Η Πρέβεζα τίμησε τη μνήμη του Μητροπολίτη Νικοπόλεως Αλκίσωνος (μετά από 1.500 χρόνια)

Loading...


Μέσα σε ένα εορταστικό κλίμα τελέστηκε για πρώτη φορά, την Παρασκευή 27 Σεπτεμβρίου στις 18:30 μ.μ και έπειτα από 1500 χρόνια,εόρτιος εσπερινός  με αφορμή την ημέρα μνήμης του Μητροπολίτη Νικοπόλεως Αλκίσωνος.

Ο Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρέβέζης κ. Χρυσόστομος εξασφάλισε ειδική άδεια από το κεντρικό αρχαιολογικό συμβούλιο και έτσι οι πιστοί είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν την ακολουθία του εσπερινού, σε ένα μοναδικό αρχαιολογικό χώρο, στα ερείπια του Παλαιοχριστιανικού Ναού του 6ου αιώνα. 
Η Βασιλική Β (Αλκίσωνος), ο μητροπολιτικός ναός της Νικόπολης, βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα της πόλης και χρονολογείται στα μέσα του 5ου αι. Πριν την Θεία Λειτουργία η αρχαιολόγος κ. Παπαδοπούλου ξενάγησε τους Πατέρες στον αρχαιολογικό χώρο.

Ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ. Χρυσόστομος μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας , απευθυνόμενος στο ποίμνιο του είπε: «Συναχτήκαμε εδώ σεβαστοί πατέρες και αδελφοί τιμώντας την μνήμη και σκεπτόμενοι ότι μετά από 1500 χρόνια πραγματοποιούμε σήμερα αυτόν τον εσπερινό.

Κάθε Πέτρα, κάθε κολόνα, κάθε ψηφίδα από τα μωσαϊκά που υπάρχουν εδώ, εάν είχε στόμα, αν είχε λαλιά θα μας έλεγε μια ιστορία από εκείνη την εποχή, αφού η κάθε πέτρα και η κάθε κολόνα έχει ρουφήξει σαν σφουγγάρι τις προσευχές, τον πόνο και την οδύνη των ανθρώπων που προσέφευγαν παρακαλώντας τον τριαδικό θεό και τον άγιο ή την αγία των οποίων ήταν αφιερωμένος ο ναός αυτός. Αν είχαν στόμα λοιπόν αυτές οι πέτρες θα μας απαντούσαν τώρα όλες μαζί, εν εκκλησίες ευλογείτε τον θεό, αλλά και η κάθε κολόνα αν άνοιγε το στόμα της μπορεί και να μας πει θαυμαστός ο θεός εν τις Αγίοις  αυτών.

Συγκεντρωθήκαμε λοιπόν σήμερα αυτό το δειλινό την παραμονή της Ημέρας του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος  Αλκίσωνος τιμώντας σε αυτό τον τόπο την μνήμην του στην Βασιλική την Παλαιοχριστιανική που ναι μεν βρήκε, αλλά την ανανέωσε, την μεγάλωσε την αύξησε, την έκανε τεράστια και προσέθεσε τα μωσαϊκά της και ίσως και τα μάρμαρα, όλα αυτά, ότι έχει απομείνει σήμερα από αυτά που εκείνος έφτιαξε.»

1