Χριστ. μήνυμα Χαλκίδος Χρυσοστόμου: Η Εκκλησία είναι η αληθινή διέξοδος στα αδιέξοδα όπου περιήλθαμε

Loading...


Θερμές ευχές προς όλους τους πιστούς και την ελπίδα πως ο άνθρωπος θα έρθει κοντά στον και στην που μόνο αυτοί μπορούν να προσφέρουν ουσιαστικές λύσεις στα σύγχρονα προβλήματα δίδει μέσω του χριστουγεννιάτικου μηνύματός του ο .

Συγκεκριμένα, αναφέρει:

Αγαπητά μου πνευματικά τέκνα,

Γιορτάζουμε και πάλι Χριστούγεννα! Την σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού και την είσοδό Του στην Ιστορία, της οποίας τα ηνία κρατεί η τρισήλιος Θεότης.

Ο Χριστός γεννήθηκε, όπως μας λέγει ένα δοξαστικό, την εποχή που ο Οκτάβιος, υιοθετημένος υιός του Ιουλίου Καίσαρος, έχει συγκεντρώσει στα χέρια του όλη την Ρωμαική εξουσία και, ως απόλυτος μονάρχης και πλανητάρχης της εποχής, έχει διατάξει απογραφή των υπηκόων του. Θέλει να γνωρίζει αυτούς που έχει κάτω από την εξουσία του και να καταστήσει σε όλους σαφές ότι άρχει, κυβερνά και αποφασίζει επί της γης. Έχει μάλιστα δεχθεί και αυτός, όπως ο πατριός του, τον τίτλο «αύγουστος», που μέχρι τότε εδίδετο μόνο στους θεούς και σημαίνει σεβαστός, θείος. Και ως «υιός του θεού», και θεός απαιτεί την λατρεία των ανθρώπων! Οι υπήκοοί του λυγίζουν κάτω από την καταπιεστική εξουσία και την βαρειά φορολογία και αντ’ αυτών απολαμβάνουν, ως αντίδωρο και παροχή, άρτον και θεάματα.

Ο Χριστός γεννάται για να λυτρώσει όλο το ανθρώπινο γένος, όχι από την αυτοκρατορική δυναστεία, αλλά από την φοβερή τυραννία του απανθρώπου διαβόλου, στην οποία ασύνετα και ηθελημένα υποτάχθηκε μόνος του ο άνθρωπος και υπέταξε και ολόκληρη την πλάση.

Απέναντι, λοιπόν, στην πρώτη παγκοσμιοποίηση, που επραγματοποιήθη επί Καίσαρος Αυγούστου, και είχε μάλιστα και κοινό νόμισμα και στην οποία απεγράφησαν μαζί με τους λαούς ο μνήστωρ Ιωσήφ και η Παρθένος Μαριάμ, ο Χριστός φανερώνει την δική Του Βασιλεία την ουράνια, στην οποία ο αληθινός και μόνος και αιώνιος Βασιλεύς των όλων υπηρετεί τους υπηκόους Του σαν δούλος και δεν υπηρετείται, καίτοι ως Θεός το δικαιούται!

Ο Χριστός δεν έρχεται να κάνει τις ανατροπές, που ήθελε ο καταπιεσμένος από την θεοποιημένη επίγεια εξουσία λαός. Θέλει να καταλάβουν οι πάντες και ο λαός, που διαχρονικά και, δυστυχώς όχι σπάνια, βλέπει αλλοιθωρικά τον Θεό στα πρόσωπα των αρχόντων, ότι η δική Του Βασιλεία δεν είναι εκ του κόσμου τούτου![1] Είναι ουράνια! Και σ’ αυτήν χωρούν οι πάντες, εν ελευθερία και πίστει και αγάπη.

Ο Χριστός, ως Εμμανουήλ, ως Θεός δηλαδή ανάμεσά μας, έρχεται να θεραπεύσει το θανάσιμο τραύμα του Αδάμ, το οποίο οφείλεται στην απόπειρα που έκαμε το ζεύγος των πρωτοπλάστων να αρπάξει την θεότητα, κατά την πονηρή υπόδειξη του πλανώντος την οικουμένην διαβόλου.

Και σήμερα τι γιορτάζουμε, πατέρες και αδελφοί μου και τέκνα μου αγαπητά; Το ότι, ο παντέλειος και παντοδύναμος Θεός έρχεται να βρεί και να προσλάβει τον αποστάτη της χάριτός Του. Και γίνεται άνθρωπος! Ταπεινώνεται δι’ ευσπλαγχνίαν και, όπως λέγει ο ιερός υμνωδός, «σπλάγχνον οράται πλάσματος»[2]!!!

