Αγρυπνία επί τη μνήμη του Οσίου Πορφυρίου στην Τρίπολη (ΦΩΤΟ)

Loading...


Την Τρίτη το εσπέρας της 1ης Δεκεμβρίου 2015 στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Τριπόλεως τελέσθηκε ιερά Αγρυπνία, επί τη μνήμη του Οσίου πατρός ημών Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτου.

Πλήθος Τριπολιτών, ευλαβών και φιλεόρτων Χριστιανών προσήλθαν στην ιερά αυτή Ακολουθία, τιμώντες τον νεοανακηρυχθέντα Άγιον της Εκκλησίας μας.

Ο Όσιος Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος ΜπαΪρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαιρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς, φτωχοί γεωργοί, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά.

Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του Δημοτικού, όταν αναγκάστηκε και αυτός λόγω της μεγάλης φτώχειας να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει. Ήταν μόλις επτά χρόνων. Εργάστηκε δυό – τρία χρόνια σ’ ένα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά, όπου δούλεψε δυό χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς.

Στα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος, με τον πόθο να μιμηθεί τον άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη, τον οποίο είχε ιδιαίτερα αγαπήσει, όταν παλαιότερα είχε διαβάσει τον βίο του. Η χάρις του Θεού τον οδήγησε στην Καλύβη του Αγίου Γεωργίου Καυσοκαλυβίων και στην υποταγή δύο Γερόντων, του Παντελεήμονος, ο οποίος ήταν και πνευματικός, και του Ιωαννικίου, αδελφών κατά σάρκα. Αφοσιώθηκε στους δύο Γέροντες, που κατά κοινή ομολογία ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, με μεγάλη αγάπη και με πνεύμα απολύτης υπακοής.

Έγινε Μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και πήρε το όνομα Νικήτας. Μετά από δύο χρόνια έγινε μεγαλόσχημος. Λίγο αργότερα ο Θεός του δώρισε το διορατικό χάρισμα.

Στα δεκαεννέα του χρόνια ο Γέροντας αρρώστησε πολύ σοβαρά, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει οριστικά το Άγιον Όρος. Επέστρεψε τότε στην Εύβοια, όπου εγκαταβίωσε στη Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών. Ένα χρόνο αργότερα, το έτος 1926, σε ηλικία είκοσι ετών, χειροτονήθηκε Ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης από τον Πορφύριο Γ’, Αρχιεπίσκοπο Σινά, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στα είκοσι δύο του έγινε Πνευματικός – Εξομολόγος και λίγο αργότερα, Αρχιμανδρίτης. Γιά ένα διάστημα εργάστηκε ως Εφημέριος στους Τσακαίους, χωριό της Ευβοίας.

Στην Εύβοια, στην Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους, έζησε δώδεκα χρόνια, διακονώντας τους ανθρώπους ως Πνευματικός και Εξολόγος, και τρία χρόνια στην Άνω Βαθειά, στην εγκαταλελειμμένη Μονή του Αγίου Νικολάου.

Το 1940, παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γέροντας Πορφύριος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ανέλαβε καθήκοντα Εφημερίου στην Πολυκλινική Αθηνών. Όπως ο ίδιος έλεγε, έζησε εκεί τριάντα τρία χρόνια σαν μία μέρα, ασκώντας ακαταπόνητα το πνευματικό έργο και ανακουφίζοντας τον πόνο και την ασθένεια των ανθρώπων.

11045478_788484177930020_8584575480033714030_n.jpg
12310474_788484291263342_6158431213448963131_n.jpg
12313614_788484197930018_2168786782780927921_n.jpg
12316507_788484124596692_3220350792860614149_n.jpg
12341066_788484264596678_4057090264043770364_n.jpg
12342448_788484144596690_1381405622595053293_n.jpg


Ετικέτες