Μπήκαμε οριστικά πλέον στην εποχή των εσχάτων – στη Νέα Εποχή

Loading...


Πολλές φορές αναρωτηθήκαμε τον πραγματικό σκοπό των αποκαλύψεων του π. Παϊσίου αναφορικά με τα Εθνικά μας θέματα, ειδικά τώρα που οι προφητείες του έγιναν της μόδας και συζητιούνται παντού.

Κάποιοι αποδίδουν τις αποκαλύψεις αυτές στον πατριωτισμό του γέροντα. Χαιρόταν -κατά αυτούς- που έβλεπε την Ελλάδα να αναγεννιέται μελλοντικά μέσα από τις στάχτες της και ήθελε να μεταδώσει αυτήν την χαρά του αυτή και στους γύρω τους.
Άλλοι  υποστηρίζουν, ότι εξέφραζε ευσεβείς πόθους και ελπίδες για την αναγέννηση του Έθνους, στηριζόμενος σε προφητείες μεγάλων Αγίων (Άγιο Κοσμά Αιτωλό, Άγιο Αρσένιο Καππαδόκη κ.α.). Δεδομένου, ότι οι Άγιοι δεν βρίσκονται συνέχεια σε κατάσταση Θεοπνευστίας, δεν σημαίνει ότι τα λεγόμενά του αποτελούν υποχρεωτικά  Θεόδοτες αποκαλύψεις.
Άλλοι τέλος πιστεύουν ότι παραφράστηκαν τα λεγόμενά του σε τέτοιο σημείο, που αν ο ίδιος ζούσε θα έφριττε με αυτά που του αποδίδονται να έχει πει.

Η αλήθεια είναι, όπως αναφέρει το pentapostagma.gr,  ότι καμία από αυτές τις ερμηνείες δεν φαίνεται ιδιαίτερα πειστική. Το γεγονός ότι ηθελημένα ο γέροντας είπε σε τόσους πολλούς διαφορετικούς ανθρώπους τα ίδια ακριβώς πράγματα είναι από μόνο αρκετό για να πεισθεί οποιοσδήποτε, ότι ήταν επιθυμία του π. Παϊσίου να διαδοθούν ευρέως τα λεγόμενά του.

Είναι ποτέ δυνατόν ο προικισμένος από το Θεό με την τόσο ισχυρή «πνευματική τηλεόραση» γέροντας να μην διέβλεπε τι έκταση θα έπαιρναν μελλοντικά τα λεγόμενά του σχετικά με τα εθνικά μας θέματα; Οποιοσδήποτε νοήμονας άνθρωπος θα το αντιλαμβανόταν αυτό, πόσο μάλλον ένας Θεοφόρος άνθρωπος. Οπωσδήποτε  πάντως δεν εξέφραζε τις προσωπικές του απόψεις και πόθους, καθότι ξεκαθάριζε κατηγορηματικά ότι τα λεγόμενά αυτά δεν είναι δικά του και ότι θα πραγματοποιηθούν με θαυμαστή ακρίβεια.

Εκτός αν δεχθούμε ότι ο μεγάλος «Άγιος» της εποχής μας ήταν πλανεμένος σε τέτοιο βαθμό, που ακολουθούσε τον δρόμο των ψευδοπροφητών. Μια εκδοχή δύσκολα αποδεχτή τη στιγμή που ο γέροντας Παΐσιος θαυματουργεί καθημερινά μετά την οσιακή τελευτή του, ενώ ταυτόχρονα η ιστορία έχει αρχίσει να τον δικαιώνει με την τοποθέτηση των πρώτων κομματιών του παζλ των προφητειών στην παγκόσμια ιστορική σκηνή.

Έχοντας βιώσει όλοι –σε μικρό ή μεγάλο βαθμό- την αγιότητα του ασκητού της Παναγούδας, δεν μπορούμε παρά να αποδεχθούμε ότι κάποιο βαθύτερο σκοπό είχε, όταν προέλεγε τα μελλούμενα.  Ίσως να ήθελε να μας ξυπνήσει, να μας τονώσει, να μας προετοιμάσει, να μας δώσει, ελπίδα και να μας στηρίξει πνευματικά όλους.

Συγκεκριμένα οι μαρτυρίες – προφητείες του δεν έχουν καμιά αξία αν κάποιος σταθεί στο γεγονός αυτό καθεαυτό π.χ. της παραχωρήσεως της Αγιάς Σοφιάς στο Ελληνικό Έθνος. Άλλωστε έτσι όπως το καταντήσαμε οι νεοέλληνες και να μας δώσουν την Κωνσταντινούπολη ολόκληρη, τι να την κάνουμε, τι νόημα θα έχει;

Διαβάζοντας κανείς προσεκτικά τη ζωή του γέροντος μαζί με τις προφητείες, που κυκλοφορούν διάσπαρτες σε πάμπολλα  βιβλία, αποκτά μια πιο σφαιρική εικόνα για αυτές και αναγκαστικά στέκεται  σε δύο σημεία:

