Αυστρίας Αρσένιος: Ο επανευαγγελισμὸς της Ευρώπης είναι έργο όλων των χριστιανικών Εκκλησιών

Loading...


ΤΙ ΕΙΠΕ Ο ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΤΗ

Σε διάλεξη που παραχώρησε στο πλαίσιο της Ouverture Spirituelle των Salzburger Festspiele στις 23 Ιουλίου 2016 ο τόνισε: Η ορθόδοξη χριστιανοσύνη αποτελεί ένα θεμελιώδες θρησκευτικό και πολιτιστικό στοιχείο της Ευρωπαικής Ενώσεως και γι᾽ αυτό θα πρέπει να συμβάλει στον «Επανευαγγελισμό της ευρωπαικής κοινωνίας». Βέβαια αυτός ο επανευαγγελισμός δεν είναι έργο της Ορθοδόξου Εκκλησίας μόνον, αλλά όλων των χριστιανικών Εκκλησιών.

Ο Σεβασμιώτατος μίλησε για τους πολυειδείς εξωτερικούς και εσωτερικούς κινδύνους, που επαπειλούν το «Οικοδόμημα της ελευθερίας στην Ευρώπη». Δεν είναι μόνον η αποχώρηση της Βρετανίας κίνδυνος για την ευρωπαική ιδέα, αλλά περισσότερο αποτελεί κίνδυνο η διαμόρφωση ακραίων τάσεων σε όλες τις πολιτικές κατευθύνσεις. Αυτές οι τάσεις θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο το ιδεώδες μίας πολιτικής ενότητας της Ευρώπης, που αποσκοπεί στη διαφύλαξη της ειρήνης και της ασφάλειας στην ήπειρο. Η διαρκής κατάσταση κινδύνου από την τρομοκρατία και ο φόβος που τρέφεται μετά κάθε επίθεση στις ευρωπαικές πόλεις, καθώς και τα κύμματα προσφύγων, «που δημιουργούν σε πολλούς την εντύπωση, ότι αποτελούν ένα εθνικό και θρησκευτικό παλιρροικό κύμα, που απειλεί να κατακλύσει τα πάτρια εδάφη», είναι έννοιες και φόβοι, που τείνουν να κυριαρχήσουν επί του ευρωπαικού πολιτιστικού κεκτημένου.
Εξέφρασε μάλιστα ο Σεβασμιώτατος την πεποίθησή του, «ότι βρισκόμαστε σε μία αλλαγή σελίδας στην ευρωπαική ιστορία». Γιατί στην Ευρώπη του μέλλοντος είναι απαραίτητες αποφάσεις καλά σχεδιασμένες και τολμηρές, στη βάση ενός πραγματικού ανθρωπισμού, που εδράζεται στις χριστιανικές αξίες και συνεχίζει την παράδοσή τους.

Ο Σεβασμιώτατος, θέλοντας να τονίσει στην παρουσίασή του τον πανανθρώπινο χαρακτήρα των θέσεών του, επικαλέσθηκε απόψεις που κατά καιρούς εξέφρασε ο παραιτηθής Πάπας Βενέδικτος ΙΣτ´. Σύμφωνα και με αυτές η εκκοσμίκευση και η αποθεολογικοποίηση της ευρωπαικής κοινωνίας κατά τις τελευταίες δεκαετίες μας οδήγησαν σε ένα σημείο, «όπου ο άνθρωπος δεν μπορεί να βρεί μία απόλυτη αλήθεια». Η εκκοσμίκευση ως τάση για περιορισμό στα ανθρώπινα μέτρα και απλούστευση της έννοιας του Αγίου δεν οδήγησε μόνον σε μία κρίση σε θέματα πίστεως για καθεμία Εκκλησία στη δύση, αλλά επηρέασε και την κρίση στις δομές της Ευρωπαικής Ενώσεως. Ο άνθρωπος έχασε την εμπιστοσύνη του, γιατί τόσο οι δομές, όσο και η ελπίδα, που οι Εκκλησίες εκφράζουν σε πολλά μέρη δεν επαρκούν για να αποθέσει την ελπίδα του για το μέλλον.

Ο Σεβασμιώτατος παρέπεμψε στην διάλεξή του στον Χρήστο Γιανναρά, ότι συντελέσθηκε μία αλλαγή στην υπαρξιακή προοπτική της δυτικής κοινωνίας με την ουσιώδη απόφασή της να καταστεί κοινωνία συμφερόντων, αντί μίας κοινωνίας αξιών. Σημείωσε μάλιστα, η Ευρώπη έχασε συνεπώς την οντολογική της δομή ως κοινωνία προσώπων και εξελίχθηκε σε κοινωνία ατόμων, όπου καθένας παρασύρρεται από την κεντρομόλο δύναμη της εξουσίας. Τούτο εκφράζεται ιδιαίτερα στην σύγχρονη καταναλωτική κοινωνία, επί της οποίας «κατά τη άποψή μου οικοδομείται η σύνολη ευρωπαική ιδέα σήμερα». Αν η Ευρώπη δεν καταφέρει να ανακτήσει το ανθρώπινο πρόσωπό της, φοβάμαι, ανέφερε ο Σεβασμιώτατος, ότι θα επέλθουν όχι μόνον ανάμεσα στα κράτη, αλλά και στους ανθρώπους που κατοικούν σε αυτά, πολλαπλές σχάσεις στις κοινωνίες». Έδειξε βαθειά πεπεισμένος ότι η έννοια της αληθείας και η παρεπόμενη αντίληψη για τον άνθρωπο θα μπορούσαν να επιφέρουν μία υπαρξιακή αλλαγή στο σύστημα αξιών της Ευρώπης, εάν η ευρωπαική κοινωνία αποκοπεί πλήρως από τις χριστιανικές της ρίζες».

Όμως σε κάθε ανθρωπο αντικατοπτρίζεται ο Θεός και «ως εκ τούτου και στην ευρωπαική εικόνα του ανθρώπου». Σε αυτή μάλιστα τη συνάφεια ο Σεβασμιώτατος ανέφερε:«Η προσπάθεια εγκοινωνισμού στο μυστήριο της ευρωπαικής κοινωνίας, θα πρέπει να είναι η θεμελιώδης για την ορθόδοξο Εκκλησία στην Ευρώπη, όχι μόνον να περιορίζεται στα λόγια, αλλά κυρίως να τα ακολουθεί με συνέπεια στο παράδειγμα του βίου της». Η Εκκλησία θα πρέπει κατ᾽ αυτή την έννοια να πολιτεύεται προφητικά και εσχατολογικά στην κοινωνία, «τονίζοντας ότι η αλήθεια αποτελεί πανανθρώπινο δικαίωμα πάντοτε». Η Εκκλησία θα πρέπει να λειτουργεί στην σύγχρονη ευρωπαική κοινωνία προφητικά και να διασαφίζει την αλήθεια».