Πατριάρχης Αντιοχείας: Ζητάμε όχι μονάχα την απελευθέρωση των απαχθέντων αλλά και ειρήνη στην περιοχή

Loading...


«Μητροπολίτες, ιερείς και λαϊκοί παραμένουν στα χέρια των απαγωγέων τους . Πολλοί ιερείς και λαϊκοί δολοφονήθηκαν σε διάφορα μέρη και χιλιάδες πιστοί εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους . Εμείς σηκώνουμε το σταυρό όλων των δοκιμαζομένων». Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο Πατριάρχης Αντιοχείας κ. Ιωάννης στο πασχαλινό μήνυμά του. 

Ολόκληρο το μήνυμα έχει ως εξής: 

Προς
΄Ολα τα εν Κυρίω πνευματικά τέκνα, του Πατριαρχείου Αντιοχείας, κλήρο και λαό.
Κατά την ημέρα της Ένδοξης Ανάστασης, κατά την οποίαν αναστήθηκε ο Ιησούς Χριστός,
συνεγείροντάς μας, έχω τη χαρά να ενθυμούμαι μαζί σας την έννοια της Ανάστασης και να
φωτίζουμε μερικές πλευρές Της .
Η Ανάσταση του Κυρίου είναι η ανάσταση όλων μας, με την Ανάσταση εξουδετερώθηκε η
δύναμη του εχθρού μας, του διαβόλου. Παρ΄ότι ο θάνατος μάς φοβίζει, εν τούτοις ο Χριστός
τον ενίκησε με τη ζωηφόρο Ανάστασή Του. Με το θάνατό Του κατήλθε στην εστία του θανάτου, δηλαδή στον Άδη, τον κατέλυσε και εξουδετέρωσε τη δράση του. Μάλιστα ο θάνατος παρέμεινε παρών, αλλά κατέστη ως διάβαση στην πραγματική ζωή και απελευθέρωση από το προσωρινό προς το αιώνιο. Η Ανάσταση, μας δώρισε τη χάρη αντί της αμαρτίας, την αιωνιότητα αντί της καταστροφής, και τη ζωή αντί του θανάτου. Το κράτος του κακού παρήλθεν και ήλθεν το κράτος του Θεού και το σκότος αντικαταστάθηκε με το φως .
Η Ανάσταση είναι ένα καινούργιο δημιούργημα, ένας νέος άνθρωπος , ένας νέος λαός .

Η Ανάσταση είναι η απόδειξη της δύναμης της ζωής, της ικανότητας της αναγέννησης, της 2
κυριαρχίας του φωτός και της επικράτησης του δικαίου. Ωστε εί τις εν Χριστώ, καινή κτίσις – τα αρχαία παρήλθεν, ιδού γέγονε καινά τα πάντα. (Β. Κορινθ 5. 17) . Είναι η νίκη του Θεού στις
δυνάμεις της αμαρτίας και του θανάτου, που παραμορώνουν και ζητούν την καταστροφή της
δημιουργίας και του ανθρώπου. Είναι η νίκη που ενέπνευσε τον Απόστολον Παύλον
κηρύττοντας : Κατεπόθη ο θάνατος εις νίκος, πού σου, θάνατε, το κέντρον ; πού σου, άδη, το
νίκος ; (Α.Κορινθ.54-55) .

Με το θάνατό Του ο Κύριος άνοιξε στον άνθρωπο το δρόμο της αληθινής ζωής, της ζωής της
χαράς, του φωτός, της αγάπης και της αναγέννησης. Ο Χριστός ανακαίνισε με την Ανάστασή
Του την παλαιά μας φύση για να αποκτήσει την υπέρλαμπρη εικόνα Του και να αναστηθούμε
αληθινά και πραγματικά . Εάν θέλουμε και πιστεύουμε πραγματικά, τότε η Ανάσταση του
Κυρίου γίνεται μια προσωπική ανάσταση. Ο Χριστός έχει ενταφιασθεί μέσα μας, ως εν τάφω, για να ενωθεί η φύση Του με τη δική μας και να την αναστήσει με τη δική Του Ανάσταση (ο Άγιος Συμεών ο νέος θεολόγος). ΄Οταν γινόμαστε καθαρά δοχεία, κατάλληλα να δεχθούν το Αγιον Πνεύμα, τότε ο πανηγυρισμός του Πάσχα επαναλαμβάνεται διαρκώς και «
πραγματοποιείται μυστικώς μέσα μας σ΄όλους τους καιρούς » .