1/ Πρώτον και κύριο στο γεγονός ότι ο Θεός είναι ο απόλυτος άρχοντας και εξουσιαστής της Ιστορίας. Όπου Θεός βούλεται νικάται πάσης φύσεως τάξη. Από παντού μας πνίξανε, είναι γεγονός και εμείς του αφήσαμε. Η Ελλάδα αργοπεθαίνει καθημερινά πνευματικά – πολιτικά – πολιτισμικά – εθνικά – οικονομικά, ενώ από πουθενά δεν φαίνεται Φως, διέξοδος, Ζωή. Όμως ο π. Παΐσιος μας διαβεβαιώνει μέσα από τις μαρτυρίες των προσκυνητών του για το αντίθετο. Μας λέει καθαρά να μην φοβόμαστε κανένα Ευρωπαίο Νεοεποχίτη ή Μασόνο πολιτικό, αφού όλοι αυτοί έχουν συγκεκριμένη ημερομηνία λήξεως. Ο Θεός αγαπά την Ελλάδα και τον περιούσιο λαό του και δεν θα τον εγκαταλείψει, ακόμα τώρα που ο ίδιος ο λαός  επέλεξε να εγκατέλειψε τον Πατέρα Του. Το ποτισμένο με αίμα μαρτύρων Ελληνικό χώμα δεν ξεπουλιέται έτσι εύκολα όσο νομίζουν οι πολιτικοί μας. Υπάρχουν Πνευματικοί Νόμοι άγνωστοι σε εμάς, μα πάνω από όλα υπάρχει ο σπλαχνικός Θεός, που απεργάζεται την σωτηρία όλων μας. Ο ίδιος ο Χριστός είπε στον Πιλάτο «Ουκ είχες εξουσίαν ουδεμίαν κατ’ εμού, ει μη ην σοι δεδομένον άνωθεν» (Ιω. 19. 11)». Κατά αντιστοιχία ο πατήρ Παΐσιος μας λέει κεκαλυμμένα ότι ο Θεός ανέχεται να πραγματοποιούνται τα σχέδια της Νέας Εποχής, για όσο καιρό ακόμα επιτρέπει. Ο ίδιος ο Θεός θα πει την τελευταία κουβέντα και ακόμα δεν έχει μιλήσει για εμάς. Αρκεί βέβαια να του το ζητήσουμε. Οι Χριστιανοί δεν είμαστε απροστάτευτοι και αβοήθητοι, έχουμε τον Θεό σύμμαχό μας, είμαστε παντοδύναμοι. Θα δείτε πράγματα και θαύματα μας λέει ο γέροντας που δεν θα μπορείτε να τα πιστέψετε, μέχρι και την Αγία του Θεού Σοφία θα λειτουργήσουμε οι Έλληνες, χωρίς να ανοίξει Ελληνικό ρουθούνι !!!

2/ Δεύτερον ο γέροντας μας προετοιμάζει για τις επερχόμενες δυσκολίες. Μας μίλησε για φτώχεια, πείνα, εξαθλίωση, ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, για παγκόσμιο αιματοκύλισμα πέρα από κάθε φαντασία, για το σφράγισμα και γενικότερα για τη νέα εποχή μου ξημερώνει πλέον για ολόκληρο τον κόσμο. Ακούμε πλέον καθαρά τη φωνή του, ακόμα και εμείς που δεν είχαμε την ευτυχία να τον γνωρίσουμε, να μας φωνάζει και να μας ταρακουνά μέσα από αυτές. Ξυπνάτε! Δεν γίνεται να είστε χαλαροί και αδιάφοροι πλέον, οι εποχές άλλαξαν. Σηκωθείτε, μετανοήστε, αλλάξτε ζωή, γραπωθείτε από τη Νύφη του Χριστού (την Εκκλησία Του), οπλιστείτε με πνευματικά εφόδια, αλλάξτε ζωής, προετοιμαστείτε κατάλληλα και αγωνιστείτε όπως αρμόζει σε κάθε Χριστιανό, όπως αρμόζει στον πραγματικό Ρωμιό. Δεν υπάρχει πλέον άλλος τρόπος να σταθείτε όρθιοι σαν άνθρωποι, να ζήσετε πραγματικά και να αντισταθείτε στην επερχόμενη λαίλαπα της Νέα Τάξης πραγμάτων. Μπήκαμε οριστικά πλέον στην εποχή των εσχάτων – στη Νέα Εποχή. Θα δείτε πράγματα για θαύματα, που δεν θα τα πιστεύετε, μέχρι και την Αγία του Θεού Σοφία θα πάρουν οι Ορθόδοξοι Έλληνες, χωρίς να ανοίξει Ελληνικό ρουθούνι!!!

O πατήρ Παΐσιος έζησε σε αυτήν την μάταιη ζωή μόλις 74 χρόνια κατά τα οποία άγιασε τον εαυτό του με τον καθημερινό έντονο πνευματικό προσωπικό αγώνα και άσκηση. Ο Χριστός τον αντάμειψε πλούσια και με αυτόν τον τρόπο ο γέροντας έγινε δοχείο Θείας Χάριτος από το οποίο ξεδιψούσαν όσοι πονεμένοι άνθρωποι προσέτρεχαν προς αυτόν.

Πριν ξεκινήσει για το επουράνιο ταξίδι του και διαβλέποντας τον πόνο και τις δοκιμασίες που έρχονται μας άφησε σαν παρακαταθήκη, σαν βακτηρία τις προφητείες του αυτές. Μας βροντοφωνάζει μέσα από αυτές να μην απελπιζόμαστε, αλλά αντίθετα να προστρέχουμε, στον απόλυτο Άρχοντα της ανθρώπινης ιστορίας, στον Ζωοδότη και Λυτρωτή Χριστό μας, για στήριξη και μετάνοια.