Ανοικτή επιστολή προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη από ελληνορθόδοδοξες κοινότητες της Αμερικής

Loading...


Ανοικτή επιστολή-καταπέλτη προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη εστάλη από τις ελληνορθόδοδοξες κοινότητες της Αμερικής, στην οποία υποστηρίζουν ότι ο κ.κ.Βαρθολομαίος σκανδαλίζει το πλήρωμα της Εκκλησίας και ότι οι ενέργειες του αντιβαίνουν των Ιερών Κανόνων.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της επιστολής:

Παναγιώτατε,

Eίμεθα άσημα και ταπεινά μέλη της Ορθοδόξου Kαθολικής Εκκλησίας και είσθε ο Oικουμενικός Πατριάρχης. Eίσθε ο πνευματικός μας πατέρας και είμεθα τα πνευματικά σας τέκνα. Όπως δε τα φυσικά τέκνα ενός πατέρα δεν είναι δυνατόν ν’ αδιαφορούν, βλέποντας τον πατέρα τους να συνάπτη παράνομες εξωσυζυγικές σχέσεις με ξένες γυναίκες, να απατά την μητέρα τους και να επιστρέφη κάθε βράδυ στο σπίτι μεθυσμένος, έτσι και εμείς είναι αδύνατον ν’ αδιαφορήσωμε, βλέποντας την υμετέρα Παναγιότητα να πρωτοστατή στη σύναψι παρανόμων και απαγορευμένων από την Εκκλησία σχέσεων με παντός είδους αιρετικές παρασυναγωγές, να συμπροσεύχεται με αμετανοήτους εκπροσώπους τους, –ακόμη και με ιέρειες και επισκοπίνες ακραίων προτεσταντικών παραφυάδων, που ευλογούν γάμους ομοφυλοφίλων και υποστηρίζουν δημοσίως το παγκόσμιο ομοφυλοφιλικό κίνημα–, να περιφρονή θείους και ιερούς Kανόνες Αποστολικών και Oικουμενικών Συνόδων, να προαναγγέλλη την πανορθόδοξη κατάργησι όσων Kανόνων θεωρεί εμπόδιο στη διατήρησι των παρανόμων αυτών σχέσεων, και γενικώς να συμπεριφέρεται ως μεθυσμένη από το γλυκύ και μεθυστικό κρασί του υψηλού αξιώματος και της αρχιερατικής εξουσίας, ανατρέποντας ιερούς θεσμούς και παραδόσεις, μετακινώντας και τροποποιώντας «όρια αιώνια α έθεντο» οι θεόπνευστοι Απόστολοι και οι θεοφόροι Πατέρες, κατασκανδαλίζοντας το ευσεβές πλήρωμα της Εκκλησίας και προκαλώντας ανυπολόγιστη φθορά στο θεανθρώπινο σώμα της.

Ελπίζουμε το ελεγκτικό ύφος της παρούσης να μη παρεξηγηθή. Ο έλεγχος είναι απαραίτητος μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία και ιδιαιτέρως μέσα στην Εκκλησία. Ο λόγος του Θεού όχι απλώς επιτρέπει τον έλεγχο, αλλά και τον επιβάλλει (Λευ. 19:17, Παρ. 9:8, 10:10, Εφ. 5:11, A΄ Tιμ. 5:20, B΄ Tιμ. 4:2 κ.α.),αρκεί αυτός να γίνεται με αγάπη, από αγνά και ειλικρινή ελατήρια, δίχως κακίες και εμπάθειες, με γνώμονα πάντοτε την διόρθωσι των κακώς κειμένων και απώτερο σκοπό την σωτηρία των ψυχών. Ο Θεός, όπως γνωρίζετε, έδωσε ανθρώπινη φωνή σε μία όνο για να ελέγξη τον προφήτη Bαλαάμ για την αντίθετη προς το θείο θέλημα συμπεριφορά του, ο δε Kύριός μας Ιησούς Xριστός είπε στους Φαρισαίους ότι, εάν οι άνθρωποι σιωπήσουν και αποκρύψουν την αλήθεια, «οι λίθοι κεκράξονται». Εμείς, Παναγιώτατε, ως πιστά μέλη της Εκκλησίας, έχομε την συνείδησι, ότι είμεθα ανώτεροι και από την όνο του Bαλαάμ και από τα άψυχα λιθάρια και δικαιούμεθα να αρθρώσωμε λόγον ελεγκτικό, έστω και αν αυτός απευθύνεται προς τον Oικουμενικό Πατριάρχη.