Η αληθινή Ανάσταση δεν χωρίζεται από το σταυρό, διότι αυτός είναι ο δρόμος, που οδηγεί
σ΄αυτήν. Η Ανάσταση του Κυρίου δεν βιώνεται χωρίς να θυμόμαστε το σταυρό και να το
σηκώνουμε Για να συμμετάσχουμε προσωπικά στην Ανάσταση του Κυρίου δεν πρέπει να
λησμονήσουμε τη σταύρωση που προηγήθηκε. Χωρίς το σταυρό δεν είναι δυνατό να έχουμε
μερίδιο στη δόξα του Αναστάντος Χριστού. Εάν δεν σηκώνουμε το σταυρό στη ζωή μας, πώς είναι δυνατό να αναστηθούμε ;
Αν μείνουμε αναπαυμένοι στην κατάσταση που βρισκόμαστε, πού θα είναι τα σημάδια της Ανάστασής μας ; Αν μας σκεπάζει το σκότος της αμαρτίας, πώς είναι δυνατό να δεχθούμε το φως της Ανάστασης; Δεν είναι δυνατό να γιορτάσουμε την Ανάσταση του Κυρίου, χωρίς να διώξει εντελώς το φως του Σωτήρα από τις ψυχές μας το σκότος των αμαρτιών μας .

Σήμερα γιορτάζουμε την Ανάσταση του Κυρίου ενώ μας κυριαρχεί ο φόβος και το άγχος.
Οι καταστροφές πολλαπλασιάζονται, το κακό πυκνώνει και οι σκοτωμοί παντού και πάντα. Πώς είναι δυνατό να γιορτάσουμε την Ανάσταση του Σωτήρα και η χώρα μας να βρίσκεται σε κατάσταση μεγάλης συμφοράς, οι πεινασμένοι να είναι πολλοί και οι διωγμένοι να αυξάνονται
διαρκώς ;
Πώς θα ζήσουμε την Ανάσταση και ο σταυρός να είναι παρών συνεχώς ;
Είναι το μυστήριο του Χριστού « ο σταυρός έφερε τη χαρά σ΄όλον τον κόσμο» . Όπου είναι
ο σταυρός, εκεί είναι και η πραγματική ανάσταση. Διαφορετικά, θα ήταν ένα ποίημα ή ένα
τραγούδι. Ο κόσμος δεν αγαπά το σταυρό, επιθυμεί την απουσία του, αλλά οι σταυροί τον
περικυκλώνουν από όλες τις μεριές . Ο πιστός δεν κλείνει τα μάτια του σ΄αυτήν την κατάσταση, αλλά την αντιμετωπίζει με το πνεύμα της Ανάστασης και εξάγει απ΄αυτήν τη καινούργια ζωή και την ενδύει με το φως της ζωής. Η δύναμη της Ανάστασης του Σωτήρος μεταβάλλει το σταυρό σε όργανο χαράς, σκοπό ζωής, μάρτυρα αγάπης και εντολή συμμετοχής και αλληλεγγύης .

