Μήνυμα Πειραιώς Σεραφείμ προς τους εκπαιδευτικούς και μαθητές

Loading...


Παρακάτω ακολουθεί ολόκληρο το μήνυμα του μητροπολίτη Πειραιώς, κ. κ. Σεραφείμ, προς τους εκπαιδευτικούς και μαθητές της μητροπολιτικής περιφέρειας του, με αφορμή την εορτή των Τριών Ιεραρχών.

«Αγαπητά μου παιδιά,

Προσήλθατε σήμερα στον ιερό Ναό για να λειτουργηθείτε, να προσευχηθείτε και να τιμήσουμε τους προστάτες της παιδείας του Γένους μας, τους Οικουμενικούς Διδασκάλους και Αγίους Ιεράρχες, τον Μέγα Βασίλειο, τον Γρηγόριο τον Θεολόγο και τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο.

Η εορτή τους κάθε χρονιά μας δίνει την δυνατότητα να σκύψουμε στην σκέψη, στον λόγο και στην διδασκαλία τους, για να ψηλαφίσουμε και εμείς απαντήσεις και διεξόδους στα δύσκολα προβλήματα της εποχής μας.

Σε όλο τον κόσμο, μα ιδιαίτερα στον τόπο μας, τα τελευταία χρόνια κυριαρχούν οι συζητήσεις γύρω από το ζήτημα της οικονομικής κρίσης.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης βομβαρδίζουν τα σπίτια μας με αναλύσεις, προτάσεις, πολιτικές, υποψίες, αποκαλύψεις, μομφές, κατηγορίες, που προσπαθούν αμήχανα και σπασμωδικά να απαντήσουν στο ερώτημα πως φτάσαμε ως εδώ.

Αν για λίγο κλείναμε τα μάτια και τα αυτιά μας, σε τούτη την «ενημέρωση»· αν στρέφαμε τον νου και την προσοχή μας στους Τρεις Ιεράρχες που σήμερα εορτάζουμε, θα μπορούσαμε να προσεγγίσουμε τα ζητήματα που μας απασχολούν με περισσότερη ειλικρίνια, σοφία και ελπίδα.

Κάποτε στην Καισάρεια της Καππαδοκίας, στον τόπο που επίσκοπος ήταν ο Μέγας Βασίλειος, ο ουρανός έκλεισε ερμητικά. Η γη καταξηράνθη και έγινε στείρα και άγονη.

Ακόμα και οι άνθρωποι και τα ζωντανά αισθάνονταν την έλειψη του πόσιμου νερού. Σ’ αυτήν την κρίση της εποχής εκείνης, όλοι συζητούσαν τι φταίει, γιατί να περνούν αυτή τη μεγάλη δοκιμασία.

Στην απορία των ανθρώπων ο Μέγας Βασίλειος απαντά: «Ενώ εμείς λαμβάνουμε εδώ και τόσα χρόνια κάθε αγαθό από τον Θεό, δεν δίνουμε στους άλλους.

Ενώ αναγνωρίζουμε την ευεργεσία του Θεού, την αποστερούμε από εκείνους που την χρειάζονται. Ενώ έχουμε Θεό που πλούσια χορηγεί, εμείς είμαστε σφιχτοχέρηδες και αμέτοχοι στις ανάγκες των φτωχών…

Οι αποθήκες δεν χωρούν τα πολλά αποθηκευμένα αγαθά μας, όμως εμείς δεν ελεούμε αυτόν που στενάζει… Γι’ αυτό ο Θεός δεν ανοίγει το χέρι του, διότι εμείς αποκλείσαμε την φιλαδελφία. Γι’ αυτό τα χωράφια είναι ξηρά, διότι η αγάπη μας πάγωσε…».

Ο Μέγας Βασίλειος επισημαίνει στους ανθρώπους της εποχής του, οι οποίοι ζούσαν με πολλά αγαθά και ξαφνικά στερήθηκαν, πως η σκληρότητά τους προς τους φτωχούς και πως η προσπάθειά τους να έχουν για τον εαυτό τους πολλά, τους οδήγησε στην κατάσταση αυτή.

