Βολές κατά Ευρωπαίων και Αμερικανών στο Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Δράμας Παύλου

Loading...


Με ισχυρές αναφορές κατά Ευρωπαίων και Αμερικανών, αλλά και κατά της ευρωπαϊκής ενοποίησης είναι το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Μητροπολίτου Δράμας κ. Παύλου. 

Ολόκληρη η εγκύκλιος του Μητροπολίτου έχει ως εξής: 
«Νέον βρέφος γαρ εξ όρους της Παρθένου

εξήλθε λαών εις ανάπλασιν Λόγος».

    Η επί γης παρουσία του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος δεν ήταν μία θεαματική ενέργεια του παντοδυνάμου Θεού με σκοπό να εντυπωσιάση τον άνθρωπο. Ήταν μία άκρως αγαπητική και επώδυνη πορεία μέσα από την οδύνη και τους πειρασμούς του κόσμου «υπό τον νόμον» για να μεταστοιχειώση και να σώση τον άνθρωπο. Γι’ αυτό άλλωστε ο Χριστός είναι «σημείον εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών» (Λουκ. 2,34).

    Η Γέννηση του Χριστού αποκάλυψε τον Θεό, τον αληθινό Θεό που δεν είναι το φόβητρο και ο τιμωρός του αδυνάμου ανθρώπου, αλλά ο γεμάτος στοργή για το πλάσμα Του Δημιουργός και Πατέρας που αγάπησε τόσο πολύ τον άνθρωπο, ώστε «τον Υιόν αυτού τον μονογενή έδωκεν, ίνα πας ο πιστεύων εις αυτόν μη απόληται, αλλ’ έχη ζωήν αιώνιον» (Ιωάν. 3,16).

    Προσέφερε το φως της γνώσεως ώστε ο άνθρωπος φωτισμένος απ’ αυτό να διακρίνη πάνω του τα ανεξίτηλα σημάδια της θείας εικόνας που κουβαλά.

    Εκφράζοντας την ορθόδοξη διδασκαλία ο άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος παρατηρεί  : «Έλαβε το χειρότερο για να μας δώση το καλύτερο. Έγινε πτωχός για να πλουτίσουμε εμείς από την φτώχεια Του. Έλαβε μορφή δούλου για να απολαύσουμε εμείς την ελευθερία».

    Ο Θεός σύμφωνα με τον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο δεν ήταν καθόλου υποχρεωμένος να μας σώση. Διότι ποίος νόμος υποχρεώνει ένα δωρητή να προσφέρη για δεύτερη φορά το δώρο του το οποίο πρόσφερε ελεύθερα και θεληματικά αλλά κακόβουλα απορρίφθηκε ;

    Καί ο Μέγας Αθανάσιος εύστοχα παρατηρεί ότι δεν ήταν καθόλου ανάγκη να γίνη ο Θεός άνθρωπος και μάλιστα μέσα σε τόσο δύσκολες ιστορικές συνθήκες και καταστάσεις. Μπορούσε να μας σώση με ένα του λόγο.

    Γιατί λοιπόν ενηνθρώπησε ο Υιός του Θεού ;

    Γιά να αποκαλυφθή το μεγαλείο της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο. Γιά δική μας υπόθεση Εκείνος σαρκώθηκε και για τη σωτηρία μας από φιλανθρωπία καταδέχθηκε να εμφανισθή με ανθρώπινο σώμα.

Ο Θεός, μετά την γέννηση του Χριστού, δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα, απροσδιόριστη δύναμη, απερίγραπτη οντότητα, φιλοσοφική αδολεσχία, αλλά «κόλπος πατρικός» που αγκαλιάζει όλους τους υιούς και τις θυγατέρες Του, όπως ο απόστολος Παύλος αναφέρει : «Καί έσομαι αυτοίς εις πατέρα, και αυτοί έσονταί μοι εις υιούς και θυγατέρας» (Β΄ Κορ. 6,18).

    Να γιατί την φωτεινή αυτή ημέρα το αληθινό φως της γνώσεως της μεγάλης αυτής αλήθειας καταυγάζει τον κόσμο ολόκληρο. Ο σαρκωθείς Χριστός προσφέρει στον άνθρωπο την πατρότητα του Θεού και τη δυνατότητα της υιοθεσίας. Ο άνθρωπος πλέον από την απόγνωση της ερημιάς μπορεί να φτάσει στην επίγνωση της θεικής υιοθεσίας. Καί αυτό, γιατί στο ένα και αδιαίρετο Πρόσωπο του Θεανθρώπου Χριστού ο Θεός «εφανερώθη εν σαρκί» γενόμενος «κατά πάντα όμοιος ημίν, χωρίς αμαρτίας» παραμένοντας τέλειος και αναλλοίωτος Θεός, εγγυόμενος την κατά χάριν θέωση του ανθρώπου. 

    Ο Χριστός υψώθηκε εφ’ άπαξ στην ιστορία της ανθρωπότητας ως ζυγός δικαιοσύνης, για να αναπλάση με την Καινή Του Διαθήκη, την τραυματισμένη και παραμορφωμένη εικόνα του Θεού στον άνθρωπο.

