Σιατίστης Παύλος: Στην καρδιά του Χριστιανού δεν χωράει παράπονο, κατάκριση, κουτσομπολιό, κατηγορία, ούτε απουσία αγάπης (ΦΩΤΟ)

Loading...


ΜΝΗΜΗ ΣΤΗ

Η Ενορία του Αγίου Νικολάου Σιάτιστας τίμησε κι εφέτος στις 19 Ιουλίου 2016 τη μνήμη του με επισημότητα, λαμπρότητα και ευλάβεια.

Επίκεντρο του εορτασμού ήταν το ομώνυμο παρεκκλήσιο, που βρίσκεται στον αύλειο χώρο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου, πολιούχου και προστάτου της ενορίας.

Το απόγευμα της Δευτέρας εψάλη ο μέγας πανηγυρικός αρχιερατικός Εσπερινός, έγινε αρτοκλασία και στη συνέχεια ακολούθησε η καθιερωμένη μεγαλοπρεπής λιτανευτική περιφορά των Αγίων λειψάνων και της ιερής εικόνας του Αγίου Σεραφείμ.

Ο Σεβασμιώτατος χοροστάτησε στον Μεγάλο Εσπερινό και κήρυξε τον θείο λόγο, συμπροσευχομένων των Πρωτοπρεσβυτέρων π. Βασιλείου, π. Νέστορος, του Διακόνου Προκοπίου και πλήθους λαού.

Την αγιώνυμο ημέρα της εορτής, Τρίτη 19 Ιουλίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σιατίστης κ. κ. Παύλος χοροστάτησε στην Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια τέλεσε Αρχιερατική πανηγυρική Θεία Λειτουργία, συλλειτουργούντων των Ιερέων π. Βασιλείου, π. Νέστορος και του Διακόνου Προκοπίου.

Πριν την Απόλυση της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης, στο κήρυγμά του προς τους πιστούς, αναφέρθηκε στον Άγιο Σεραφείμ και είπε, ότι «ένα βασικό γνώρισμα του Αγίου Σεραφείμ ήταν η αγάπη του για το Θεό, η οποία πυρπόλησε την καρδιά του και τον έκανε να θέλει και να επιθυμεί να ζει «μόνος μόνω Θεώ», να προσεύχεται αδιάλειπτα, να αγωνίζεται αδιάλειπτα και να αγιάζεται…

Ο Άγιος Σεραφείμ, ανέφερε, οποιαδήποτε στιγμή, οποιοδήποτε χρόνο, οποιαδήποτε εποχή του έτους συναντούσε ένα χριστιανό άνθρωπο, τον προσφωνούσε με τα λόγια «Χριστός Ανέστη χαρά μου»!

Εμείς ξέρουμε ότι το Χριστός Ανέστη το λέμε την περίοδο του Πάσχα, αν και δεν το λέμε, ντρεπόμαστε να το πούμε, όμως ο Άγιος το έλεγε πάντοτε. Γιατί; Από συνήθεια; Γιατί του άρεσε; Όχι. Αυτός ο χαιρετισμός του Αγίου δείχνει το χώρο και το κλίμα στο οποίο ζούσε ο Άγιος. Ήταν το κλίμα της Αναστάσεως. Γι’ αυτόν, ο Χριστός Ανέστη και όλα τελείωσαν. Ο Χριστός Ανέστη και όλα είναι πλήρη. Ο Χριστός Ανέστη και δεν μας λείπει τίποτα. Ο και αυτή είναι η πηγή της χαράς μας. Αυτό μετέδιδε πάντοτε. «Χριστός Ανέστη χαρά μου». Και επειδή ο Χριστός Ανέστη, είσαι η χαρά μου.

Εμάς, παρ’ όλο που ο Χριστός Ανέστη, παρ’ όλο που είμαστε και βαπτισμένοι, πολλές φορές ο άλλος είναι η κόλασή μας, ακόμα και μέσα στο ίδιο μας το σπίτι, ο ένας γίνεται η κόλαση του άλλου, γιατί λείπει η χαρά της Αναστάσεως από την καρδιά μας. Και η χαρά της Αναστάσεως δεν αφορά μόνον στην περίοδο του Πάσχα. Άλλωστε, το ακούσαμε την πρώτη Κυριακή μετά το Πάσχα, του Θωμά, ότι τελέσαμε τα εγκαίνια της Αναστάσεως του Χριστού. Τι σημαίνουν τα εγκαίνια; Εγκαίνια σημαίνουν ότι, από δω και πέρα και κάθε Κυριακή θα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Χριστού.

Άρα, λοιπόν, δεν είναι μόνο για την περίοδο του Πάσχα αλλά πάντοτε η αναστάσιμη χαρά θρονιασμένη στη ζωή μας. Τότε, και η λύπη και η δοκιμασία και η στενοχώρια και η αποτυχία, όλα φωτίζονται από το φως της Ανάστασης. Δηλαδή, εγώ απέτυχα σε κάτι, είναι η ώρα να σκεφθώ με το φρόνημα του Χριστού, μήπως ο Χριστός μου κλείνει μια πόρτα, επειδή δεν είναι για μένα;

Αντί, λοιπόν, να μοιρολογάω, αντί να τα βάζω με το Θεό, πρέπει να κοιτάξω να δω, μήπως ο Θεός κάτι μου δείχνει;

Αρρώστησα, αρρώστησε ένας δικός μου, έφυγε ένας δικός μου, ή εγώ έχω αρρωστήσει με μια αρρώστια που με οδηγεί στο θάνατο…

Γι’ αυτό ο άγιος έλεγε «Χριστός Ανέστη χαρά μου», γιατί έτσι έβλεπε τη ζωή του την ίδια. Ο Χριστός Ανέστη, άρα στην καρδιά του δεν χωρούσε ούτε παράπονο, ούτε κατάκριση, ούτε κουτσομπολιό, ούτε κατηγορία, ούτε πολύ περισσότερο απουσία αγάπης…»

Τελειώνοντας ευχήθηκε, «Μακάρι, με τις πρεσβείες του Αγίου Σεραφείμ, του ανθρώπου που έζησε την παρουσία του Αγίου Πνεύματος, του ανθρώπου που έδειξε σε μας, μέσα από το Μοτοβίλωφ, το μαθητή του, ότι και εμείς μπορούμε να αποκτήσουμε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος σε αυτή τη ζωή και να ζήσουμε σ’ αυτήν την ατμόσφαιρα την πνευματική. Να μας φωτίσει και να μας οδηγήσει για να βρούμε το δρόμο μας και να μη χάσουμε την ψυχή μας και τη ζωή που η αγάπη του Θεού μας χάρισε.»

Όπως και κατά τις προηγούμενες χρονιές, κατά τις διήμερες εορταστικές ακολουθίες, εκτέθηκε για προσκύνημα τμήμα του ιερού και σεπτού λειψάνου του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ από τη Ρωσία.

Όλοι οι πιστοί που παρευρέθηκαν στις εόρτιες λατρευτικές συνάξεις, δεξιώθηκαν στην αίθουσα του Ενοριακού Κέντρου του Αγίου Νικολάου. Ό, τι προσφέρθηκε ήταν προσφορά κυριών της Ενορίας. Επίσης οι Ιερείς π. Βασίλειος και π. Νέστορας μοίρασαν στους πιστούς από μία μικρή εικονίτσα με τον Άγιο Σεραφείμ.