Ο Μητροπολίτης Υδρας κι οι φωνές διαμαρτυρίας

Loading...


Στο στόχαστρο ορισμένων κύκλων βρίσκεται ο Μητροπολίτης Υδρας, Εφραίμ, με αφορμή το διάλογο για τα Θρησκευτικά. Φαίνεται πως για ορισμένους η σωστή επιλογή είναι μόνο η ρήξη.

Χαρακρτηριστικά όσα αναφέρει σε άρθρο του ο κ.Γιώργος Ν.Παπαθανασόπουλος, που ζητά την παραίτηση του Μητροπολίτη Εφραίμ από την επιτροπή διαλόγου, διότι εμφανίζεται ο εκσυγχρονιστής! Με τη λογική της συνεχούς διαμάχης και κόντρας θα πρέπει να πορεύεται η Εκκλησία. Αλήθεια, αυτό που μπορεί να οδηγήσει; Θα είναι προς όφελος δικού της και της κοινωνίας;

Το κείμενο αναφέρει συγκεκριμένα:

Ο Μητροπολίτης Ύδρας κ. Εφραίμ οφείλει άμεσα να παραιτηθεί από τη θέση του Προέδρου της Τριμελούς εξ Αρχιερέων Επιτροπής, η οποία διαλέγεται με την αντίστοιχη Επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας για το Πρόγραμμα των Θρησκευτικών στα σχολεία. Αυτό μετά την αντίθετη προς την δική του ενημέρωση – πρόταση, απόφαση της συνέλευσης της Ιεραρχίας της 27ης Ιουνίου 2017.

Η Ιεραρχία αποφάσισε ότι το θέμα του προγράμματος των Θρησκευτικών δεν έκλεισε και επομένως δεν το έκανε δεκτό. Αυτός είναι ο λόγος που αποφάσισε η τριμελής εξ Αρχιερέων Επιτροπή να συνεχίσει τον διάλογο «δια την παρακολούθηση του υλικού των νέων βιβλίων πριν αυτά τυπωθούν». Ο Μητροπολίτης Ύδρας στην εισήγησή του αποδέχεται το προτεινόμενο πρόγραμμα για τα Θρησκευτικά χρησιμοποιώντας τη συνήθη λογική των ορθολογιστών. Υποστηρίζει ότι «ο εμπνευσμένος διδάσκων θα κάνει ώστε το μάθημα των Θρησκευτικών να γίνει εξαιρετικά σπουδαίο μάθημα, που μπορεί να δώσει απαντήσεις απέναντι σε κρίσιμα υπαρξιακά ζητήματα…και να καταδείξει την τεράστια συμβολή της θρησκείας στο πνεύμα στην τέχνη και στον πολιτισμό». Δηλαδή το βάρος της ευθύνης της επιτυχίας ή όχι του μαθήματος των Θρησκευτικών δεν το έχει το ίδιο το πρόγραμμα, αλλά οι διδάσκοντες, που οφείλουν να είναι «εμπνευσμένοι»…

Διαβάστε εδώ:  Ο Υδρας Εφραίμ στην Ιεραρχία: «Μήπως ως Εκκλησία δεν έχουμε θεολογικό λόγο;»

Επίσης από την όλη εισήγησή του λείπει παντελώς η λέξη «Ορθοδοξία», λείπει παντελώς η βοήθεια της Παράδοσής μας ως απάντησης στα κρίσιμα οντολογικά ζητήματα του ανθρώπου. Ο Μητρ. Ύδρας υποστηρίζει ακόμη ότι με το νέου τύπου μάθημα των Θρησκευτικών «καλλιεργείται στους μαθητές μια κουλτούρα διαλόγου», αγνοώντας ότι οι Πατέρες της Εκκλησίας και δη οι Απολογητές καλλιέργησαν τον θεολογικά και τον θρησκευτικό διάλογο. Πώς λοιπόν μετά τα όσα είπε στην Ιεραρχία υπέρ του νέου προγράμματος των Θρησκευτικών θα μπορέσει να υποστηρίξει στην επιτροπή του Υπουργείου Παιδείας τα όσα αποφάσισε η Ιεραρχία; Δεν θα έχει πρόβλημα συνειδήσεως;

Με την ευκαιρία της εισηγήσεώς του ο Μητροπολίτης Ύδρας ελεεινολογεί την θεολογική κατάσταση στην Ιεραρχία. Διερωτώμενος γιατί το μάθημα των Θρησκευτικών από το 1980 είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση σχολιάζει: «Μήπως το πρόβλημα είναι ότι ως Εκκλησία και Ιεραρχία, εδώ και τόσες δεκαετίες δεν έχουμε θεολογικό λόγο; Η θεολογία απουσιάζει από την ποιμαντική μας, τα κηρύγματά μας, την καθημερινή ζωή της Εκκλησίας». Στη συνέχεια διατυπώνει, χωρίς κάπου να θεμελιώνει, τη διαπίστωση ότι «η ελληνική κοινωνία, στη συντριπτική της πλειοψηφία δεν δέχεται την πνευματική αξία του μαθήματος, δηλαδή το λόγο ύπαρξης του μαθήματος στα προγράμματα Σπουδών του Σχολείου…και επί πλέον η κρίση αντανακλά μια βαθύτερη κρίση που αφορά τη θέση και το ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας μέσα στην Ελληνική κοινωνία».

Ο Σεβ. Ύδρας έδωσε την εντύπωση ότι μίλησε στην Ιεραρχία ως εκπρόσωπος των «εκσυγχρονιστών» της κοινωνίας. Όσα είπε είναι αυτά που υποστηρίζουν. Αλλά αυτοί είναι απέναντι από την Εκκλησία. Ο κ. Εφραίμ είναι εντός της Εκκλησίας και επομένως είναι μέρος αυτών που παρουσίασε ως προβλήματα Της, πολλά από τα οποία είναι πραγματικά. Τα μέλη της Ιεραρχίας και ο πιστός λαός θα ήθελε να ακούσει από τον Μητρ. Ύδρας πώς εκείνος λ.χ. έχει λύσει το πρόβλημα της προσέγγισης της νεολαίας, ή της αποτελεσματικότερης προσέγγισης της ιντελιγκέντσιας και όχι μόνο να εξαπολύει κεραυνούς που εντυπωσιάζουν, αλλά δεν οδηγούν σε αποτέλεσμα. Φυσικά δεν είναι λύση ο συσχηματισμός και η ταύτιση της Εκκλησίας με το υλιστικό φρόνημα της εποχής και τους εκπροσώπους του.