    Αυτή η έμπονη κατάσταση που συντελείται μέσα στο Σώμα του Χριστού την Εκκλησία, είναι ιερώτατο άθλημα για όσους δεν το αρνήθηκαν. Τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν τα διέπραξαν όσοι δεν αναγνώρισαν τον ενανθρωπήσαντα Λυτρωτή, αλλά οι δικοί Του που Τον αρνήθηκαν όπως κατηγορεί τους χριστιανούς όλων των εποχών ο Ευαγγελιστής Ιωάννης : «Εις τα ίδια ήλθε, και οι ίδιοι αυτόν ου παρέλαβον, όσοι δε έλαβον αυτόν, έδωκεν αυτοίς εξουσίαν τέκνα Θεού γενέσθαι» (Ιωάν. 1,11-12).

    Στα χρόνια που πέρασαν οι άνθρωποι προσπάθησαν εγωκεντρικά να διώξουν το Θεό από τη ζωή τους και να τον αποκόψουν από την δημιουργία Του. Την εικόνα Του το μοναδικό ανθρώπινο πρόσωπο ευτελίσθηκε σε άψυχο νούμερο. Το δικαίωμα στα αγαθά του Θεού αντικαταστάθηκε με το ποιός μπορεί ν’ αρπάξη περισσότερα. Αυτοί που προσκύνησαν και επέβαλλαν όλα αυτά τα αντιανθρώπινα συστήματα και την οικολογική καταστροφή του πλανήτη Ευρωπαίοι ήταν και Αμερικανοί που ονομάζοντο χριστιανοί.

    Αυτοί οργάνωσαν τους δύο παγκοσμίους πολέμους, που μοίρασαν τους ανθρώπους σε πολίτες του πρώτου κόσμου που ζούν αποκτηνωμένοι μέσα στην ασωτία, του δευτέρου που ονειρεύονται να μπούν στον κόσμο των πρώτων και στα θύματα του τρίτου κόσμου που τραγικά βιώνουν την πείνα, τις ασθένειες την αδιαφορία των πρώτων και των δεύτερων.

    Όσον αφορά την Ευρωπαική ένωση που νομίσαμε ότι θα λειτουργήση σαν από μηχανής θεός και θα περάσουμε όλοι στη μακαριότητα της υλικής ευδαιμονίας, ο μεγάλος θεολόγος π. Ιωάννης Ρωμανίδης έγραψε πριν από 28 χρόνια τα εξής : «Ως είναι σήμερον η τευτονοποιηθείσα Ευρώπη ουδέποτε θα ενωθή διότι κυριαρχείται από το ρατσιστικόν, φυλετικόν, διασπαστικόν, ευδαιμονιστικόν και εκμεταλλευτικόν πνεύμα των Τευτόνων το οποίον ζητεί την καθυπόταξιν και εκμετάλλευσιν των λαών υπό μικρών ιδιοτελών ομάδων».

    Αυτή τη βγαλμένη μέσα από την ιστορία διαπίστωση βιώνουμε στα χρόνια που ζούμε.

    Αδελφοί μου.

    Καμία εποχή δεν είχε τόσο πόθο και δίψα για ειρήνη, όση η εποχή μας. Θα επιτύχη άραγε το ποθούμενο ; Θα καταργήση τους φρικώδεις εξοπλισμούς ; Με ποίο τρόπο, με ποία βοήθεια ; Με την φιλοσοφία, τα οικονομικά συστήματα ;  Με την υψηλή τεχνολογία ;

    Σαφέστατη, κατηγορηματική, συγκλονιστική, ακούγεται η προειδοποίηση του Κυρίου η οποία πικρά επαληθεύεται μέσα στην ιστορία  : «Εάν θέλετε και εισακούσετέ μου, τα αγαθά της γης φάγεσθε. Εάν δε μη θέλετε, μηδέ εισακούσετέ μου, μάχαιρα υμάς κατέδεται. Το γαρ στόμα Κυρίου ελάλησε ταύτα» (Ησ. 1,19-20). 

Ας μην απελπιζόμαστε όμως από την χρεοκοπία των ηθών, των θεσμών, την τραγωδία του κόσμου και της φιλτάτης Πατρίδος μας. Έστω και τώρα υπάρχει ελπίδα ̇ είναι ο τεχθείς Βασιλεύς ο Ιησούς Χριστός ο «θέλων πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν» (Α΄ Τιμόθ. 2,4).

    Ας προσευχηθούμε με μετάνοια, ας εργασθούμε με ανιδιοτέλεια για ένα δικαιότερο κόσμο, εντιμότερο, φιλανθρωπότερο.

    Είθε το φως της γνώσεως που ανέτειλε μέσα στο σπήλαιο της Βηθλεέμ να καταυγάση τις καρδιές μας, να φωτίση τον κόσμο ώστε με ένα στόμα, μια φωνή να Τον δοξολογούμε και να Τον προσκυνούμε εις τους αιώνας των αιώνων. ΑΜΗΝ.

        

Διάπυρος προς τον εν τω Θεοδέγμονι Σπηλαίω

τεχθέντα Κύριον ευχέτης πάντων υμών.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΔΡΑΜΑΣ ΠΑΥΛΟΣ