Πώς μπορούμε να ζήσουμε την Ανάσταση ; Πώς μπορούμε να την ενσωματώσουμε στη ζωή
μας ; Πώς να τη μεταφέρουμε από τις γραμμές των βιβλίων στην πραγματικότητα που βιώνουμε ;

Γιορτάζουμε την Ανάσταση και τη βιώνουμε, όταν δεν επιτρέπουμε στό κακό να εισέλθει
στις καρδιές μας όσο και άν καταπιεζόμαστε απ΄αυτό
. Τη βιώνουμε όταν δεν αντιμετωπίζουμε το κακόν με το κακόν. Τη βιώνουμε όταν φροντίζουμε να καθαρίζουμε διαρκώς τις ψυχές μας από τα ίχνη της μνησικακίας και του μίσους . Τη βιώνουμε όταν επιμένουμε στο εποικοδομικό δίκαιο ,που ενώνει και δεν χωρίζει, χαροποιεί και δεν λυπεί, κτίζει και δεν καταστρέφει . Ας κοιτάξουμε το δίκαιο που μας καλεί, το δίκαιο που αν το γνωρίζουμε θα μας απελευθερώσει από όλα τα δεσμά το κακού . Ας κοιτάξουμε το δίκαιο των άλλων συνανθρώπων μας, μικρό ή μεγάλο, και να ξεκινήσουμε απ΄αυτό για να έχουμε σημείο επικοινωνίας μαζί τους, να αλληλοϋποστηριζόμαστε, ώστε να κτίσουμε μαζί την πατρίδα και τον άνθρωπο .

Αγαπητοί μου

Ο λόγος για το Σταυρό και την Ανάσταση αποκτά σήμερα μια πιο βαθιά ζωτική σημασία, διότι
πολλοί αδελφοί μας δοκιμάζονται και υποφέρουν από τις πολλές κακουχίες και τα θλιβερά
γεγονότα, που βιώνουμε. Αδελφοί μας μητροπολίτες, ιερείς και λαϊκοί παραμένουν στα χέρια
των απαγωγέων τους . Πολλοί ιερείς και λαϊκοί δολοφονήθηκαν σε διάφορα μέρη και χιλιάδες
πιστοί εκδιώχθηκαν από τις εστίες τους . Εμείς σηκώνουμε το σταυρό όλων των δοκιμαζομένων .

Συμμεριζόμαστε το δράμα και τη λύπη της Μητρόπολης Χαλεπίου, της κάθε ενορίας και του
κάθε σπιτιού . Αυτή όμως η λύπη πρέπει να χαλιβδώσει τη θέληση μας για μεγαλύτερη
αντίσταση
και να είναι αφορμή για ομολογία της πίστης μας στην Ανάσταση . Καταβάλαμε
μέχρι σήμερα, μέσω των αρμοδίων τοπικών και διεθνών αρχών, πολλές προσπάθειες, ζητώντας όχι μόνο την απελευθέρωση των απαχθέντων, και αυτό είναι το ολιγότερο που μπορεί να συμβεί, αλλά, την επιβολή της ειρήνης στην περιοχή μας και την αποκήρυξη της βίας μεταξύ των συμπολιτών . Δεν παραδινόμαστε στη δημιουργηθείσα κατάσταση, όπως δεν παραδόθηκε ο
Κύριος στο δρόμο του Γολγοθά . Θα συνεχίσουμε το δρόμο και δεν θα παύσουμε να διεκδικούμε το δίκαιο του ανθρώπου να απολαμβάνει μια ήσυχη και αξιοπρεπή διαβίωση . Η Ανάσταση είναι μία πραγματικότητα . Δια το λόγο αυτό Σας καλώ για περισσότερη ενότητα, περισσότερη προσευχή, περισσότερη σταθερη πίστη, περισσότερη αγάπη προς την πατρίδα και περισσότερη αλληλεγγύη προς τους συμπολίτες Σας . ΄Ετσι θα έχουμε περισσότερη δύναμη και αποτελεσματικότητα στη διεκδίκηση της άρσης της αδικίας, της ασφαλούς επιστροφής των απαχθέντων και της εξάλειψης των δακρύων των πονομένων .

Θα είμαστε τέκνα της Ανάστασης, όταν γινόμαστε γέφυρες που βοηθούν στην επικοινωνία
και τη συνάντηση μεταξύ των απομακρυσμένων και των διαφωνούντων, όπως έπραξε ο Κύριός μας, που δεν ζήτησε τίποτε για τον εαυτόν Του , αλλά έδωσε τα πάντα μέχρι του σημείου να θυσιασθεί για τη σωτηρία του κόσμου . Ας συμβάλλουμε στην προσέγγυση μεταξύ όλων με την ενεργή αγάπη, που θυσιάζεται, διότι μόνο με τα έργα και το δίκαιο κτίζονται οι πατρίδες .

Θα είμαστε τέκνα της Ανάστασης, όταν βιώνουμε την κατ΄επίγνωση πίστη μας . Οι
εξωτερικές εκφράσεις, ίσως μεταβάλλονται με την αλλαγή της κουλτούρας, του πολιτισμού και
του τρόπου ζωής, αλλά το γνήσιο περιεχόμενο διατηρεί την πιστότητα της παρακαθήκης που
παρέλαβαν οι ΄Αγιοι ασχέτως της μεταβολής καταστάσεων, περιστατικών και παιδείας . Ας
μιμηθούμεν το θάρρος του Χριστού, που δεν φοβήθηκε ούτε το θάνατο, αλλά αντιμετώπισε το
σταυρό με αγάπη και μας οδήγησε στην Ανάσταση . Ας αντιμετωπίζουμε το σταυρό αυτής της
σταυρωμένης Ανατολής με βαθιά αγάπη προς τους σταυρωμένους, ώστε να φθάσουμε μαζί στην Ανάσταση που ελπίζουμε . Ας ζήσουμε αυτές τις θλιβερές μέρες με απλότητα, αρκεσμένοι με τα απαραίτητα, γνώρίζοντας ότι, ο πραγματικός πλούτος είναι να ζήσουμε κοντά στο Θεό .

Η προτεραιότητά μας πρέπει να είναι η αλληλοϋποστήριξη και η αλληλεγγύη, διότι οι έχοντες
ανάγκη βοηθείας είναι πολλοί και οι ζημιωθέντες αυξάνονται συνεχώς. Ας είμαστε μία
οικογένεια και ένας οίκος και μην ξεχνάμε τα λόγια του Ευαγγελίου : « Και ός εάν ποτίση ένα
των μικρών τούτων ποτήριον ψυχρού, ου μη απολέση τον μισθόν αυτού .» (Ματθ.10 : 42)
Ενταύθα, απευθύνομαι στα πνευματικά μας τέκνα της διασποράς ευχόμενος σ΄αυτά
ευλογημένες μέρες , με επιτυχία. Τους θυμίζω το ρόλο τους στην έκφραση της αγάπης τους προς τους οικείους τους, τους λαούς τους και τη μητέρα πατρίδα. Νομίζω πως μπορούν να βοηθήσουν, κατά δύναμιν, και με πολλούς τρόπους.

Τέλος, εμείς δεν λησμονούμε ότι ο Θεός είναι ο Κύριος της Ιστορίας και οφείλουμε να δείξουμε
υπομονή κι ελπίδα.
Να θυμηθούμε πόσες φορές οι προφήτες κάλεσαν το Λαό σε μετάνοια και
πίστη ζητώντας από τον Θεό την βοήθεια για να σωθούν από τις συμφορές που μοιάζουν με
αυτές που υφιστάμεθα. Ας εξέλθουμε απ΄αυτές με περισσότερη πίστη και μεγαλύτερη 6
καθαρότητα, διότι όταν καταλάβουμε ότι ο μοναδικός βοηθός μας είναι ο Θεός, τότε η ενέργεια της Ανάστασης εμφανίζεται μεταμορφώνοντας τον άνθρωπο και όλους τους γύρω του.

 ΧΡΙΣΤΟΝ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