Απολογισμός των σχέσεων Ρωσίας – Ελλάδας – Κύπρου για το 2014, και οι προοπτικές το 2015

Loading...


Το 2014 ήταν χρονιά όπου δοκιμάστηκαν -εκτός των άλλων- και αντοχές. Στο φόντο της σκληρής αντιπαράθεσης μεταξύ της Δύσης και της Ρωσίας, στην Ουκρανία, έγιναν και πολλαπλά κρας τέστ στις διμερείς σχέσεις πολλών χωρών με τη Ρωσία. Η διαχρονικότητα των διμερών, ελληνορωσικών σχέσεων εκφράστηκε με τη φράση του Βλαντίμιρ Πούτιν στη μεγάλη, ετήσια συνέντευξη Τύπου στα μέσα Δεκέμβρη, όταν τόνισε ότι με «την Ελλάδα έχουμε ιδιαίτερες σχέσεις, έχοντας υπόψιν και την κοινή μας πίστη. Αυτό είναι ένα «εσωτερικό», ιδιαίτερο ζήτημα, το οποίο αποτελεί ξεχωριστή σημασία για τους ανθρώπους μας».

Αναφορικά με την Κύπρο και το Κυπριακό, πέρα από κάποιες «ελεύθερες» εκφράσεις που σε ορισμένους, οι οποίοι αναζητούν πρόσχημα για να βάλουν σφήνα στη άρρηκτη ρωσοκυπριακή σχέση, και, απλά για λόγους εντυπώσεων, αλόγιστα, ρίχνουν «μπαλωθιές» χωρίς συναίσθηση των συνεπειών, ο ρώσος ηγέτης μίλησε για «ισσοροπημένη λύση που θα ικανοποιεί και το βόρειο τμήμα και τη Κυπριακή Δημοκρατία στο Νότο». Με επιμέλεια και εθνική ευθύνη αναζητήσαμε, αμέσως μετά το ρεπορτάζ, στη ρωσική, την κυπριακή, την ελληνική διπλωματία κάποιο στοιχείο «απόκλισης» της Μόσχας από τη σταθερή στάση της έναντι του Κυπριακού. Η απάντηση ήταν κατηγορηματική: Δεν υπάρχει καμιά αλλαγή! Αλλωστε, ετοιμάζεται επίσκεψη Αναστασιάδη στη Μόσχα, πιθανόν μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου, άρα -για τους πιο απαιτητικούς «άπιστους Θωμάδες»- κοντός ψαλμός, αλληλούια!
“Αδειασαν” τη Μόσχα

Βαρύ το τίμημα για Ελλάδα-Κύπρο από τον πόλεμο των κυρώσεων

Μέσα στο 2014, το Κρεμλίνο ευελπιστούσε μια κάποια στήριξη από εκπροσώπους χωρών με «ιδιαίτερες σχέσεις», όπως η Ελλάδα και η Κύπρος. Για παράδειγμα, στο θέμα των κυρώσεων που επέβαλλαν οι Βρυξέλλες στη Μόσχα. Τίποτα! Η καραμέλα της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» χρησιμοποιήθηκε κατά κόρον. Παρά την αναστάτωση και τις απώλειες που επέφεραν οι απαντητικές κυρώσεις της Ρωσίας στην ελληνική αγροτική οικονομία. Ηταν τότε που η αλήστου -πλέον- μνήμης κυβερνητική εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης με απύθμενο θράσος ανακοίνωνε ότι «η Ελλάδα δεν κάνει εξωτερική πολιτική με τα … ροδάκινα»!
Προφανώς εννοούσε ότι κάνει «σοβαρή και μελετημένη» εξωτερική πολιτική. Σαν αυτή π.χ. που διατύπωσε ο Ευ.Βενιζέλος, ότι δηλαδή είναι λάθος να λέγεται ότι χάνουμε από τις κυρώσεις, αφού οι Ελληνες παραγωγοί πήραν κάποιες αποζημιώσεις, ή ότι από τη συνδιαλλαγή ΗΠΑ-Σαουδικής Αραβίας για τη σημαντική μείωση της διεθνούς τιμής του πετρελαίου με στόχο να κάμψουν την αντίσταση της Ρωσίας, η Ελλάδα κέρδισε εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια! Είναι, πράγματι, απίστευτη η προσέγγιση του ΥΠΕΞ χώρας με «ιδιαίτερες σχέσεις» με τη Ρωσία. Να χαίρεται από την άσκηση της καταστροφικής πολιτικής μιας χώρας ενάντια σε άλλη. Σαν τους … πλιατσικολόγους στον πόλεμο, που θησαυρίζουν αμέσως μετά την καταστροφή και τον όλεθρο που σκορπούν οι επιτιθέμενοι!

