Νικαίας Αλέξιος: Τώρα ζούμε σε καιρό ειρήνης ή έτσι νομίζουμε- Όλα θέλουν αγώνα, κόπο, ιδρώτα

Loading...


Η Μητρόπολη Νικαίας τίμησε τα παιδιά της

Περισσότεροι από 1000 νέοι, μελλοντικοί επιστήμονες, νεοεισαχθέντες στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας, κατέκλεισαν το Πνευματικό Κέντρο της Νίκαιας, κατόπιν προσκλήσεως του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νικαίας κ. Αλεξίου, το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου 2014 για να δεχθούν από τον Ποιμενάρχη τους τα θερμά συγχαρητήρια και να λάβουν προσωπικό βραβείο και μία εικόνα της Παναγίας για τη μεγάλη αυτή επιτυχία τους, σε μία πανηγυρική εκδήλωση που πραγματοποιείται κάθε χρόνο αυτήν την ημέρα.

Η μουσική ορχήστρα νέων της Μητροπόλεως απέδωσε επετειακά άσματα της Εθνικής Επετείου 1940 και ο Σεβασμιώτατος εκφώνησε τον Πανηγυρικό της ημέρας, αναφερόμενος στον ηρωισμό και την ανδρεία των προγόνων μας, οι οποίοι ευχήθηκε να αποτελέσουν πρότυπο για τη νέα γενιά, προτρέποντας παράλληλα τους νέους να διαφυλάξουν ως πολύτιμη παρακαταθήκη τα ιδανικά της πίστεως και της πατρίδος μας.

Συγκίνηση προκάλεσε η εκφώνηση των ονομάτων των νέων φοιτητών, καθώς και της Σχολής που εισήχθησαν, οι οποίοι αφού λάμβαναν από τα χέρια του Σεβασμιωτάτου τη Συγχαρητήρια Επιστολή και την ευχή του για τη νέα πορεία, ανέβαιναν στη σκηνή και καταχειροκροτούνταν από τους γονείς τους και όλους τους παρευρισκομένους.

Τέλος ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη και ευχαρίστησε τον Σεβάσμιο Γέροντα, Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη π. Δαμασκηνό Χαλκίτη, ο οποίος δώρισε στη Μητρόπολη Νικαίας την προσωπική του Βιβλιοθήκη, πολύτιμο θησαυρό πλέον της Τοπικής Εκκλησίας, περιέχουσα βιβλία θεολογικά, ιστορικά, φιλοσοφικά, εγκυκλοπαίδειες και λεξικά.  

Ακολουθεί ο Χαιρετισμός του Μητροπολίτη και η Συγχαρητήρια Επιστολή του:

Αγαπητά μου παιδιά,

Είμαι πράγματι συγκινημένος καθώς βλέπω στα πρόσωπά σας την χαρά και την ικανοποίηση της επιτυχίας σας, δηλαδή της εισαγωγής σας σε ανώτερα ή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Σας αξίζουν διπλά εύγε, γιατί κάτω από αντίξοες συνθήκες, που η Ελλάδα μας γνώρισε μόνο σε περιόδους πολέμου, εσείς με πείσμα, σεβασμό στον κόπο των γονιών σας και αποφασισμένοι να περάσετε στις Σχολές της επιλογής σας, αγωνιστήκατε, παραμερίσατε προσωπικά θέλω, διασκεδάσεις και άλλες δραστηριότητες και ριχτήκατε στον αγώνα της μελέτης. Βγήκατε νικητές γιατί πιστέψατε με θέρμη στο ευγενές ιδανικό σας. Δεν θα ήταν υπερβολή να πω ότι είσαστε αντάξιοι απόγονοι της εποποιίας του ’40. Αλήθεια σκεφθήτε, αγαπητά μου παιδιά, τι ήταν εκείνο που έκανε μια χούφτα ελλήνων να πεί το ΟΧΙ στην πολυάριθμη Ιταλία ; Ποιά δύναμη, ποιό σθένος, οδηγούσε το λαό μας «με το χαμόγελο στα χείλη» σε ένα τόσο άνισο πόλεμο; Το ότι γεννηθήκαμε να είμεθα ελεύθεροι. Τα ιδανικά και τα όσια της φυλής μας αφ’ ενός και το φιλότιμο μας αφ’ ετέρου. Το φιλότιμο που σαν λέξη μόνο στην ελληνική γλώσσα θα την βρούμε. Έτσι γράφτηκε λοιπόν το έπος του ’40, με την πίστη στο Χριστό μας και με τη δύναμη του δικαίου. Όλη η Ευρώπη παρακολουθούσε έκπληκτη τις νίκες των ελλήνων, οι εχθροί μας φοβήθηκαν και οι σύμμαχοι μας δόξασαν. «Στο μέλλον θα λέμε πως οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες» ανεφώνησε τότε ο Τσώρτσιλ.