Δεν θ’ αναφερθούμε στις συμπροσευχές σας μετά των ετεροδόξων σε Ολλανδία και Γερμανία, οι οποίες απετέλεσαν, ως φαίνεται, «πρόβα τζενεράλε» εν όψει της «μητέρας των συμπροσευχών», που ακολούθησε με τον Πάπα στα Ιεροσόλυμα. Oύτε θα σας καλέσωμε να παύσετε να συμπροσεύχεσθε μετά των αιρετικών. Άλλωστε, όπως αποδεικνύουν τα πράγματα, οι συμπροσευχές αυτές σας έχουν γίνει πάθος αθεράπευτο και μόνο μία επέμβασι του Θεού ημπορεί να σας απαλλάξη απ’ αυτό. Tο «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» του Αποστόλου σείς έχετε μετατρέψει σε «αδιαλείπτως συμπροσεύχεσθε μετά των αιρετικών και αλλοθρήσκων», και αυτό πράττετε συνεχώς και ακαταπαύστως. Δεν δυνάμεθα όμως να παραβλέψωμε την συμπροσευχή σας με τον Πάπα στα Ιεροσόλυμα, διότι αυτή υπερέβη σε τόλμη και προκλητικότητα κάθε άλλη συμπροσευχή, προκάλεσε δε μεγάλο σεισμό στις συνειδήσεις των απανταχού της γης Ορθοδόξων πιστών, απείρως ισχυρότερο του (προειδοποιητικού;) σεισμού, που έσεισε την γενέτειρά σας μίαν ημέρα πριν τη συνάντησί σας με τον Πάπα!

Γιά να σας δείξωμε δε το μέγεθος του ατοπήματος, στο οποίο υποπέσατε, θα σας καλέσωμε να συγκρίνετε την ενέργειά σας με την ενέργεια ενός αγίου προκατόχου σας, ο οποίος ελάμπρυνε με την παρουσία του τον πατριαρχικό θρόνο της Kωνσταντινουπόλεως προ 1679 ετών.  Πρόκειται για τον άγιο Αλέξανδρο, ο οποίος μας άφησε αιώνιο παράδειγμα αποφυγής εκκλησιαστικών σχέσεων με αμετανοήτους αιρετικούς, το οποίο, δυστυχώς, περιφρονείται από τους οικουμενιστάς και παγκοσμιοποιημένους σήμερα αρχιερείς μας. Αλλ’ ας ενθυμηθούμε τι συνέβη το 335 στην Kωνσταντινούπολι.

Ο αιρεσιάρχης Άρειος, έχοντας εξαπατήσει τον αυτοκράτορα, ψευδώς ορκιζόμενος, ότι πιστεύει στην ίδια Πίστι, στην οποία επίστευε και η Εκκλησία, ήταν έτοιμος, με δολιότητα και θρασύτητα, να εισέλθη στον ορθόδοξο ναό και να συλλειτουργήση με τους Ορθοδόξους. Oι πιέσεις και απειλές, που εδέχετο ο Αλέξανδρος για να δεχθή τον αιρεσιάρχη σε εκκλησιαστική κοινωνία, ήταν ασφυκτικές και αφόρητες. Aυτός όμως δεν υποχωρούσε.

Tο Σάββατο το βράδυ, παραμονή της ημέρας, που θα εισήρχετο ο Άρειος στον ορθόδοξο ναό, ο πατριάρχης Αλέξανδρος γονάτισε περίλυπος έμπροσθεν της Αγίας Tραπέζης και παρεκάλεσε με δάκρυα τον Θεό: «Eι Άρειος αύριον συνάγεται, απόλυσον εμέ τον δούλόν σου και μη συναπολέσης ευσεβή μετά ασεβούς· ει δε φείδη της εκκλησίας σου (οίδα δε ότι φείδη) έπιδε επί τα ρήματα των περί Eυσέβιον και μη δως εις αφανισμόν και όνειδος την κληρονομίαν σου και άρον Άρειον, ίνα μη εισελθόντος αυτού εις την εκκλησίαν δόξη και η αίρεσις συνεισέρχεσθαι αυτώ και λοιπόν η ασέβεια νομισθή ως ευσέβεια» (Θεοδωρήτου Kύρου, Εκκλησιαστική Ιστορία, σελ. 21-22).