Ο ιερός Χρυσόστομος έρχεται να συμπληρώσει στα παραπάνω εξηγώντας ποιός είναι αληθινά πλούσιος: «Λέτε πως εκείνος είναι πλούσιος. Εγώ σας λέω πως δεν είναι. Θα πείτε: Πως δεν είναι, αφού κολυμπάει στο ασήμι και στο χρυσάφι… Δεν είναι πλούσιος, διότι πλούσιο τον άνθρωπο δεν τον κάνουν το χρυσάφι και οι φορεσιές και τα χρήματα, αλλά τον κάνει η ελεημοσύνη».

Και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος προτρέπει τον κάθε χριστιανό: «Δώσε κάτι, έστω και ελάχιστο, σ’ εκείνον που έχει ανάγκη. Γιατί και το ελάχιστο δεν είναι ασήμαντο για τον άνθρωπο που όλα τα στερείται, μα ούτε για το Θεό… Κι αν δεν έχεις την δυνατότητα να δώσεις μεγάλη προσφορά, δώσε την προθυμία σου. Κι αν δεν έχεις τίποτα, δάκρυσε. Η ολόψυχη συμπάθεια είναι μεγάλο φάρμακο γι’ αυτόν που δυστυχεί. Η αληθινή συμπόνια ανακουφίζει πολύ από τη συμφορά».

Αγαπητά μου παιδιά,

Αυτή τη διδασκαλία των Πατέρων μας, περί του πλούτου και της φιλανθρωπίας, καλούμαστε όλοι μας να την εφαρμόσουμε στην προσωπική μας ζωή, όχι μόνο για να εξέλθουμε από την κρίση, αλλά και για να οικοδομήσουμε έναν καλύτερο κόσμο. Και εσείς μέσα στο σχολειό σας μπορείται να κάνετε πολλά.

Πρώτα από όλα να δοθείτε στα μαθήματά σας με ζήλο, για να μορφωθείτε ως πρόσωπα και να γίνεται χρήσιμοι στους συνανθρώπους σας.

Μην βλέπετε τις σπουδές σας σαν μέσο πλουτισμού, μην αγωνιάτε για το πως θα βγάλετε χρήματα, αλλά να ενδιαφέρεστε για το πως θα κάνετε κάτι δημιουργικό και όμορφο στη ζωή σας.

Έπειτα καλλιεργήστε την φιλανθρωπία μέσα στο σχολείο σας, μαζί με τους καλούς σας δασκάλους και τους γονείς σας.

Μπορεί κάποιος από τους συμμαθητές σας να βρίσκεται σε ανάγκη, μπορεί κάποιος από την γειτονιά σας να περνά δύσκολα.

Σκύψτε διακριτικά πάνω στον πόνο τους και δοκιμάστε να τον μετριάσετε.

Επισκεφθείτε ιδρύματα, φτωχά παιδιά, ασθενείς, γέροντες και δώστε τους απλόχερα αγάπη.

Χτυπήστε ακόμα και τις πόρτες εκείνων που έχουν πολλά· ίσως βλέποντας τα πρόσωπά σας ντραπούν και δώσουν από τα περισσεύματά τους στους φτωχούς.

Μπορεί τα μέσα που διαθέτετε να είναι λιγοστά. Έχετε όμως τον νεανικό ενθουσιασμό, την ανόθευτη ματιά του ανθρώπου που δεν έχει ακόμα υποταγεί στην ανάγκη.

Έχετε την αγάπη εκείνη που δεν έχει κρυώσει· τον πλούτο εκείνον που δεν στηρίζεται στα χρήματα· την ολόψυχη συμπάθεια και το δάκρυ στα μάτια για εκείνον που πονά και δοκιμάζεται.

Βάλτε παιδιά μου την φιλανθρωπία στο σχολείο σας και τότε θα τιμήσετε αληθινά τους Τρεις Ιεράρχες και θα έχετε τις ευλογίες τους στη ζωή σας, σε ο,τι αγαθό επιθυμήσετε να πράξετε.

Με όλη μου την αγάπη

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

† ο Πειραιώς ΣΕΡΑΦΕΙΜ»