Πρωτοχρονιάτικο μήνυμα Κηφισίας Κύριλλου: Μέσα από τα δεινά παιδαγωγούμαστε

Loading...


«Μέσα από τά δεινά καί τίς αποτυχίες μας παιδαγωγούμαστε και να γινόμαστε πιο συνετοί και πιο ταπεινοί» αναφέρει μεταξύ άλλων στο πρωτοχρονιάτικο μηνυμά του ο Μητροπολίτης Κηφισίας Κύριλλος.

Ολόκληρο το μήνυμα έχει ως εξής: 
Αγαπητοί μου Χριστιανοί,

Η αλλαγή του χρόνου είναι πάντα για όλους μας μια ευκαιρία απολογισμού και στοχασμού. Απολογισμού για τον χρόνο που έφυγε και στοχασμού για τον χρόνο πούέρχεται καθώς τώρα δρασκελίζουμε το κατώφλι του. Ο χρόνος που πέρασε, έστω και αν δεν τον ξαναδούμε μπροστά μας ημερολογιακά, δεν καταργείται, δεν αντικαθίσταται. Δεν είναι ένα παλιό ρούχο που πετάξαμε από πάνω μας, γιατί ο χρόνος αυτός (όπως και όλα τα χρόνια που ζήσαμε μέχρι τώρα) έγινε ένα κομμάτι από την ζωή μας, από την αλήθειά μας και την ιστορία την δική μας και του κόσμου μας. Τον χρόνο που πέρασε τον κουβαλάμε μέσα μας σαν βίωμα και εμπειρία. Άλλοτε η ανάμνησή του είναι νοσταλγική για ευτυχισμένα γεγονότα που έστω και αν μας φάνηκαν φευγαλέες στιγμές, γέμισαν την ψυχή μας.

Άλλοτε η ανάμνησή του είναι πικρή για τις δοκιμασίες των θλίψεων που μας πλήγωσαν και μας πόνεσαν πολύ, που έστω και αν μας φάνηκαν αιώνες, μας ωρίμασαν ακόμη περισσότερο. Γι’αυτά, λοιπόν, που πέρασαν, ας ευχαριστήσουμε τον Θεό «εν ευγνωμοσύνη πολλή»: Γιά τις δυσκολίες των θλίψεων που μας έκαναν αγωνιστικούς. Γιά τις ανάγκες που μας έκαναν δυνατούς. Γιά τις απογοητεύσεις που μας έκαναν  καρτερικούς.

Σήμερα, βέβαια, στέκεται μπροστά μας ένας καινούργιος χρόνος βουβός και ασχημάτιστος, με τον Θεό πλάι μας να προσφέρει το χέρι Του και να μας ζητά να απλώσουμε το δικό μας, για να πορευθούμε και να συνεχίσουμε. Ο χρόνος που πέρασε και ξοδέψαμε και ο καινούργιος που έρχεται και δεν χρησιμοποιήσαμε ακόμη,δεν αποξενώνονται και δεν κομματιάζονται μεταξύ τους, απλώς σημαδεύονται και χαρακτηρίζονται από την ζωή μας. Όταν, λοιπόν, στη ζωή μας πρωτοστατεί ο Θεός και εμείς ακολουθούμε, τότε ο χρόνος μας είναι καιρός αγιασμού και σωτηρίας.

Όταν εμείς απερίσκεπτα προελαύνουμε και ο Θεός υποχωρεί παραχωρώντας το κακό, τότε ο χρόνος μας είναι χρόνος δοκιμασίας και κρίσης, ώστε μέσα από τά δεινά καί τίς αποτυχίες μας να παιδαγωγούμαστε και να γινόμαστε πιο συνετοί και πιο ταπεινοί.

Μέ τήν βεβαιότητα ότι ο Θεός δεν απουσιάζει ούτε δευτερόλεπτο από τον χρόνο της ζωής μας, ας ελπίζουμε στα καλύτερα και  ας μη φοβόμαστε τα χειρότερα.

Κα­λη και ευ­λο­γη­με­νη Χρο­νι­α.
Ο Μητροπολίτης

† Ο Κηφισίας, Αμαρουσίουκαί Ωρωπού Κύριλλος