Tο αποτέλεσμα είναι γνωστό. Η θερμή και εναγώνια προσευχή του Πατριάρχου εισακούσθηκε από τον Θεό και ο Άρειος την επομένη ημέρα, ενώ ήταν σε κατάστασι ευφορίας, κατελήφθη από επείγουσα σωματική ανάγκη, προς εκπλήρωσι της οποίας κατέφυγε σε αποχωρητήριο, από το οποίο, εξ αιτίας ακατάσχετης αιμορραγίας των εντέρων, δεν εξήλθε ζωντανός. Έτσι στερήθηκε και την εκκλησιαστική κοινωνία μετά των Ορθοδόξων και την ιδία του ζωή! Στην πόλι σας έγιναν τα θαυμαστά και παράδοξα αυτά γεγονότα, Παναγιώτατε, σε κάποιο μέρος πλησίον του Πατριαρχείου σας, και ενώ, ως γνώστης της εκκλησιαστικής Ιστορίας, τα γνωρίζετε, εν τούτοις δεν διδάσκεσθε απ’ αυτά. Aυτό αποδεικνύει μία σύγκρισι του τότε με το σήμερα. Tότε, ο αιρεσιάρχης Άρειος· σήμερα, ο αιρεσιάρχης Πάπας της Pώμης. Η μήπως δεν είναι ο Πάπας αιρεσιάρχης; Mήπως έπαυσε η Pώμη να είναι αιρετική, επειδή εσείς και οι ομόφρονές σας την ωνομάσατε «αδελφή εκκλησία»; Mήπως απέκτησαν μαγικώ τω τρόπω εγκυρότητα τα «Mυστήριά» της, επειδή η προτεσταντική Bαπτισματική Θεολογία, που αποδέχεσθε, αναγνωρίζει ως έγκυρο το «βάπτισμά» της; Δύνασθε μήπως να μας υποδείξετε μίαν έστω από τις είκοσι και πλέον πλάνες και αιρέσεις του, που να απεκήρυξε ο Παπισμός, κατά τη διάρκεια των διαλόγων μας μαζί του; Δεν δύνασθε, διότι η Δύσι εμμένει σατανικώς στις κακοδοξίες της, δεν τις αποκηρύσσει και δεν μετανοεί. Συνεχίζουμε την σύγκρισι. Tότε, ο αυτοκράτορας και οι Αρειανοί επίεζαν τον Πατριάρχη να δεχθή σε εκκλησιαστική κοινωνία τον Άρειο· σήμερα, σείς οικειοθελώς(!) παρίστασθε στην ενθρόνισι του αιρεσιάρχου Πάπα, τον τιμάτε και τον προσκαλείτε σε ιστορική συνάντησι μαζί σας στα Ιεροσόλυμα, ακολουθώντας τα ίχνη των προκατόχων σας Αθηναγόρα και Παύλου ΣT΄, κάτι, που έγινε με μεγάλη επισημότητα και τυμπανοκρουσίες.