Επανέρχομαι στο τώρα. Επανέρχομαι σε σας. Πόσα κοινά στοιχεία δε βρίσκετε ότι έχετε με τους αγωνιστές εκείνους; Σε πόσα παιδιά από σας την ώρα της σκληρής μελέτης δεν τους έλειπαν ακόμα και τα βασικά αγαθά; Σε πόσους από σας δεν έχει χτυπήσει η ανεργία τα σπίτια σας; Κι’ όμως εσείς σταθήκατε όρθιοι, δυνατοί και σαν άξιοι πολεμιστές αγωνιστήκατε και πετύχατε το στόχο σας.
Εύγε σας λοιπόν! Όλοι σας καμαρώνουμε.

Αγαπητοί μου νέοι και νέες,

Τώρα ζούμε σε καιρό ειρήνης ή έτσι νομίζουμε. Τα μέτωπα είναι πολλά σε όλη τη γη, οι γείτονες επιβουλεύονται την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδος μας και τώρα τις θαλάσσιες περιοχές της μαρτυρικής Κύπρου, ενώ οι ασθένειες μαστίζουν και απειλούν την ανθρωπότητα. Οφείλουμε να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί! Ωστόσο, θα προχωρήσουμε. Προφανώς δεν είναι στο χέρι σας να αλλάξετε συνθήκες και καταστάσεις. Είναι όμως δικό σας θέμα η μάθηση, η μελέτη, η κατάκτηση της επιστήμης, η άνοδος στις κορφές που ονειρεύεστε και πρέπει να τις κατακτήσετε. Τίποτε δεν χαρίζεται στη ζωή. Όλα θέλουν αγώνα, κόπο, ιδρώτα και ξενύχτια.

Σ’ αυτό τον όμορφο αγώνα σας θα είμαι πλάι σας, πάντα με τις προσευχές μου και ευκαιριακά όταν κτυπήσετε την πόρτα του Επισκοπείου. Θα μοιραστώ τα προβλήματά σας, όπως κάνω πάντα. Η επιτυχία συμβαδίζει με την πίστη. Συνειρμικά έρχονται στη σκέψη τα λόγια του Ι. Πολέμη: «Μη φοβηθείς αυτόν, που στήριξε στην Πίστη επάνω την ελπίδα∙ τον είδα στη ζωή να μάχεται, μα πάντα ανίκητο τον είδα».
Αυτά και άλλα όμοια λέμε στις νεανικές συνάξεις των Ενοριών και στην Κατασκήνωσή μας, από όπου έχετε περάσει πολλοί από σας. Νομίζω πιάνουν τόπο, γιατί μετά από χρόνια, εκλεκτοί σήμερα επιστήμονες, μας ευχαριστούν και ομολογούν πως μονάχα αυτά τους στήριξαν στον αγώνα τους.

Η Μητρόπολη μας είναι κοντά σας. Εύχομαι ολόψυχα σε όλους καλές και επιτυχημένες σπουδές. Είμαι υπερήφανος για σας και προσεύχομαι παιδιά μου ο Θεός να είναι μαζί σας. 



Ετικέτες