Χριστουγεννιάτικο μήνυμα Παροναξίας Καλλίνικου: Όχι να έχουμε περισσότερα, αλλά να είμαστε περισσότερα

Loading...


«Ο Χριστός γεννήθηκε ξανά και ήρθε και πάλι ανάμεσά μας, όχι μόνο για να έχουμε περισσότερα αλλά κυρίως για να είμαστε περισσότερα!» αναφέρει μεταξύ άλλων στο χριστουγεννιάτικο μήνυμά του ο Μητροπολίτης Παροναξίας κ. Καλλίνικος. 

Ολόκληρο το μήνυμα έχει ως εξής: 
Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

   » Η χάρις του Θεού η σωτήριος πάσιν ανθρώποις «, μας οδήγησε και πάλι, ενώπιον της μεγάλης και ενδόξου εορτής, της Γεννήσεως του Σωτήρος και Λυτρωτού μας Ιησού Χριστού.

      Γιά μια ακόμη φορά ο ερχομός του Θείου Βρέφους, γίνεται αφορμή για την ανθρωπότητα να πανηγυρίσει, να εορτάσει, να χαρεί, να ευφρανθεί, να υμνήσει και να δοξολογήσει το όνομα του Θεού! Το ταπεινό και απέριττο σπήλαιο της Βηθλεέμ, σκορπίζει και πάλι άπλετο το άκτιστο φως της Θείας Γεννήσεως, για να φωτίσει κάθε σκοτεινή γωνιά αυτού του πλανήτη. Καί οι άνθρωποι ζούμε ξανά το υπερφυές γεγονός της Θείας Σαρκώσεως, που ένωσε αδιάσπαστα τον ουρανό με τη γη, το κτιστό με το άκτιστο, τον άνθρωπο με το Θεό!

      Ο ερχομός του Χριστού στη γη είναι «μυστήριον ξένον και παράδοξον…». Ο ανθρώπινος νούς, όσο κι αν προσπαθεί, δεν μπορεί να ψηλαφήσει το μεγαλείο του γεγονότος. Μόνον η καρδιά που φλέγεται από πίστη, μπορεί να προσεγγίσει το μέγεθος της εορτής. «Θεός το τεχθέν, η δε μήτηρ Παρθένος. Τι μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις;» Εύλογα απορεί ο υμνωδός και εύστοχα διαπιστώνει, ότι ποτέ ξανά δεν ήρθε ο άνθρωπος αντιμέτωπος με κάτι τόσο καινούργιο, κάτι τόσο συγκλονιστικό και παράδοξο, αλλά συνάμα τόσο σωτήριο και λυτρωτικό.

      Η Γέννηση του Χριστού μας έγινε η απαρχή της σωτηρίας μας. Ο Υιος του Θεού γίνεται υιός του ανθρώπου και με αυτό τον τρόπο ο άνθρωπος γίνεται Υιός του Θεού. Έτσι αρχίζει η γη να προσφέρει στον ουρανό και ο ουρανός να αντιπροσφέρει στη γη. Ο άνθρωπος να χαρίζει στο Θεό και ο Θεός να ανταποδίδει στον άνθρωπο. Δίνουμε στο Θεό μια ταπεινή γωνιά να γεννηθεί και Εκείνος μας δίνει τον ένδοξο τόπο της Επουράνιας Βασιλείας Του. Τού προσφέρουμε μια Μητέρα στη γη και Εκείνος ένα Πατέρα, τον Πατέρα μας τον εν τοις Ουρανοίς. Τού δωρίζουμε χρυσό, λιβάνι και σμύρνα για να τον καλωσορίσουμε και μας δωρίζει τη συγγνώμη, τη σωτηρία και τη λύτρωση για να μας ευχαριστήσει.

Καί όταν του προσφέρουμε την ανθρώπινη σάρκα για να φιλοξενήσει την Άπειρη Θεότητά Του, Εκείνος μας αντιπροσφέρει το Τίμιο Σώμα και Αίμα Του, για να μας ξεπλύνει από την βρωμιά της αμαρτίας.