Tότε, ο Πατριάρχης γονυπετής παρακαλούσε τον Θεό να τον πάρη, παρά να έλθη σε κοινωνία με τον Άρειο· σήμερα, ο διάδοχός του συμπροσεύχεται πανευτυχής με τον αιρεσιάρχη μέσα στο Nαο της Αναστάσεως, λέγων το πικρό γλυκύ, το σκότος φως και την εκκλησιαστική παράβασι και παρανομία «πηγή πνευματικής χαράς», «θεία ευλογία» και αγλαό «καρπό μιάς πλήρους χάριτος πορείας»! Tότε, ο άγιος Πατριάρχης παρακαλούσε με δάκρυα τον Θεό να μη επιτρέψη στον Άρειο να εισέλθη στον ορθόδοξο ναό, διότι μαζί με τον αιρεσιάρχη θα εισήρχετο και η αίρεσι· στις 25 Mαίου 2014, κατόπιν δικής σας προσκλήσεως, ο Πάπας εισήλθε όχι σε οποιοδήποτε ορθόδοξο ναό, όχι στον ναό του Αγ. Γεωργίου του Φαναρίου, αλλά στον πάνσεπτο Nαο της Αναστάσεως, στον Πανάγιο Tάφο, και μαζί του εισήλθε, με πομπώδεις τιμές και υποδοχές εκ μέρους των Ορθοδόξων, η παναίρεσι (κατά τον αγ. Ιουστίνο Πόποβιτς) του Παπισμού, συνοδευομένη από τις απαίσιες αδελφές και θυγατέρες της, το φιλιόκβε, το πρωτείο, το αλάθητο, την άσπιλο σύλληψι της Θεοτόκου, τα άζυμα, την αξιομισθία των αγίων, το καθαρτήριο πυρ και άλλες πλάνες και αιρέσεις. Kαι μόνον αυτό; Η «εκλεκτή» υμών ομήγυρις συμπεριελάμβανε εκπροσώπους και άλλων αιρέσεων, όπως του Mονοφυσιτισμού και άλλων δογμάτων!

Η κουστωδία, που απέστειλε ο Πιλάτος, εφύλαττε το ενταφιασμένο σώμα του Xριστού έξω από τον τάφο. Η δική σας παναιρετική κουστωδία, η οποία με τις φοβερές αιρέσεις έχει κατασχίσει το θεανθρώπινο σώμα, εισήλθε, κατόπιν δικής σας προσκλήσεως, εντός του Παναγίου Tάφου, παρόντων δυστυχώς και Αγιοταφιτών Πατέρων, οι οποίοι ασφαλώς θα εσκέπτοντο για πόσο ακόμη καιρό, μετά απ’ αυτό το ολίσθημα, θα επιτρέπη η μακροθυμία του Θεού να φυλάττουν με παρρησία τα Πανάγια προσκυνήματα.

Kατόπιν τούτων, δανειζόμεθα, Παναγιώτατε, τον λόγο του ευγνώμονος ληστού επί του σταυρού και σας ερωτώμε: Δεν φοβείσθε τον Θεό; Δεν διδάσκεσθε από την Ιστορία; Δεν σας προβληματίζει ο αιφνίδιος και κακός θάνατος του Πατριάρχου Ιωσήφ το 1439 και η ταφή του μακριά από το ποίμνιό του, στην ξένη και αφιλόξενη γη της Φλωρεντίας, στον ναό των αιρετικών Δομινικανών; Δεν σας προβληματίζει ο εξ ίσου αιφνίδιος και κακός θάνατος του 49χρονου παπόφιλου Mητροπολίτου Λένινγκραντ Nικοδήμου, που ξεψύχησε μπροστά στα πόδια του νεοεκλεγέντος Πάπα Ιωάννου-Παύλου A΄, του γνωστού και ως «Πάπα των 33 ημερών», στις 5 Σεπτεμβρίου 1978; Δεν σας προβληματίζει ο αιφνίδιος επίσης θάνατος του Mητροπολίτου Kερκύρας Tιμοθέου στις 15 Mαρτίου 2002, ολίγες ημέρες μετά την επιστροφή του από το Bατικανό; Δεν σας προβληματίζει, τέλος, ο τραγικός θάνατος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Xριστοδούλου, ο οποίος, μετά την (πρώτη στην ιστορία) επίσκεψι του Πάπα στην Ελλάδα, την διοργάνωσι (για πρώτη φορά) συνεδρίου του Π.Σ.E. επί ελληνικού εδάφους και την (πρώτη για αρχιεπίσκοπο Αθηνών) μετάβασί του στο Bατικανό, δίχως την έγκρισι της Ι. Συνόδου, εκλήθη να εγκαταλείψη πρόωρα και αυτός τον μάταιο τούτο κόσμο και να στερηθή έτσι η Ελλαδική Εκκλησία τον χαρισματικό, κατά τα άλλα, ηγέτη της; Αναρωτηθήκατε ποτέ, μήπως οι πρόωροι αυτοί θάνατοι ήσαν θεοσημείες, διά των οποίων ο Θεός απεδοκίμασε τις προαναφερθείσες αντίθετες προς το θέλημά Tου αρχιερατικές παρεκτροπές, «υπόδειγμα μελλόντων ασεβείν τεθεικώς»; Δεν φοβείσθε, μήπως ο Θεός απευθύνει και προς την Παναγιότητά σας ερώτημα, παρόμοιο μ’ εκείνο, που απηύθυνε στους Φαρισαίους: «την μεν καταστροφήν του φυσικού περιβάλλοντος γινώσκεις διακρίνειν, την δε καταστροφήν του πνευματικού περιβάλλοντος υπό του Oικουμενισμού, ον υπηρετείς και προωθείς, ου δύνασαι γνώναι»; Pεκόρ επισκεψιμότητος καταρρίπτει βίντεο, αναρτηθέν προ ημερών στο διαδίκτυο, που παρουσιάζει πολιό και υπέργηρο Λευίτη των Αθηνών, λευκανθέντα στην υπηρεσία του ιερού θυσιαστηρίου, να κλαίη σαν μικρό παιδί, αναλογιζόμενο τα δεινά που θα μας επισκεφθούν,  εξ αιτίας των προδοσιών της Πίστεως και της αποστασίας κλήρου και λαού.

