Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Μαρωνείας Παντελεήμονος: Η παράδοση δεν αποτελεί οπισθοδρόμηση

Loading...


«Μεγάλο λάθος να κλείνουμε τα μάτια σε όσα συμβαίνουν σήμερα, σε μια εποχή που απαξιώνει τα σημαντικά, αφού παράλληλα σε κάθε μορφή προόδου ζούμε την κοινωνική αδικία, την αλαζονία των ισχυρών, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την αλλαγή στις μεταξύ μας σχέσεις. Οι παραδόσεις αιώνων περιφρονούνται και χλευάζονται.»

Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων στο πρωτοχρονιάτικο μηνυμά του ο Μητροπολίτης Μαρωνείας και Κομοτηνής Παντελεήμων. 

Ολόκληρη η Εγκύκλιος του μητροπολίτη Κομοτηνής για το νέο έτος έχει ως εξής: 

Αγαπητοί μου,

Εορτάζει σήμερα η Εκκλησία του Χριστού την κατά σάρκαν περιτομήν του Σωτήρος ημών και την ιεράν μνήμην του ουρανοφάντορος Βασιλείου του Μεγάλου.

Εορτάζομεν κι εμείς, τα πιστά τέκνα της Εκκλησίας, την ευχαριστία της πίστεως, της ελπίδος και της αγάπης μέσα στην Εκκλησία, αισθανόμενοι όλοι μαζί ‘’ σαν στο σπίτι μας, παιδιά του πατέρα μας’’, όπως σημειώνει σύγχρονος θεολόγος. Άλλωστε η Εκκλησία ονομάζεται και είναι ο οίκος του Θεού, ως μία βαθύτερη εμπειρία, που μας συνδέει άμεσα και σωματικά, όπως το παιδί με τη μητέρα του. Επομένως, αυτό που μας ενώνει με την Εκκλησία είναι το βίωμα και όχι οι ιδέες.

Μία ακόμα χρονιά προστίθεται στη ζωή μας και η σκέψη μας περιστρέφεται γύρω από τον πανδαμάτορα χρόνο, ο οποίος δεν έχει καμία έξουσία στην αιωνιότητα, αφού εκείνη βρίσκεται εκεί, όπου ο χρόνος δεν μπορεί και δεν έχει δύναμη.

Ο εκκλησιαστικός τρόπος ζωής, που βοηθά στη σωστή ερμηνεία και εκμετάλλευση της έννοιας του χρόνου, είναι πίστη και δόγμα, αγάπη και ήθος, ελπίδα εις Χριστόν, πόθος αιωνιότητας, βιωμένη ελευθερία, μαρτυρία ζωής εν Χριστώ. Όλα αυτά συμπικνώνονται και αποκαλύπτονται στις εορτές, οι οποίες αποτελούν τον άξονα της εκκλησιαστικής ζωής. Η εορτή, σαν τη σημερινή, είναι πολυτιμότερη απ’ τον ‘’ελεύθερο χρόνο’’ και συνδέεται ουσιαστικά και αναπόσπαστα με τη θεία λατρεία. Δεν είναι δε τυχαίο ότι κατά τις λεγόμενες ‘’αργίες’’ επιτείνεται η αίσθηση της ματαιότητας και η αγωνία ότι η ζωή περνά χωρίς να τη ζήσουν οι άνθρωποι σε βάθος. Οι σύγχρονες εορτές είναι καιρός του έχειν, αφορμές επιδεικτικού καταναλωτισμού, το περιεχόμενο και τη μορφή των οποίων σήμερα διαχειρίζονται οι διαφημιστές, η τηλεόραση, οι πωλούντες και αγοράζοντες.

Το αρχαίον ‘’βίος ανεόρταστος, μακρά οδός απανδόκευτος’’ τονίζει μεν την ανάγκη και το νόημα της εορτής για τον οδοιπόρο άνθρωπο, όμως μπορεί να κατανοηθεί με την έννοια που υπογραμμίζουν οι Πατέρες της Εκκλησίας μας, ότι οι εορτές υπενθυμίζουν την προσωρινότητα των παρόντων και την πορεία προς την αληθινή ζωή ως νοσταλγία της πατρίδας, κατά το του Αποστόλου Παύλου: ‘’ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν’’.

Η αλλοίωση στη σημερινή ζωή έχει επιφέρει και λήθη στο νόημα της εορτής. Είναι άτοπο να πιστεύουμε ότι τα παλαιότερα ήταν καλύτερα, αλλά και μεγάλο λάθος να κλείνουμε τα μάτια σε όσα συμβαίνουν σήμερα, σε μια εποχή που απαξιώνει τα σημαντικά, αφού παράλληλα σε κάθε μορφή προόδου ζούμε την κοινωνική αδικία, την αλαζονία των ισχυρών, την καταστροφή του περιβάλλοντος, την αλλαγή στις μεταξύ μας σχέσεις. Οι παραδόσεις αιώνων περιφρονούνται και χλευάζονται.

Πρέπει, όμως, να συνειδητοποιήσουμε, όσο είναι καιρός, ότι η παράδοση δεν αποτελεί οπισθοδρόμηση, αφού εμείς ως Ορθόδοξοι έχουμε μία παράδοση ελευθερίας και αληθείας, είναι μια παρακαταθήκη πίστεως, που τροφοδοτεί και νοηματοδοτεί την καθημερινότητά μας και τη μεταβάλλει σε διακονία για το συνάνθρωπο.

Με αυτές τις σκέψεις απευθύνομαι σε όλους για να θυμίσω ότι ‘’ιδού καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού ημέρα σωτηρίας’’, σήμερα, τώρα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε πορεία πλεύσεως, να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος και με τη βοήθεια του Παντοδύναμου Κυρίου μας, να πορευόμαστε τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής μας, όπως ο Θεός θέλει και με αυτό τον τρόπο θα έχουμε μέσα μας την αληθινή ευτυχία και όπως μας διδάσκει ο ιερός Χρυσόστομος, εάν έχουμε καθαρή συνείδηση, έχουμε κάθε μέρα γιορτή.

Χρόνια πολλά, καλή και ευλογημένη χρονιά !

Με πατρικές ευχές και αγάπη Χριστού

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

† Ο ΜΑΡΩΝΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΜΟΤΗΝΗΣ