Το μακελειό του Ορλάντο και η ελληνική πραγματικότητα

Loading...


του Γιώργου Θεοχάρη

Σχεδόν την ίδια ημέρα και λίγο πριν την τρομοκρατική επίθεση στο Ορλάντο της Φλόριντα, το βράδυ του Σαββάτου προς Κυριακή 12 Ιουνίου, πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα το περίφημο Athens Pride. Ταυτόχρονα έχει εξαγγελθεί για μία ακόμη χρονιά ανάλογη παρέλαση στην Θεσσαλονίκη, προσδιορισμένη για τις 25 Ιουνίου.

Ο Μιρ Σεντίκε, πατέρας του τρομοκράτη του Ορλάντο Ομάρ Ματίν, μιλώντας στο τηλεοπτικό δίκτυο NBC, είπε ότι ο γιος του είχε εξοργιστεί, καθώς πριν από λίγο καιρό είδε δύο άνδρες να φιλιούνται μπροστά στη γυναίκα και τον γιο του.

Το περιστατικό αυτό μήπως πρέπει να μας βάλει σε κάποιες σκέψεις. Αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα, και μάλιστα στην Αθήνα, ζουν εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι. Θα ήταν ουτοπικό να πιστεύουμε ότι ανάμεσα σε αυτούς δεν υπάρχουν οπαδοί του ΙΣΙΣ ή άλλοι φανατικοί οπαδοί του τζιχάντ.

Μήπως η διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων στην Ελλάδα εγκυμονεί πλέον σοβαρούς κινδύνους να έχουμε επανάληψη παρόμοιων περιστατικών, όπως αυτό του Ορλάντο, σε μία χώρα πολύ περισσότερο εκτεθειμένη σε αυτόν τον κίνδυνο, σε σχέση με τις ΗΠΑ;

Είναι φανερό ότι οι τρομοκράτες έχουν ως στόχο τους συνήθως το δυτικό life style, το οποίο είναι ασύμβατο με τις αρχές του Ισλάμ. Αρκεί να θυμηθούμε πού έγιναν οι πρόσφατες πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι.

Θα πρέπει όμως, με αυτήν την αφορμή, να επισημάνουμε και κάτι ακόμη.
Οι παρελάσεις αυτές θα ήταν απλές ειρηνικές πορείες, όπως όλες οι άλλες, εάν δεν συνοδεύονταν από την προσβολή θρησκευτικών συμβόλων, και συγκεκριμένα της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως για παράδειγμα η αμφίεση παρελαυνόντων ως ιερέων, που συνέβη πέρυσι στην Θεσσαλονίκη, γεγονότα που τραυματίζουν την θρησκευτική συνείδηση του λαού.

Και ναι μεν οι συμμετέχοντες διεκδικούν για τους εαυτούς τους το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού. Θα πρέπει όμως και οι ίδιοι να σέβονται το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και στους άλλους, που αποτελούν την μεγάλη πλειοψηφία, δηλαδή να μην προσβάλουν σύμβολα που είναι για αυτούς ιερά και αξιοσέβαστα, όπως σταυρούς, εικόνες, ράσα και άλλα.

Διαφορετικά πίσω από το ένδυμα ελευθερίας και δημοκρατίας, με το οποίο είναι ενδεδυμένες αυτές οι εκδηλώσεις, θα ανακαλύπτει κανείς σκοταδισμό και μισαλλοδοξία.