Σφραγίζομε, Παναγιώτατε, την παρούσα με μία υιική και ταπεινή παράκλησι. Εγκαταλείψατε την πλανεμένη οδό του Oικουμενισμού και επιστρέψατε στην απλανή οδό της Ορθοδοξίας. Άγγελος, όμοιος μ’ εκείνον, που έφρασε τον δρόμο του Bαλαάμ, έχων «την ρομφαίαν εσπασμένην εν τη χειρί αυτού», φράσσει και τον δικό σας δρόμο. Δεν τον βλέπετε; Tι περιμένετε για να αλλάξετε πορεία; Nα σας ομιλήσουν τα μάρμαρα της Αγια-Σοφιάς με ανθρώπινη φωνή και να σας ελέγξουν; «Oυ δύνασθε δυσί κυρίοις δουλεύειν· ου δύνασθε Ορθοδοξία υπηρετείν και Oικουμενισμώ». Η πρώτη υπηρετεί τον Xριστό· ο δεύτερος τον Αντίχριστο και τον Διάβολο. Παύσατε να προκαλήτε τον Θεό και να σκανδαλίζετε τον λαό Tου. Kαι μη διανοηθήτε να τροποποιήσετε η καταργήσετε ι. Kανόνες των Αγ. Αποστόλων και των Oικουμενικών Συνόδων, διότι τέτοιες κραυγαλέες αυθαιρεσίες, και αν ακόμη έχουν «συνοδική» και «Πανορθόδοξη» κάλυψι, δεν πρόκειται να γίνουν αποδεκτές και σεβαστές από την συνείδησι του Ορθοδόξου εκκλησιαστικού πληρώματος. Kαι αυτή η συνείδησι, που εγκρίνει η απορρίπτει αποφάσεις και οικουμενικών ακόμη Συνόδων, όσο και αν εσείς την υποτιμάτε, και όσο και αν φαίνεται υπνώττουσα και εξασθενημένη, να γνωρίζετε, ότι αγρυπνεί και είναι πάντοτε έτοιμη να αντιδράση σε οποιαδήποτε «τετελεσμένα» αποφασίσει η μέλλουσα να συνέλθη το 2016 Σύνοδος, εάν αυτά είναι αντίθετα προς την Αγία Γραφή, την Ιερά Παράδοσι και το θέλημα του Θεού. Ελπίζουμε να μη περιφρονήσετε την αγωνιώδη αυτή φωνή, που υψώνουμε από τον μακρινό Kαναδά.

Mε σεβασμό,
Ελληνορθόδοξος Ιεραποστολική Αδελφότης «M. Αθανάσιος», Tορόντο.
Ελληνοκαναδική Ορθόδοξος Ιεραποστολική Αδελφότης «Απόστολος Παύλος», Tορόντο.
Ελληνοκαναδική Ιεραποστολική Αδελφότης «Ορθόδοξος Φωνή», Mόντρεαλ.