Προεκλογικά θυμήθηκε ο Βενιζέλος τη Ρωσία

Ο “πολυμήχανος” Βενιζέλος, μετά τη σωρεία των αντιρωσικών «φιλιππικών» σε κοινοβουλευτικές διασκέψεις του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και αλλού, μετά τη νομιμοποίηση των φασιστών και ενόπλων εθνικιστικών ομάδων, με την επίσκεψή του στο Κίεβο, το Μάρτιο, μόλις προ εβδομάδων, και ενώ συναποφάσιζε την εσπευσμένη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας στην Αθήνα, έστελνε ταυτόχρονα “αίτημα” στη Μόσχα να τον δεχτούν σε επίσημη επίσκεψη. Προφανώς, «θυμήθηκε» να απαντήσει στην πρόσκληση Λαβρόφ, την οποία του είχε κάνει δημόσια ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, όταν βρέθηκε στην Αθήνα τον Οκτώβρη του 2013!
Κατά τη διάρκεια της ελληνικής προεδρίας στην Ε.Ε. επί ένα εξάμηνο, δεν είχε χρόνο. Εστω, μετά το Κίεβο, γιατί δεν επεδίωξε να επισκεφθεί τη Μόσχα, ώστε η φίλη χώρα Ελλάδα με την προσφορά καλών υπηρεσιών να παίξει ένα ρόλο γέφυρας μεταξύ των δύο πλευρών; Ακολούθησε πιστά την πολιτική της «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης», αυτής που ώθησε τους εθνικιστές στον εμφύλιο σπαραγμό.

Τώρα, εν όψει εκλογών στην Ελλάδα, θυμήθηκε την πρσόσκληση Λαβρόφ, και επιδίωξε επίσκεψη στη Μόσχα για να παίξει, προφανώς προεκλογικά, το ρωσικό χαρτί. Πόσο ισχυρό μπορεί να είναι το πολιτικό «εγώ» ενός ανθρώπου ώστε να βάζει σε δοκιμασία τη μακραίωνη διμερή σχέση; Παρά την προσπάθεια διαρροής στους διαδρόμους του ΥΠΕΞ στην Αθήνα τις τελευταίες μέρες, για πραγματοποίηση επίσκεψης μέσα στο Γενάρη, στη Μόσχα το θέμα «έχει απορριφθεί από την ημερήσια διάταξη». Χωρίς τυμπανοκρουσίες, χωρίς δηλώσεις, χωρίς φανφάρες. Οπως αρμόζει σε μια σοβαρή χώρα.

Το 2015

Με το κλείσιμο του 2014, το γνωστό ρωσικό πρακτορείο «ΙΝΤΕΡΦΑΧ», έχει εκτενή συνέντευξη με τη βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Νάντια Βαλαβάνη, η οποία αναφερόμενη στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας λέει: Δεν είναι δυνατόν να θεωρείς μια χώρα εταίρο σου και ταυτόχρονα να παίρνεις ενάντια σε αυτή περιοριστικά μέτρα. Η εταιρική σχέση προϋποθέτει ισότητα. Εκτός αυτού, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κατά των κυρώσεων και για σοβαρούς οικονομικούς λόγους. Γνωρίζουμε ότι οι κυρώσεις αποτελούν πλήγμα κατά της Ρωσίας αλλά ταυτόχρονα πλήττουν συχνά, ίσως πιο σκληρά, και τις χώρες που τις επιβάλλουν. Η Ελλάδα είναι μια από τις χώρες που βρέθηκε στη θέση αυτή .

Η τοποθέτηση αυτή, και όχι του Βενιζέλου, είναι που δημιουργεί «αποχρώσεις, ενδείξεις» για άρση των ρωσικών αντικυρώσεων σε εύλογο χρονικό διάστημα. Αρκεί να συνοδευτεί με πράξεις. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Η απάντηση βρίσκεται χρονικά στο πρώτο δίμηνο του 2015 ! Οψόμεθα !

Η ρωσική ιστοσελίδα » gazeta.ru » στο άρθρο της για την προκύρηξη πρόωρων εκλογών είχε τίτλο: “Η φιλορωσική Αριστερά φαίνεται να κερδίζει στην Ελλάδα!” 



Ετικέτες