      Εύλογα όμως θα ρωτήσει κάποιος: Πού είναι όλα αυτά τα δώρα που χαρίζει ο Χριστός με την Γέννηση Του; Πού είναι η χαρά και η επί γης ειρήνη, όταν ο κόσμος υποφέρει και μαστίζεται από την βία και τον πόλεμο; Πού είναι η σωτηρία και η λύτρωση, όταν η ανθρωπότητα βασανίζεται από την φτώχεια, την κοινωνική αδικία και τον άδικο θάνατο; Πράγματι εύλογα τα ερωτήματα που ίσως σε όλους μας να γεννιούνται, όταν βλέπουμε την σημερινή πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Η απάντηση τους όμως δεν είναι μακριά από εμάς. Βρίσκεται μέσα μας, στον τρόπο που προσεγγίζουμε το Θείο Βρέφος, στον τρόπο ακόμα που επιλέγουμε να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα.

     Το πρόσωπο του Χριστού, δυστυχώς απουσιάζει κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, από την ίδια την εορτή της Γεννήσεώς Του και κατά συνέπεια και από τη ζωή μας. Τα έντονα στολίδια και τα πολύχρωμα φώτα, καλύπτουν σε μεγάλο βαθμό το νόημα και την σημασία της εορτής. Όλα τα παραπάνω ερωτήματα θα πρέπει να τα αντιστρέψουμε στον εαυτό μας για να βρούμε την απάντηση τους και να ρωτήσουμε: Πόσο ασχοληθήκαμε τα φετινά Χριστούγεννα με τον νεογέννητο Χριστό; Πόσο χρόνο αφιερώσαμε από την προετοιμασία της εορτής, για να προσευχηθούμε στο Θείο Βρέφος; Πόσο παρών είναι ο Χριστός στα φετινά Χριστούγεννα και στη ζωή μας γενικότερα, για να μπορέσει να προσφέρει τα δώρα της Γεννήσεώς Του;

Αν θέλουμε λοιπόν να απολαύσουμε τα όσα η Γέννηση του Χριστού μας προσφέρει, δεν έχουμε παρά να κάνουμε αυτό που ο υμνωδός μας προτρέπει: «Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός, ακολουθήσωμεν λοιπόν ένθα οδεύει ο Αστήρ…». Να ακολουθήσουμε το φωτεινό άστρο που είναι η Αγία μας Εκκλησία, για να ξαναβρούμε τον δρόμο μας προς το ταπεινό σπήλαιο και να προσκυνήσουμε ευλαβικά, μαζί με τους Ποιμένες και τους Μάγους. Όταν ο Χριστός γίνει και πάλι ο κυρίαρχος της εορτής και της ζωής μας, όταν αποφασίσουμε να κάνουμε ως ανθρωπότητα αυτό το μεγάλο βήμα της επιστροφής στη Χάρη του Θεού, τότε με απόλυτη βεβαιότητα θα απολαύσουμε την Σωτηρία και την Λύτρωση πούη γέννηση Του και η παρουσία Του, μας προσφέρει.

      Αδελφοί μου,

   Ο Χριστός γεννήθηκε ξανά και ήρθε και πάλι ανάμεσά μας, όχι μόνο για να έχουμε περισσότερα αλλά κυρίως για να είμαστε περισσότερα! Τότε γεννήθηκε σε ένα σπήλαιο. Σήμερα ζητάει τις καρδιές μας για να γεννηθεί. Ας τις προσφέρουμε γενναιόδωρα, για να μας τιμήσει με την πολύτιμη παρουσία Του.

     Εύχομαι από τα βάθη της πατρικής μου καρδιάς, στον καθένα ξεχωριστά και σε όλους μαζί, στους εγγύς και τους μακράν, τους αποδήμους και τους ταξιδεύοντες και τους απανταχού ευρισκομένους προσφιλεστάτους Ναξίους, Παρίους και Αντιπαρίους, ο νεογέννητος Χριστός μας, σε αυτή τη δύσκολη για την πατρίδα και το Έθνος μας συγκυρία, να χαρίζει πλούσια την Ευλογία και την Θεία Χάρη Του και να πλημμυρίζει την ζωή και τις καρδιές όλων, με το Θείο φως και την χαρά της γεννήσεώς Του.

Χρόνια πολλά, ευλογημένα και αγιασμένα!

Διάπυρος ευχέτης προς Κύριον,

Ο Επίσκοπός σας
ypografh

† Ο ΠΑΡΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