγκλο­νιστικό τρόπο στον βαρέως πάσχοντα άνθρωπο, ο οποίος αποκτά και πάλιν εμπει­ρία ζωής και προοπτική θεώσεως.

Με την ενανθρώπησή Του, ο Υιός του Θεού, γίνεται εκ των παρθενικών αιμάτων της αγίας Θεο­τόκου, υιός του ανθρώπου, «ίνα τον άνθρωπον απεργάσηται υιόν, κατά χάριν, του Θεού», «ίνα την υιοθεσίαν απολάβωμεν».

Ο νέος Αδάμ, προσλαμ­βάνει ολόκληρη, παρεκτός βεβαίως αμαρτίας αν­θρωπίνη φύση, φθαρτή μεν αλλά όχι διεφθαρμένη, την φωτίζει και την ανα­πλάθει εν τω προσώπω Του θεραπευτικώς και αγιαστικώς και την αναβιβάζει, υπεράνω των αγγέλων, σ’ αυτόν τον θρόνο της Θεότητος.

Αυτή η αστείρευτη αγά­πη του Θεού παραμένει αιωνίως ορατή στο μυστικό Σώμα του Χριστού, την Εκκλησία, που είναι «στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α’ Τιμ. 3, 15), η μυστική Βηθλεέμ, όπου ο Χριστός «αεί γεννάται». Αυτή είναι η αγία αποστολή της Εκ­κλησίας μας, να αποκαλύ­πτη, να καθιστά φανερή ως γεγονός βιούμενο, τη θεία αγά­πη σε κάθε χρονική στιγμή και σε κάθε τόπο.

Κάθε εκ­φραση της ζω­ης της, η λατρεία, ο λόγος, η πνευ­ματικότητα, η διακονία της, τα κοι­νωνικά της έργα, «σαρκώνουν» μέσα στον χω­ροχρόνο της παρούσης ζωής την αιώνια αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο, ο οποίος καλείται ελευθέρως να την οικειοποιηθεί.

Η μο­ναδικό­τη­τα της αγίας Εκκλη­σίας του Χριστού συνίσταται στο ότι πλουτίζει πνευματικώς, φωτίζει, ιεροποιεί και ωραιοποιεί όλες τις εκφράσεις του ανθρωπίνου βίου, τις διάφορες αξί­ες του πολιτισμού του, με την ακαταγώνιστη και ζωηφόρο δύναμη της θείας χάριτος.

Κάθε πιστός που έχει βαπτι­σθεί ορθοδόξως στο ο­νομα της Παναγί­ας Τριάδος καλεί­ται να εκφράζη, να «ενσαρ­κώνη», να φανερώνη, με όλο του το είναι, με τα έργα, την ζωή και τον αγώνα του, την ζωή του Χριστού, ως δυνατότητα υπέρβασης της φθαρτότητας και του θα­νάτου, ως επιλογή της όντως ζωής, ως εμπειρία και θέαση της Βασιλείας του Θεού.

Όποιος «μένει εν τω Θεώ» δεν μπο­ρεί παρά να αγαπά όπως Εκείνος, με μία αγάπη θυσιαστική, που δεν γνωρίζει σύνο­ρα και προκαταλήψεις, που αγ­καλιάζει τους πάντες και τα πα­ντα, που υπο­φέρει, που συμπάσχει, που προσεύχεται, που πιστεύει, που ελπίζει, που υπομένει, που περιμένει.

Αυτή η αγά­πη δεν είναι αλλαζονική, καταπιεστική, μονομερής, επιλεκτική, απαιτητι­κη φορ­τική, διεκδικητική, ζητούσα «τα εαυτής».

Η διαβεβαίω­ση, ότι ο Θεός «αγά­πη εστι», όπως αποκαλύ­πτεται μοναδικώς στο υπέρλογο μυ­στήριο της εν χρόνω Γεννήσεως του Χρι­στού από την αγία Παρθένο, μας φωτίζει, μας διδάσκει, μας ωριμάζει πνευματικώς, μας αγιάζει, μας ειρηνεύει, μας παρηγορεί, μας ενισχύει, μας απελευθερώνει από τον πολύ­μορφο φόβο, τον φο­βο της αμαρτίας, της ενοχής, της φθαρτότητος, των κρι­σεων, της φτώχειας, τον φόβο του άλλου, του διαφορετικού, του α­γνώστου, που περιχαρακώνει συ­νειδήσεις και υψώνει τείχη απομό­νωσης και εχθρότητος.

Μόνον διά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο Οποίος έγινε για χάρη μας ο πρώτος Αδελφός μας, πραγματώ­νεται η πα­νανθρώπι­νη υπαρξιακή επιθυμία για αδελφοσύνη, χαρά, ζωή, σωτη­ρία.

Αγαπητοί μου αδελφοί,

Δύο χιλιάδες χρόνια τώρα η Αγία Εκκλησία μας λιτανεύει με­σα στην πολύπαθη ανθρώπινη ιστορία, που γεννά και απογεννά κρίσεις αυτό το μοναδικό αγγελικό μήνυμα της χαράς, «ότι ετέχθη υμίν σήμερον Σωτήρ, ος εστί Χριστός Κύριος».

Τα Χρι­στούγεννα, η μητρόπολη όλων των χριστιανικών εορτών, σηματοδο­τούν την γέννηση της ελπίδος, που είναι γεμάτη αθανασία και δυ­ναμη, μέσα στη βαρυχει­μωνιά της ανθρώπινης βιοτής.

Μιάς ελπίδος που δεν εκπορεύε­ται από την όποια υποκειμενική ανθρώπι­νη εσώτερη επι­θυμία, αλλά παρέχε­ται σε όλους μας ως δώρο ανεκτί­μητο από τον Ουράνιο Πατέρα μας.

Η Μητέρα μας Εκκλησία, καλεί όλους μας να παρακαθήσουμε στην κοινή τρα­πεζα της α­γάπης του Θεού, και να γίνουμε κοινωνοί της. Την λύτρωση που μας χάρισε ο Κύριος με την γέννησή Του στον κόσμο θα πρέπει να την βιώσουμε πρωτίστως ως προσωπικό γεγονός και κατόπιν να την ευαγγελισθούμε παντού.

Το ανακλινόμε­νο θείο Βρέφος στην αγία φάτνη, ο αθάνατος Λο­γος του Πατρός, μας δείχνει τον δρόμο της επιστροφής στην αρχαία πατρίδα μας, τον Παράδεισο.

Μας υποδεικνύει τον «άλλο δρόμο» πορείας που μας προφυλάσσει από τον κάθε λογής «Ηρώδη», που μανιωδώς επιδιώκει, δύο χιλιάδες και πλέον χρόνια τώρα, να αποκτείνει «το παιδίον Ιησούν», που είναι ο προ των αιώνων παντοδύναμος Θεός, ο άρχων της ειρήνης, ο πατήρ των οικτιρμών, ο Κύριος των δυνάμεων, ο αληθής Θεός. Όσοι πιστοί λοιπόν, προσέλθετε!

Η χάρις και το άπειρον έλεος του δι’ ημάς και διά την ημετέ­ραν σωτηρίαν γεννηθέντος Σωτήρος μας Ιησού Χριστού, είθε να είναι πάντοτε μαζί σας.

Ευλογημένα και άγια Χριστούγεννα

Μετ’ ευχών εγκαρδίων

και αγάπης εν Χριστώ νηπιάσαντι

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΙΓΡΙΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