Αυτός ο υπάρχων προ των αιώνων απευθύνει με τον ερχομό Του πρόσκληση σε όλους να Τον προσλάβουμε στην καρδιά μας και στην ζωή μας! Κάμει την δική Του απογραφή!
Αναζητεί και μετράει όσους θα Τον εμπιστευθούν, θα Τον αγαπήσουν και θα Τον ακολουθήσουν!
Αγαπητά μου παιδιά,

Πολλά κοινά φαίνεται να έχει η εποχή της γεννήσεως του Χριστού με την δική μας.
Καινούργια παγκοσμιοποίηση προβάλλει στις ημέρες μας, πολλά υποσχόμενη και πολλά περισσότερα απαιτούσα! Κέντρο της ο άνθρωπος! Αυτό ισχυρίζεται. Η ενότητα και η ειρήνη των λαών διακηρύσσεται ως στόχος της. Όμως στην παγκόσμια σκηνή ο άνθρωπος φαίνεται να έχει καταντήσει το ευτελέστερον είδος. Προτεραιότητα έχουν οι εδαφικές και άλλες διεκδικήσεις, οι πόλεμοι, οι ξεριζωμοί, οι αριθμοί της ανάπτυξης και φυσικά οι αγορές, που αποτελούν την νέα θεότητα. Προς αυτήν ατενίζουν εναγώνια τα ανθρώπινα μάτια παγκοσμίως και τείνουν ικετευτικά το χέρι της επετείας. Πίσω δε από τα παρασκήνια καγχάζει και εμπαίζει ο κοσμοφθόρος αντίχριστος σκηνοθέτης!

Ευθύνη για την επικίνδυνη αυτή κατάσταση έχουμε όλοι οι άνθρωποι, γιατί μάλλον περιφρονήσαμε τον μοναδικό Σωτήρα Χριστό και στην θέση Του βάλαμε τον εαυτό μας η και άλλους επίγειους σωτήρες, λησμονώντας ότι η σωτηρία έρχεται εκ των ΑΝΩ!

Διαβάστε εδώ:  Επίσκεψη του Μητρ. Χαλκίδος στην δωροέκθεση του 2ου Γενικού Λυκείου

Ωστόσο, οι Χριστιανοί, τα μέλη της Αγίας μας Εκκλησίας, με το βάπτισμά μας, έχουμε απογραφεί στον Ουρανό! Να χαίρεσθε, μας προέτρεψε ο Κύριος, γιατί τα ονόματά σας εγράφησαν εις τους ουρανούς[3]. Μας ζήτησε, ωστόσο, να είμαστε το αλάτι της γης[4], που θα την προφυλάξει από την διαφθορά και την σαπίλα. Το φως του κόσμου,[5] ώστε με τα καλά και θεάρεστα έργα μας, να δοξάζεται ο Θεός εις τα έθνη. Μας έχει άλλοτε εξομολογηθεί με παράπονο, ότι εξ’ αιτίας μας βλασφημείται το άγιο Όνομά Του[6]. Περιγράφοντας, λοιπόν, την ζοφερή σύγχρονη πραγματικότητα, ας μην λησμονήσουμε αυτό που είναι πιο δύσκολο, αλλά και πιο ωφέλιμο. Να κρίνουμε τον εαυτό μας και να μετανοήσουμε, επιστρέφοντας αληθινά στον Κύριο και Θεό μας. Στην αγία μας Εκκλησία που είναι το σώμα Του. Αυτή είναι η αληθινή διέξοδος στα φοβερά αδιέξοδα όπου περιήλθαμε!

Ας δοξάσουμε, λοιπόν, με την ψυχή και το σώμα μας, που είναι του Θεού, τα λόγια και τα έργα μας τον τεχθέντα Βασιλέα και ας είμαστε, με την ταπεινή όσο και θυσιαστική αγάπη μας, η ομορφιά, η νοστιμιά, το φως και η ελπίδα του κόσμου, προσκαλώντας σ’ αυτή τη χαρά ΟΛΟΥΣ τους ανθρώπους, «επιφανείς» και «άσημους», που, είτε το κατανοούν είτε όχι, είναι πλάσματά Του ισότιμα και ιερές έμψυχες εικόνες Του, επίσημοι δικοί Του προσκεκλημένοι στην Βασιλεία Του.
Με την αγάπη και την στοργή του Σαρκωθέντος Κυρίου μας

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ο Χαλκίδος Χρυσόστομος